Me-time met Mandala strijkplank

Brabantia is een van de meest kleurrijke merken die ik ken. Hoe vaak sta je nu te kwijlen bij een afvalemmer en te twijfelen of je deze in zachtroze of mosterdgeel wilt hebben…? Nou dan! En ook het feit dat de plaatselijke (keuken-)designwinkel nu (bijna) alles van dit oer-Hollandse merk  verkoopt bevestigt me in mijn mening: Brabantia is hip. Geen wonder dat ik graag van het aanbod* gebruik maak om een strijkplank uit te testen. Geen gewone strijkplank natuurlijk, maar eentje met de bijzondere naam Mandala. En met het aanstekelijke motto: neem wat tijd voor jezelf en strijk!Een regenachtige vrijdag in oktober is de perfecte dag om de nieuwe strijkplank uit te proberen. Maar eerst mijn dagelijkse portie yoga. Dat haalt al heel wat van de stress af die een overvolle werkweek met zich heeft meegebracht. Zo, even wat kaarsjes  aansteken en dan kan ik aan de slag. Strijken is het nieuwe yoga, vindt Brabantia, dus laten we dit nu zen aanpakken. Die moeilijke blouses van oudste dochter met veel knopen en plooitjes leg ik lekker weg voor straks, als ik een beetje op stoom ben gekomen. Terwijl ik een stapel theedoeken wegstrijk – ik heb sinds kort supermooie van Ferm Living, Bolia en Hay – mijmer ik over mandala’s. Jongste dochter (19) mag graag kleurplaten inkleuren, vandaar dat ik weet dat dit zo mogelijk nog populairder is onder volwassenen dan eindeloos bloemen of exotische dieren van een kleurtje voorzien. Mmm, ik moet zeggen, mandala’s inkleuren lijkt mij ook wel wat. Of toch eerst maar de was wegstrijken? Want smooth strijkt het wel, met die extra dikke onderlaag! Het zou zomaar een nieuwe hobby kunnen worden.Mijn grootste hobby is handwerken, haken en breien om precies te zijn. Ook op dit gebied zie je steeds meer mandala’s verschijnen. Als (eind-)redacteur en correctrice van handwerkboeken kreeg ik pas nog een nieuw boek hierover binnen. Samen met post en andere zooi lag het net nog op de oude strijkplank, de vaste verzamelplaats van allerlei spullen als ik het strijken zelf te lang uitstel. Maar ik schiet nu lekker op, nog even wat shirts wegstrijken en dan kan ik straks in de lunchpauze samen met jongste zoon wat kleurtjes uitzoeken om lekker mee te gaan haken. Er past nog wel een mooi haakwerkje op de lege muur waar ik nu al strijkend tegenaan kijk…Goh, het gaat harder dan ik dacht. Dan toch maar even mijn mooie ‘gebreide’ wasmand leegstrijken. Kan ik daarna gelijk de strijkplank opklappen. Fijn dat de pootjes antislip beschermdoppen hebben; ik ben altijd bang dat mijn nieuwe vloer beschadigt. We hebben het afgelopen jaar keihard geklust aan ons interieur, ook een hobby van me. Vandaar dat ik deze week op de VT Wonen&Designbeurs was. Waar ik onder meer sjablonen spotte in de vorm van mandala’s, een geweldig idee! Alhoewel ik ook best van de klei van Doodle Clay zo’n mooie mandala zou willen maken, zag een prachtig voorbeeld op de  beurs.Een piepje op mijn mobiel haalt me uit mijn concentratie. Oudste zoon meldt dat hij een tussenuur heeft en thuis komt lunchen. Is het al zo laat? Ik had nog een hoesje willen bestellen voor mijn nieuwe mobiel. Eentje met een mandala erop, dat lijkt me wel wat. Als reminder aan de vele manieren waarop je je welverdiende me-time kunt besteden!Wat is jouw favoriete me-time moment? En wat ga je dan doen? Ook strijken, net als ik, of toch liever iets anders? Laat het me weten, ik strijk graag zoveel mogelijk tips op!De strijkplank Mandala heeft nog twee ‘zusjes’: Music (met Spotify playlist) en Dots. Prijs: 99 euro. Geen geld als je je bedenkt dat je met strijken 100 calorieën per uur verbrandt. Bye bye sportschool! En je wordt er minder moe van dan van een flinke workout… 

* Deze post is mogelijk gemaakt door Brabantia. 

