Hurra, nog meer Scandinavische winkels in Utrecht!

Yes, yes, yes… Dochters en ik juichten als een gek toen we laatst ontdekten dat Söstrene Grene op vrijdag 13 juli haar deuren opent in Utrecht. Eerst op Hoog Catharijne en later ook nog verderop in het centrum! Dan kunnen we ons rondje Scandinavische winkels voortaan toch net even wat dichter bij huis houden. Want Utrecht heeft inmiddels de leukste Deense, Zweedse en zelfs Finse shopadresjes. Minstens net zo leuk als Amsterdam of Den Haag. Ken jij ze allemaal?

Opening Söstrene Grene

Om kwart voor 10 stonden we vrijdagochtend al bij de ingang van het nieuwe stekkie van Söstrene Grene in – of is het op?- Hoog Catharijne.  De mega-mall vlakbij het Centraal Station heeft een supersjieke facelift gekregen, alleen al daarom moet je eens naar Utrecht. Vanaf het station loop je nu buitenom, over het Stationsplein, naar dit winkelparadijs. Dat met zijn hoge façades en veel glas echt sterallures heeft gekregen. En niet te vergeten veel leuke en vaak ook nieuwe winkeladresjes. Zoals nu dus het van oorsprong Deense Söstrene Grene ofwel ‘de Zusters Grenen’ in het Nederlands genaamd. Via het logo maar ook op borden met wijze spreuken kom je de hoofden van Anna en Clara overal in de winkel tegen. Superschattig, zo wordt het winkelen toch meer een ‘beleving’.

Scandinavische touch

Binnen wordt meteen duidelijk dat de winkel volgens het vertrouwde concept is ingedeeld: veel licht hout tegen een zwarte achtergrond. Op alle tafels, schappen en planken mooie spulletjes waarbij de Scandinavische touch overduidelijk is. Veel pastelkleuren dus, bloemen- en grafische printjes, vooral ronde en ovale vormen (best retro) en bovenal veel hout en andere natuurlijke materialen zoals steen, marmer en kurk. Een feest om te shoppen dus voor mooie interieur-items, grappige accessoires (ik nam twee lovebirds mee), schrijfbenodigdheden (schriften en pennen komen altijd van pas), keukengerei (ook een mooie theedoek is nooit te versmaden), hobby-artikelen (van verf tot prachtige katoenen garens), kaarsen, typische Scandinavische snoepjes en theetjes, te veel om op te noemen. Door de slimme indeling a la IKEA loop je een vaste route zodat je steevast alles gezien hebt als je weer buiten staat met de tas net wat voller en de portemonnee net wat leger dan de bedoeling was, oeps!

Flying Tiger

Eenmaal buiten is de Oude Gracht niet ver weg. Je kunt een afsteker maken naar de Bijenkorf – waar ze op de woonafdeling veel Scandinavische merken verkopen, zoals FermLiving en Hay bijvoorbeeld – maar je kunt ook direct naar Flying Tiger lopen, net als Söstrene Grene van Deense herkomst. Daar heet het Tiger, dat niet alleen ‘tijger’ maar ook ‘tientje’ betekent, een verwijzing naar de ronde bedragen die alle hebbedingetjes kosten. Veelal onder de tien euro trouwens en dat maakt het shoppen hier wel extra verleidelijk. Dat en het feit dat er maandelijks drie- tot vierhonderd nieuwe artikelen in de schappen liggen… De winkel zit trouwens ook al weer tien jaar in Nederland, de eerste vestiging werd in 2008 in Arnhem geopend.  

Bolia

Heel andere koek is de ook Deense meubelzaak Bolia. Je vindt deze aan het Oudkerkhof, sowieso een winkelstraat om van te snoepen met allemaal bijzondere (woon)winkels.  Maar Bolia spant toch echt de kroon! Ten eerste vanwege de omvang van de winkel: die is veel groter dan je op basis van de kleine entree zou vermoeden. Eenmaal binnen val je van de ene interieurverbazing in de ander en zie je al gelijk banken en boekenkasten en tafels en stoelen en lampen die je echt wilt, nee moet hebben. Om dan, na een blik op het prijskaartje geworpen te hebben, toch eerst maar te gaan snuffelen tussen de kandelaars, bloempotten  en theedoeken, die zijn toch net iets betaalbaarder… Kijk vooral ook op de tweede verdieping, ook daar weer wooninspiratie genoeg. En neem gerust een stukje dropchocola, echt lekker!