De 18 leukste cadeaus voor ‘sweet 19’: go girl go!

Hoogste tijd voor weer een shoppingblog. Dit keer voor de 19e verjaardag van jongste dochter. Die  weet heel goed wat ze wil en komt dan ook altijd ruim bijtijds met een doortimmerd wensenlijstje.  Waar ik dit jaar heel hard om moest lachen, want op nummer 1 stond een wekkerradio annex cd-speler. Bestaan die nog? En waarom zou je er zo eentje willen hebben, met een nieuwe mobiel op je nachtkastje waar toch ook een wekkerfunctie in zit? Maar dochterlief wist me te overtuigen: “Ik wil wakker worden met een leuk muziekje en niet alleen maar cd’s kunnen afspelen op mijn laptop.” Daarbij is ze dol op gadgets… aardje naar haar moeder, zullen we maar zeggen.

Datzelfde geldt voor haar smaak, want die is net als bij mij tamelijk duur… Mintgroen moest de nieuwe aanwinst namelijk worden. Nou, mooi is dat design-exemplaar van Sonoro wel, maar een prijskaartje van 399 euro is zelfs voor mij te gortig. Dus zocht ik verder naar alternatieven. Van Bigben vond ik een hele zoete roze met stickers erbij die ze tien jaar geleden ongetwijfeld prachtig had gevonden. Nu wilde ze toch een exemplaar dat meer in haar kamer zou blenden. Dat bleek uiteindelijk ook te gelden voor de Camry wekkerradio, met zijn neutraal wit een schot in de roos!Bij een nieuwe wekkerradio annex cd-speler hoort natuurlijk ook een cd. Die van haar favoriete band The Script was nog niet uit, dus gingen we voor een cd met de filmmuziek van Beauty and The Beast.De op de dag van de verjaardag verschijnende dvd van de film bekeken we dezelfde avond. Deze Disney-film is echt haar all-time-favorite. Vandaar dat jongste dochter ook dolblij was met de funko die ze ’s ochtends naast haar bed had aangetroffen. Traditie bij ons als teken: ja, je bent nu echt jarig 🙂Vorig jaar kreeg ze een lightbox van A Little Lovely Company (de enige echte!) voor haar verjaardag. Nu wilde ze graag een aanvullingsset met nog meer letters en plaatjes. Ik vond de Kawaii set wel zoet, maar het bord moest zwart-wit blijven. Dus werd het de set met cijfers en symbolen.Voor op het bureau kreeg jongste dochter een standaard in vorm van een (ijs)beer van Kikkerland om netjes de post in op te bergen. Past mooi bij de papieren  (ijs)beer van Assembli die we laatst bij Loods 5 kochten en die ze binnenkort boven haar bed hoopt te hebben hangen.Over papier gesproken, als aankomend grafisch vormgeefster in spe is ze daar natuurlijk dol op. Vooral tijdschriften verslindt ze, waarna er vervolgens naar hartenlust in wordt geknipt. Leuk idee dus om haar een (proef)abonnement te geven op Flair, een fris blad voor jonge vrouwen met de nodige aandacht voor interieur, een van haar grote hobby’s. Kan ze lekker mee naar school nemen om collages van te maken als ze uitgelezen is. Net zoals de nieuwe broodtrommel met bijpassend fruitbakje van Mepal.Nog een hobby is eindeloos fröbelen en frutselen met, jawel, pen en papier. Na handlettering is het maken van een bulletjournal de nieuwste trend. Daar kan ze mooi de nieuwe pastelpennen, stiften en markers bij gebruiken van Stabilo. Ik ga ze zelf af en toe ook eens lenen, denk ik, ze zijn supermooi!Een boek cadeau geven schoot er dit jaar bij in, terwijl er nog wel een mooie tip op het verlanglijstje stonden: ‘Ik wist het’ van Chantal van Gastel. Het verhaal speelt zich af in een bloemenwinkel, een plek waar jongste dochter zelf ook een aantal jaren met veel plezier heeft gewerkt. Nog steeds koopt ze er regelmatig nieuwe bloemetjes en plantjes voor op haar kamer. Een bon van Bloomon was dus ook een leuk idee geweest, maar oudste dochter koos voor een high tea in Amersfoort, waar ze dan gelijk eens met z’n tweeën willen gaan shoppen… Mmm, zou ik mee mogen?

Daarvoor moet ze dan misschien dat honingmasker eens uitproberen, een cadeautje van de Hema dat goed in de smaak viel. Net zoals de omgekeerde ananastaart trouwens, waarover ik toevallig las. Laat jongste dochter nou gek zijn op ananas. Zal met de kleur te maken hebben, die net zo geel is als de jurk van Belle. Sommige meiden blijven diep in hun hart namelijk altijd kleine prinsesjes… Gelukkig maar!

Voor mijn sto(e)re papa, voor een Zweedse vaderdag!

Het Zweedse woord voor groot is ‘stor’, maar onze jongste zoon spreekt dat nog steeds uit als ‘stoer’.  En dat vind ik eigenlijk heel logisch. Want zeg nou zelf: zo’n grote Viking is toch eigenlijk ook heel stor… uh… stoer 😊 Ook papa is sto(e)r, dus vandaar dat we het dit jaar in de richting van Scandinavische cadeaus hebben gezocht voor Vaderdag. Gelukkig (of eigenlijk: jammer genoeg) hoef je daarvoor niet eerst helemaal naar het Hoge Noorden toe…

Je eigen hout hakken is in Zweden geen probleem. Graag zelfs, want voor al die bossen zijn er geen boswachters genoeg om de boel een beetje op orde te houden. Met deze bijl annex pizzasnijder van Xenos kun je nog geen luciferhoutje doormidden splijten vrees ik, maar cool is-ie wel. En de vulcano pizza (een geweldige Zweedse uitvinding!) wordt er vast alleen maar smakelijker van…

Wie vulkaan zegt, zegt vuur en dat herinnert me eraan dat het kampvuurseizoen alweer in volle gang is. In Zweden dan tenminste, in Nederland blijft het tobben met dit soort dingen. Geen plaats, geen vergunning, zelfs in de eigen tuin is het vaak nog een probleem om een lekker fikkie te stoken. Tot nu toe behielpen we ons met Zweedse fakkels, maar rond deze geweldige vuurkorf van Jokjor (klinkt Zweeds, is Nederlands!) durf ik gerust de hele buurt uit te nodigen.

We wonen in een gezellige buurt, daar niet van. Toch wordt het ons af en toe wat te druk en te vol. Hoe heerlijk is het dan om met je rugzakje rond te sjouwen door de koele Zweedse bossen. Een waterfles mag daarin niet ontbreken. Of wellicht wel twee. Zelf kon ik niet kiezen tussen de twee nieuwe oceaankleuren, maar Dopper heeft ook een stalen versie. Dat tijdloze design past waarschijnlijk beter bij manlief.

Die behalve water trouwens ook graag whisky mag drinken. Thuis hebben we al een kast vol staan, maar er kan altijd wel weer een flesje bij, liefst gestookt in een brouwerijtje ergens ver weg op een bijna onbewoond eiland of zo. Hoe leuk is het om in zo’n stoer glas sterkedrank niet simpel ijsklontjes te doen, maar gekoelde steentjes! Ik zag ze bij de Hema, maar ze zijn ook in een mooi zakje te koop bij Vikingstone.nl. Echte Scandinavische musthaves dus.

Over musthaves gesproken: dat gold een tijdlang voor het boek De man en het hout. Nadat manlief het had verslonden, moest ieder mannelijk lid in onze familie- en vriendenkring eraan geloven. Sindsdien is het hout voor en hout na en worden er zelfs complete violen gebouwd! Eens kijken waar het nieuwe boek Man, hout, mes toe gaat inspireren. Of zou het boek Leef Lagom (Het Zweedse geheim voor een gelukkig leven) beter aanslaan? Het zal me niks verbazen als daarin ook de nodige hoofdstukken staan over het sto(e)re buitenleven!

De 11 leukste jongenscadeaus, voor als je 10 wordt!