Pentik

Schuin tegenover Bolia is Pentik gevestigd, een Finse winkel die eigenlijk veel meer ruimte verdient dan het pijpenlaatje waarin ze nu is gevestigd. Bij Fins design denken veel mensen aan strak en minimalistisch, maar dat is het juist helemaal niet. Wel zijn de kleuren en vormen veel meer uitgesproken en groter dan bij het Deense design. Denk maar aan Marimekko, met zijn bonte bloemmotieven bijvoorbeeld. Ook Pentik straalt een en al kleur, natuur en gezelligheid uit, niet zo gek als je bedenkt dat het merk bekend is geworden door handgemaakt keramiek. Alhoewel het sierlijke serviesgoed, de geurige kaarsen en de vele, vele andere decoratie-artikelen om van te smullen waren, viel ik vooral voor de fraaie stoffen. Hiervan kun je op bestelling tafelkleden, gordijnen, kussenhoezen en wat dies meer zij laten maken om zo je eigen Finse sprookjespaleis te creëren, geweldig toch!

Toetje

Pas toen we na een gezellige late  lunch bij Carla’s Conditorei al weer bijna in de trein zaten bedacht ik me dat we Emma B helemaal zijn vergeten, een winkel vol Scandinavische woonmerken die naar mijn gevoel al eeuwenlang aan de Oudegracht zit. Ze verkopen merken als Muuto, Ferm Living, Normann Copenhagen, HAY, Marimekko en sinds kort ook Moebe Frames en Floating Leaves, die bijzondere lijstjes heb je vast al eens op Instagram voorbij zien komen.
En de Zweden dan? Die lijken helemaal verstek te laten gaan, maar natuurlijk zit er in Utrecht ook een IKEA. Niet op loopafstand, maar met de sneltram ben je er zo. En ze hebben er heerlijke dingen: ik kan nooit kiezen uit een kanelbullar, een prinsessetorte of een daimtaartje. Mmm, als je met z’n drieën bent kun je van allemaal een hapje proeven, gezellig! Veel Scandinavisch winkelplezier gewenst en wie weet, tot een volgende keer!

 

Boeken over bomen en meer, het is weer Boekenweek!

Morgen begint de Boekenweek, dit jaar met als thema Natuur. Een goede reden om uitgebreid door de boekhandel te struinen, temeer omdat manlief maandag jarig is. En wie is de grootste natuur- en boekenfan in huis? Precies! Welk boek zou jij uitkiezen? En misschien moeten we ‘m ook maar gelijk een mooie boom cadeau doen op z’n verjaardag?

Met oudste dochter zag ik laatst al de film de Wilde Stad, echt een aanrader, ook als je eigenlijk niet zo van natuurfilms houdt. Het mooie fotoboek dat hiervan is gemaakt verdient een plaatsje in de boekenkast. Naast het fotoboek van de Nieuwe Wildernis natuurlijk, die andere bekende film van plaatsgenoot Ton Okkerse.

Een flinke plank is thuis gevuld met de boeken van Rien Poortvliet. Het museum met de bijzondere tekeningen van deze natuur- en jachtliefhebber (die jawel, ook graag kabouters tekende) hebben we al diverse malen bezocht. Weet je dat het inmiddels is verhuisd naar eiland Tiengemeten? Ook zeker de moeite waard om eens naar toe te gaan. Alle boeken hebben we al, maar de verjaardagskalender nog niet… 🙂

Dichter bij huis is het altijd leuk om vogeltjes te spotten. Dankzij een vogelhuisje met voldoende voer zitten er gelukkig genoeg in onze achtertuin. Manlief heeft geen gids meer nodig om te weten hoe de flierefluitertje allemaal heten, maar als fan van de droge humor van Hans Dorrestijn vindt hij dit misschien wel een erg komisch boek om te hebben.