Jongste zoon is 10 jaar geworden! Een hele mijlpaal en ook weer een hele klus om leuke cadeaus te verzinnen. Terwijl er toch genoeg te vinden is op het gebied van natuur, wetenschap en creativiteit, de belangrijkste trefwoorden bij onze zoektocht. Maar die 10 is zo’n magisch getal dat de cadeaus ook superfantastisch moesten zijn. Zijn we geslaagd? Oordeel zelf 🙂

Van papa kwam er eindelijk het zo vurig gewenste zakmes, met zelfs een klein zaagje erin. En nieuwe Crocs, zijn favoriete schoeisel, in een stoere camouflageprint.

Mama vond de tijd nu wel rijp voor het grote alomvattende boek Het raadsel van alles wat leeft. Daarbij een mooie set om zelf een mieren-aquarium te bouwen. Ben benieuwd wat  de mieren in onze tuin ervan vinden…

Van grote zus 1 een scratch wereldkaart (waarop je alle landen kunt wegkrabben waar je bent geweest) en een set om zelf een vulkaan mee te bouwen en te laten uitbarsten. Daar is de Etna vast niets bij…

Grote zus 2 twijfelde tussen twee dozen speelgoed die allebei genonimeerd waren voor Speelgoed van het Jaar 2016: de Stikbot Zanimation Studio waarmee je zelf animatiefilmpjes kunt maken of de 3d-doodler startset waarmee je in 3d kunt tekenen. Het Fantastic Beasts kleurboek moest er sowieso bij, iedereen is fan.

De knaller kwam natuurlijk van grote broer: een voetbaldoel met daarbij een voetbal van de favoriete club: hopelijk schieten ze die niet gelijk over de schutting heen… En dat elfde cadeau? Een hoesje voor om de mobiel die jongste zoon afgelopen zomer al had gekregen, alleen om Pokemon Go te spelen hoor! In de kleur rood, toch echt zijn favoriete kleur.

Nou, zijn dit magische cadeaus of niet? Of zou je iets heel anders voor je 10-jarige hebben gekozen? Laat het me weten, ik ben benieuwd!

Pennen in the picture

Een van mijn eerste herinneringen is hoe ik ingespannen in de weer ben met een pen en een piepklein notitieboekje. Echt schrijven kon ik nog niet, maar het eindeloos maken van krulletjes en streepjes vond ik geweldig. Blijkbaar zat het schrijven er al jong in 😉 Alhoewel de computer tegenwoordig mijn voornaamste instrument is, kan ik nog steeds intens genieten van het schrijven met een mooie pen. De hoogste tijd voor een shoppingblog hierover!

Mijn lievelingspennen zijn de pennen van de Hema. Ik koop ze steeds in een ander kleurtje en vooral de kleine spreuken erop (Just imagine, Be extraordinary, Be you) vind ik erg leuk. Heel inspirerend om hiermee een boodschappenlijstje of een idee voor een nieuw artikel op te tekenen. Daarover gesproken: de pennen lijken enigszins op de pennen van Caran d’Ache, mijn favoriete potlodenmerk (je weet wel, van de dozen met de Mont Blanc erop).

Zo’n doosje kleurpotloden van Caran d’Ache kreeg ik al op de basisschool, evenals de Parker-pen met mijn naam erin gegraveerd. Grappig dat precies hetzelfde feloranje exemplaar nog steeds bij de Bijenkorf wordt verkocht. En dat me nu pas opvalt dat de clip een sierlijke pijl is. De betekenis van mijn naam is namelijk: boogschutster met de iepenhout boog. Hoe toepasselijk!

Ook toepasselijk zou het zijn om een pen te hebben van het merk Waterman, mijn sterrenbeeld. Ze zijn best sjiek, maar ook zeer design, zie ik bij bestudering van de website. De uitleg van de serie Perspective spreekt me echter wel aan: “Verfijnd geëtste, grafische lijnen weerspiegelen het heldere samenspel van staal en glas in een ultramodern stedelijk landschap en vormen een perfecte visie op creatieve vrijheid.” Hmm, misschien moet ik toch eens gaan sparen voor de aanschaf van zo’n fraai aqua-kleurig exemplaar?

Ook toepasselijk zijn de retro pennen van Kikkerland, een Nederlands design-merk dat ik voor het eerst ontdekte tijdens onze rondreis door Amerika. De pennen refereren aan de serie Madmen en zien er inderdaad uit alsof ze daar zo op de jaren-50 bureaus zouden kunnen rondslingeren. Aangezien ik zelf ook niet vies ben van een beetje vintage zou ik best zo’n setje willen uitproberen. En dan plant ik ze in de betonnen pennenbak, geweldig dat je daar ook echt plantjes in kunt doen. Een beetje groen mis ik nog wel op mijn bureau!Want zo groen als onze woonkamer is, zo kaal is mijn werkkamer annex kantoor nog eigenlijk. Niet alleen voor de sfeer maar ook qua duurzaamheid zou ik dat best willen veranderen. Dat ik alleen ‘mislukte printjes’ van het werk van mijn man gebruik als kladpapier is een begin. Maar misschien is een relatiegeschenk in de vorm van een pen van het duurzame materiaal kurk ook een goed idee. En voor de stylish verantwoorde touch zet ik dan de pauwenveer-pen van Hay erbij, kan ik daarmee voortaan al mijn wooninspiratie vastleggen!

Zit jouw lievelingsspen hierbij? Of heb je een andere favoriet? Schrijf je überhaupt nog weleens ouderwets met de hand? Laat het me weten, dan heb ik straks misschien weer een nieuwe pen gevonden om de puntjes mee op de i te zetten 😉

Tadaa, de tandenfee is in aantocht!

Mijn oudste dochter overkwam het al met net 5 jaar, jongste zoon moest bijna tot z’n 6e verjaardag wachten… het wisselen van het eerste tandje! Altijd weer een bijzonder moment en ook een beetje verdrietig. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat het eerste tandje van je kleine doorkwam. En nu moet je wennen aan wiebeltanden en fietsenrekken, daar zijn jij en je kind wel een paar jaartjes zoet mee. Wat je ook doet met de losse tand – onder het kussen laten leggen, in een mooi zakje of doosje doen – maak er een bijzonder moment van. Het is toch weer een mijlpaal in het leven van je kind!

Voor mijn oudste nichtje kocht ik laatst een doosje Playmobil met een grote tand erbij ofwel een doosje waarin ze haar eerste wisseltandjes kan doen. Een paar zitten al wel een half jaar los, maar er uit vallen ho maar. Misschien kan er binnenkort iets in het doosje. Ze heeft er in ieder geval al keurig netjes haar naam op geschreven.

Zelf bewaar ik de tandjes van jongste zoon (met bijna 10 is hij al aan het kiezen wisselen) in een bewaarsysteem van Lumage. In de schuimrubber vorm kun je het hele kindergebitje kwijt. Zoonlief zelf vindt dat nogal griezelig – iets te veel vampierenverhalen gelezen/gezien misschien? – maar ik koester het kleinood. En voor hemzelf maak ik iedere keer een mooie foto van de lege plek die de wisseltand heeft achtergelaten. Dat wordt vast een stoere collage, ooit!

In mijn speelgoedwinkel verkocht ik houten tandendoosjes, niet zo groot, maar ideaal om de eerste paar tandjes in te doen. Die zijn toch het schattigst 😉 Je kunt de houten doosjes tegenwoordig in allerlei kleurtjes en met allerlei figuren erop krijgen, maar ik vind  de nostalgische doosjes het leukste.

Wil je echt iets bijzonders doen met de eerste tandjes, dan is een zilveren sieraad wellicht een idee. Zelf denk ik aan een tandje in een ketting verwerkt, of zal ik van alle vier een tandje in een bedelarmbandje bij elkaar laten zetten? Maar je kunt er ook een medaillon van laten maken of andere fraaie hangertjes, zag ik bijvoorbeeld via Etsy.


En last but not least kun je natuurlijk ook altijd zelf een doosje knutselen samen met je kleine. Dat kan een klein rond houten doosje zijn zoals je wel eens ziet bij Xenos of de hobbywinkel en dat je samen leuk beschildert, of gewoon een luciferdoosje. Met een mooi papiertje eromheen maak je daar al gauw een schattig bewaardoosje van. Ben je niet zo handig met knutselen, dan kun je ook deze printable gebruiken.

En jij? Heeft jouw kindje al gewisseld? Of gaat het dat binnenkort doen? Wat doe je (dan) met het eerste tandje. Ik hoor het graag!