Geschiedenis is ook een grote passie en dus lijkt dit boek van Andrea Wulf wel erg interessant, over het avontuurlijke leven van ontdekkingsreiziger Alexander von Humboldt (1769-1859). Hij beklom de hoogste vulkaan ter wereld, reisde door Siberië, waar de bevolking aan miltvuur leed, en deed onderzoek in de meest afgelegen gebieden. Met zijn ideeën was hij zijn tijd ver vooruit. Humboldt wist toen al dat menselijk ingrijpen effect heeft op het klimaat. Misschien dus ook een idee voor Krant van de Aarde om hier eens een artikel aan te wijden?

Na het lezen van het boek De man en het hout moest er een timmerhoek worden ingericht in de schuur waarin na een aantal probeersels nu zelfs een heuse viool wordt gebouwd. Het moge duidelijk zijn, na hout en houtbewerking is muziek ook een grote passie. Bij Klokhuis zagen we een bomenluisteraar aan het werk die door aan bomen te luisteren kon horen wat de bomen wilde worden. Eén boom schreeuwde het uit dat ze viool wilde worden. Kijk, zo hoort manlief het graag. Het boek Het verborgen leven van bomen heeft hij nog niet, maar het vervolg over wandelen in het bos klinkt ook erg aansprekend.

Zie je door de bomen het bos, euh, boek nog?Misschien moet ik er tijdens een wandeling nog eens goed over nadenken welke ik ga kopen, lekker mindful! Het boek hiernaast is meer een knip- en plakboek voor mij, daar doe ik manlief geen plezier mee. Misschien toch maar een boekenbon doen zodat hij zelf kan kiezen? Of een boom cadeau doen? In het kader van de Boekenweek wordt er namelijk een Schrijversbos aangeplant in Benthuizen, niet ver hier vandaan. Al voor een paar tientjes heb je daar je eigen boom, mooi idee toch? Kunnen we daar straks al wandelend een boompje opzetten over onze favoriete boeken, hoe geweldig is dat!

Zoals de storm waait, waait mijn jasje…

Ik had op een rustig thuiswerkdagje gehoopt, maar was in plaats daarvan bezig met ‘redden wat er te redden valt’. Door de storm woei de halve schutting bij ons er in één klap uit, bij de buren aan de andere kant van de steeg vloog de dakbedekking van de zolderkamer en bij het hoge huis met puntdak aan het eind van de straat schoten de stenen zelfs van de gevel af… Gelukkig geen gewonden en de brandweer was snel ter plaatse om verdere ongelukken te voorkomen. Was het bij jullie ook zo’n heftig dagje? En heb je je ondanks de storm staande weten te houden? Jaja, als journalist houden we wel van een flauwe woordgrap… 😊

Een storm van protest, het loopt storm bij de kaartverkoop, er kwam een stortvloed van kritiek over hem heen, wat zeg ik: een tsunami zelfs, het was een turbulent jaar, je kon me uitwringen na al die toestanden, het was slechts de stilte voor de storm… overtreffende trappen genoeg om alle ellende die de wereld overspoelt van een smeuïg sausje te voorzien. Het weer en alles wat daarmee samenhangt zorgt blijkbaar niet alleen altijd wel voor een praatje (nog nooit zoveel buren gezien en gesproken als vandaag), maar ook voor beeldende uitspraken over hoe groot andermans misère wel niet is.

Toch gingen maar weinig journalisten vandaag de straat op om een live reportage te maken van het stormgeweld. Terwijl de uitdrukking ‘het nieuws ligt op straat’ beslist bij een gelegenheid als deze voor het eerst uitgesproken moet zijn. Maar nee, de moderne journalist gooit gelijk op social media een visje uit met de vraag: ‘Wie heeft vandaag last gehad van de storm en wil daar in de krant, voor de radio, op televisie over vertellen?’ Om soms die vraag maar weer snel in te trekken na de vele, vaak lollige reacties die daarop volgen.

https://twitter.com/tijdvoormax/status/953995818838700033

Want lollig zijn we, als het om dit soort gemeenschappelijke gevoelde misère gaat. Vooral via Twitter gingen mensen los. Met soms gevaar voor eigen leven werden stormachtige situaties gefilmd en werd gelukkig ook af en toe de mobiel in de zak gestoken om iemand te helpen… Wat dan weer door een ander werd gefilmd. Gelukkig viel er ondanks de ernst van de situatie ook genoeg te lachen. De NS die niet kan rijden door een trampoline op het spoor, een treinconducteur bij Zandvoort die het heeft over lekker uitwaaien aan het strand, alle grapjes over spullen die in de tuin zijn gewaaid (drie containers, zes vuilniszakken, ontelbaar veel andere zooi), nog mogen aanwaaien (de jacuzzi van de buren), of juist moeten wegwaaien (het altijd maar keffende hondje van de overburen).