Slaap lekker onder een nieuw dekbed

Het is vandaag de Internationale dag van de Slaap: een goed excuus om te gaan shoppen voor nieuwe dekbedovertrekken. Oudste dochter en ik gaan daarvoor naar de Utrechtse Bijenkorf, heerlijk om zelf het verschil te kunnen voelen tussen katoen of satijn bijvoorbeeld 😉

Voor onszelf ben ik er snel uit: aangezien we in een oranje (!) Auping-bed slapen is een dekbedovertrek van hetzelfde merk wel zo leuk. En gelukkig heeft Auping keus genoeg. Ik aarzel tussen (weer) een knalkleurige overtrek of toch de variant in groentinten: daar zitten de kleurtjes in waarmee we de nu nog retro-slaapkamer binnenkort een flinke metamorfose willen geven.Oudste dochter houdt van bloemen en valt als een blok voor de dekbedovertrekken van Pip Studio.  Zelf vindt ze die met de kleine bloemetjes het leukst, van mij mag het best wat meer knallen. Maar de blauwe rechts vinden we allebei het beste passen bij het Engelse bloemetjesbehang op haar slaapkamer.Jongste dochter (18) doet een grafische opleiding en wil dan ook een overtrek hebben met een strak dessin en niet te veel kleur. Dan past het altijd wel bij haar verder ook vrij rustige kamer, waarin alleen de trendy mint geverfde muur voor een fris kleuraccent zorgt. Het merk John Lewis spreekt haar aan, ook al is het wat minder strak en sereen dan ze gewend is.Oudste zoon heeft een New-York-kamer en daarbij past perfect het clochard dekbedovertrek van Snurk. Maar aangezien hij een kunstzinnige opleiding hoopt te gaan doen na de havo, was het met verf bespatte exemplaar ook wel leuk geweest. Jammer dat ze niks hebben met graffiti!En ook jongste zoon wordt verwend met Snurk beddengoed, toch echt mijn favoriet. Hij zeurt nog steeds over dino-behang en daar past zo’n dino-overtrek mooi bij. Maar Chewbacca uit Star Wars vind hij vast mooier, alhoewel we er eerst wel van schrokken zoals het ineens recht voor onze neus hing in de winkel.Ben jij ook zo gek op nieuw beddengoed? En wat zijn jouw favoriete merken? Was jij het eerst voor gebruik? Dat schijnt wel te moeten, maar ik vind vers beddengoed heerlijk slapen en zo glad gestreken krijg ik het nooit weer…

Pas op: T-rex in Town!

Gisteren waren we bij Naturalis in Leiden om daar het grote T-rex skelet te bekijken dat ze in Amerika hebben opgegraven. Zeer indrukwekkend vond ook onze jongste, die er met open mond omheen bleef lopen. Om zich daarna te storten op het dino-speelgoed en de andere activiteiten die je allemaal rondom het T-rex thema kon doen. Ook de museumshop was goed gevuld met leuk spul voor dino-fans. Benieuwd wat we voor souvenir mee naar huis namen? Lees dan maar snel door!

Of we het muurgrote Naturalisbehang met T-rex erop gaan bestellen is nog een twijfelpuntje, maar net als zoonlief  vond ik het wel mega stoer. En in de woonkamer wil ik dan wel een muurtje behangen met pollen in sepiatinten of slangenhuid, ook erg cool behang.

Als journalist ben ik natuurlijk gek op pennen. Ben benieuwd hoe het schrijft met zo’n botje tussen je vingers… 😉

Over botjes gesproken, jongste zoon heeft net als ik weinig geduld dus een dino opgraven gaat ‘m niet worden. Maar deze dino in elkaar zetten lukt waarschijnlijk nog net. En is met de fluor kleurtjes een echte eye-catcher.

Zachtjes gaan de dino-voetjes… Ik weet niet of een T-rex goed kon sluipen met zijn vreemde bouw en lompe lijf, maar op deze zachte sokken zal het je kind vast wel lukken.

It’s a kind of magic… Met deze set van Tiger Tribe kunnen eindeloos de prachtigste dino-tekeningen worden ingekleurd… Zodra de verf is opgedroogd verdwijnen de kleuren namelijk weer en kan je kind van voren af aan beginnen.


Ik verkocht ze al in mijn eigen speelgoedwinkel een paar jaar geleden, prachtige duurzame drinkbekers van Crocodile Creek. Natuurlijk is er ook eentje met een T-rex erop!