Ook het journaal zal vandaag vast extra veel worden bekeken om nog  even knus na te genieten van de grote storm die we met elkaar en zonder al te veel kleerscheuren hebben doorstaan. Gezellig weernieuws, zo noemde columniste Aafke Brandt Corstius dat laatst in de Volkskrant. Niet uit leedvermaak, meer het gevoel van: gedeelde smart is halve smart. En om te zien wat er buiten ons eigen straatje allemaal nog meer gebeurde op stormgebied. Dat doet me eraan denken dat het zaterdag 22 september weer Nationale Burendag is. Beste buurtjes, zullen we dan weer een keer gezellig afspreken om bij te kletsen? Zonder rondvliegende dakpannen en hoosbuien over ons heen. Lijkt me gezellig!

 

Gelukkig NIEUW jaar! Ik ga knallen, doe je mee? 1/52

Ik hou van nieuwe dingen. Of het nu een nieuwe film is, een nieuwe winkel, een nieuwe hobby, een nieuw boek: ik word er super blij van. En ook het nieuwe jaar is altijd iets waar ik met veel plezier in duik. Nieuwe ronde, nieuwe kansen toch? Wie weet wat zo’n fris nieuw jaar ons allemaal weer brengt. Plannen en ideeën genoeg, ook voor deze blog! Het nieuwe notitieboekje van de Hema ligt al klaar om ze voor de 52 weken bloggen met Petra allemaal op te schrijven. Hopelijk heb ik aan 80 bladzijdes genoeg…

Nieuw, nieuw, nieuw: het is een woord waar ik als een magneet naar toe wordt getrokken. En dus werd ik journalist om dagelijks bovenop het nieuws te mogen zitten, ging ik een aantal jaren later styling studeren om zo met de nieuwste trends op mode- en interieurgebied bezig te kunnen zijn en werd ik nog niet zo lang geleden blogger omdat ik hiermee weer allerlei nieuwe (mooie/leuke) dingen kan gaan doen en ontdekken. Zoals bloggen bijvoorbeeld 😉

Het afgelopen jaar heb ik best geworsteld met de vraag hoe deze blog verder vorm te geven. Voor 2018 heb ik mezelf voorgenomen dat niet meer te doen. Ik wil nu wel eens ‘gewoon’ gaan schrijven over alle leuke dingen die ik doe, zie, ontdek en meemaak. Ook wil ik jullie als lezers daarin meetrekken. Door bijvoorbeeld niet pas achteraf een verslag te geven, maar ook vooraf al dingen aan te kondigen en jullie daarvoor warm te maken. Wie weet komen we elkaar dus nog wel ergens tegen dit jaar!

Verder wil ik naast veel schrijven, zelf vooral ook veel meer (creatiefs) gaan doen. Meer fotograferen, meer stylen, meer handwerken, meer andere (nieuwe) hobby’s uitproberen. Dat geeft automatisch al meer stof tot schrijven. En vooral: meer lol in het leven. Want alleen maar achter mijn computer zitten (schrijven, surfen, mails beantwoorden, administratie doen) is ook niet alles…

Last but not least wil ik niet alleen het nieuwe jaar, maar iedere nieuwe dag zien als een kans om te mogen groeien en bloeien. Onder het motto: alles wat je aandacht geeft, groeit. Zo ook hopelijk deze blog. Ik ga ervoor! En jij, doe je mee? Ik hoop dat het voor ons allemaal een knallend nieuw jaar mag worden met eindeloos veel nieuwe mogelijkheden!

PS Dit is blog 1 in het kader van de 52-weken-challenge. Wat denk je: maak ik de 52 weken vol 🙂