Nog zo’n mooi merk is Mudpuppy. We hebben thuis magneetjes met dino’s erop en zo’n zelfde soort is er nog steeds. Eindeloos speelplezier gegarandeerd.

Wat we zelf kochten? Eigenlijk niet eens zoveel, met een dino-fan thuis hebben we namelijk bijna alles al (behalve dat behang). Dus nam mama alleen een zakje T-rex thee mee.. en was zoonlief supertevreden met zijn souvenir-penny uit de automaat op de gang. We kenden het fenomeen al uit Amerika, maar je ziet het hier steeds vaker: apparaten waar je een 5-centje in kunt doen waarna je daar voor een euro een mooie herinneringsmunt van kunt maken. Het bewaarboekje heb ik inmiddels besteld. Te leuk om die straks helemaal vol te hebben.

De stoerste eye-catchers voor in de keuken

We hebben onlangs niet alleen onze woonkamer maar ook de aangrenzende keuken van een nieuw verfje voorzien. En daar horen nieuwe keukenspullen bij! Lekker stoer, maar ook een tikkie nostalgisch, kijk maar:

Pronkstuk in de hoek van het aanrecht is de  Wesco broodtrommel. We hadden een grasgroene, maar pikzwart is wel echt keigaaf!

Op de planken het nodige aan nieuw servies. Voor het avondeten deze lekkere basic borden van de Hema.

En voor het ontbijt en tussendoor hippe bamboe mokken, kommen en bordjes van Zuperzozial. Afbreekbaar, dus goed voor het milieu. En ze kunnen gewoon in de vaatwasser 😉

Laats bij Loods 5 had ik al mooie placemats gekocht van Zone Denmark. De bijpassende vrolijke onderzetters wil ik eigenlijk wel voor Pasen.

Voor op de Paastafel en bij alle andere lekker uitgebreide brunches  vond ik deze mooie  serveerschaal van Koziol.

En voor een snackie, chipje of chocolaatje tussendoor heb ik deze retro schaal besteld, snoepig toch 🙂

Nu wordt er hier in huis ook best fruit gegeten hoor, zeker nu we een nieuwe fruitschaal hebben.

Dus wellicht hebben we ook nog nieuwe pannen nodig zodat er meer groente wordt gegeten?

Een nieuwe bestekset heb ik ook nog nodig in plaats van het rommelige allegaartje, een nieuw tafelkleed, een lepelrek… Kortom ik ben nog lang niet uitgeshopt voor de keuken. Wordt vervolgd. En: eet smakelijk alvast voor straks!

Hoe scoor je snel drie feestelijke outfits?

Oké, je mag kiezen uit:

A. Duik in de kledingkast en maak van de vele tientallen kledingstukken daarin totaal nieuwe en verrassende combi’s.

B. App je vriendinnen en organiseer diezelfde avond nog een kledingruilparty.

C. Spring achter de computer en bestel voor 23.00 uur bij Wehkamp een flinke stapel…

Oh, als het webshoppen toch niet uitgevonden was! Dan had ik vandaag pas echt met de handen in het nog niet fraai gekapte en gestylede hoofd gezeten. Vanmiddag heb ik een afspraak bij de kapper, maar gisteravond bedacht ik me dat ik toch ook echt nieuwe kleding voor mijn verjaardag nodig had… De koopavond was toen al voorbij, een riant gevulde kledingkast heb ik niet en jammer genoeg ook geen vriendinnen in de buurt met dezelfde maat als ik… Wacht, daar belt de pakketbezorger net aan 🙂

Nu nog passen (de foto’s daarvan komen een andere keer, ik ben niet zo handig met de selfiestick en iedereen is naar school of aan het werk), maar met mijn favoriete merk Didi zit het vast wel goed. Ik zal eerder moeite hebben met het kiezen van de juiste outfit voor ons weekendje weg… ‘Probleem’ bij Didi is namelijk dat je met de kleurrijke kleding alle kanten op kunt, van heel casual tot eenvoudig elegant of super vrolijk en hip. Wat denken jullie: welke outfit zal mij het beste staan? Of zal ik ze allemaal nemen voor respectievelijk een middagje shoppen, een bezoek aan een museum en een avondje uit? Want het wordt inpakken en wegwezen vanmiddag en dan: partytime!