Eindelijk me-time met mijn bulletjournal*

De eerste maand van het nieuwe jaar zit er bijna op. Een maand waarin ik vooral bezig ben geweest met de nieuwe agenda in gebruik te nemen, de nieuwe kalender in te vullen en een (blog)planning te maken aan de hand van alle evenementen waar ik sowieso naar toe wil (en al ben geweest, lees hier maar). Alleen mijn Inspirerend Leven Bulletjournal is nog maagdelijk wit… Nu dus de tijd zien te vinden (lees: in te plannen) om hiermee aan de slag te gaan! *Psst: ik mag er van de uitgever eentje weggeven, wie weet wel aan jou!

Doe wat je wil, niets is te gek

Bulletjournal: het woord van 2017 is het niet geworden helaas, maar een trend was/is het zeker. Na kleuren voor volwassenen en pagina’s volschrijven en -tekenen met de mooiste letters lijkt het er nu wel op of iedereen zijn plannen, ideeën en doelen in een bulletproof jasje weet te gieten. Ik moet zeggen: ik vind het magisch. Vooral omdat niemand lijkt te twijfelen over hoe je zoiets aanpakt, maar er gewoon aan begint. Knap hoor, maar not my cup of tea.
Ik wil altijd eerst voor mezelf op een rijtje hebben wat ik er allemaal mee kan en hoe ik dat dan moet doen. Superirritant eigenlijk. Want zeker als het om bulletjournals gaat, blijkt er geen ‘juiste’ manier om deze in te vullen. Houd je van schrijven, dan schrijf je erin. Teken je liever, dan doe je dat. En een combinatie mag natuurlijk ook. Grafiekjes, schema’s, stickers, post-its: helemaal prima. Als het maar helpt om het hogere doel te bereiken: eindelijk afvallen, meer sporten, vaker leuke dingen doen. Dit alles onder het motto: wat je maar wil, niets is te gek.

Time flies… maar waar naar toe?

Tja, en toch blijf ik steken in mijn goede voornemen om aan een bulletjournal te beginnen. Terwijl ik er eentje in huis heb en van Sint leuke pennen en stiften heb gekregen om erbij te gebruiken. Wat houdt me dan tegen? Niets… Behalve de 1001 (nieuwe) mogelijkheden die er zijn om met zo’n notitieboek om te gaan. Ga ik er weekplanningen in maken, bijvoorbeeld met alle huishoudelijke klusjes die gedaan moeten worden? Of ga ik oefenschema’s opstellen voor alle liedjes en dansjes die ik voor mijn musicalgroep moet instuderen? Misschien een overzicht van brei- en haakprojecten waarmee ik bezig ben of, maar die lijst wordt nog tig keer langer, alle handwerkprojecten waaraan ik nog wil beginnen? Nieuwe pianostukken die ik wil instuderen, films en tv-series die ik wil zien, boeken die ik wil lezen? Of ga ik ‘bijhouden’ wat ik allemaal op een dag doe? Per dagdeel, per uur of tot op de minuut nauwkeurig? Ja hoor, zelfs dat kan, lees ik in Mijn bulletjournal Crash Course. Lijkt me erg handig om te kijken waar de tijd naar toe gaat, want dat overzicht mis ik soms wel een beetje…

TIPs voor een inspirerend leven

Al bladerend door de Crash Course krijg ik steeds meer zin om aan de slag te gaan. En ook in de Inspirerend Leven Bulletjournal zelf staan leuke tips. Om een moodmandala te maken bijvoorbeeld en geluks- of dankbaarheidslijstjes. Grappig, daar had ik nog helemaal niet aan gedacht! Ook favoriete wandelplekken vind ik een goede, vooral gekoppeld aan mijn voornemen om vaker de computer uit te zetten en naar buiten te gaan. Zo wordt het een veel mindfuller geheel. En draait het meer om me-time in plaats van moeten-time…
Niet voor niets is mijn bulletjournal bedacht door/voor de website Inspirerend leven. Deze volg ik al een tijdje en met hun wekelijkse nieuwsbrief geven ze mooie tips voor een wat relaxter, bewuster leven. Ik neem er helaas soms te weinig tijd voor om ze te lezen, laat staan om het allemaal in de praktijk te brengen, maar toch… Een leuk idee om nu juist van deze site een bulletjournal te gaan gebruiken, in plaats van zomaar eentje…
De voorbeelden die ik op hun Pinterestpagina tegenkom om het boek te verfraaien, smaken beslist naar meer. Maar wacht, laat ik niet achter de computer blijven zitten, maar gewoon aan de slag gaan. De dingen die voor vandaag op de planning stonden, kunnen vast wel even wachten. Anders komt er van uitstel weer afstel…

Wil je ook een exemplaar winnen van het Inspirerend Leven Bulletjournal? Vertel dan voor 14 februari in de reacties wat jij graag hierin wilt vastleggen en wie weet ben jij dan strakjes de gelukkige! Zondag 18 februari (mijn verjaardag!)  maak ik de winnaar bekend.

Tulpen uit Amsterdam: gratis op Nationale Tulpendag!

Na het stormgeweld van gisteren vond ik dat ik wel een bosje bloemen had verdiend. Tulpen natuurlijk, die staan extra fleurig in de knalroze vaas die ik ooit op vakantie in Denemarken heb gekocht. Vanzelfsprekend heb ik nog veel meer vazen: zo leuk om iedere keer een mooie bijpassende uit te zoeken. Speciaal voor Nationale Tulpendag (zaterdag 20 januari)  zette ik de mooiste vazen op een rij. Ga jij morgen naar Amsterdam om een gratis bosje tulpen te plukken? En in welke vaas zet je ze dan te pronken?

Wie op internet gaat zoeken op ‘tulpenvaas’ komt vooral Delftsblauwe exemplaren tegen, met allemaal openingen erin zodat je de eigenwijze tulp – die nog een stukje doorgroeit in de vaas – toch strak kunt schikken. Voor mij hoeft dat niet, laat die bloemen toch lekker hun gang gaan! Daarom vind ik de rubberen vaas van Menu zo ideaal.  Hiervan kun je de rand naar binnen klappen voor een kleine bos bloemen en omhoog doen bij een middelgrote bos. Nog steeds verkrijgbaar – ik heb de mijne inmiddels al ruim 10 jaar – dus inmiddels wel een klassieker te noemen!

Nog zo’n klassieker: de grillig gevormde glazen vazen van Iittala. Ook hierin kunnen de tulpen lekker naar alle kanten groeien en bloeien. Het Finse merk levert de vaas in vele fraaie kleuren en vormen. Verleidelijk hoor, om ze allemaal te kopen. Maar ik vind die van helder glas het mooiste. Zo stijlvol om de stelen door het glas heen te kunnen zien. En als de tulpen uitgebloeid zijn, kunnen er weer andere voorjaarsbloeiers in, met bolletje en al. Enige nadeel: ze zijn wel wat aan de prijs… Gelukkig zijn ze nu in de sale bij zowel Fonq als VT Wonen, dat scheelt toch weer een paar tientjes.

Afgelopen najaar was ik op de VT Wonen & Designbeurs waar ik een mooie lamp kocht van Van Tjalle & Jasper. Toen zag ik al een spiegel van hun hand met een klein vaasje eraan. Grappig om hierin ook eens tulpen te doen, dan trek je toch vanzelf een vrolijker gezicht als je in de spiegel kijkt. Bij &Klevering in Amsterdam nog eens kijken of de spiegel iets is voor bij ons thuis. En anders bestel ik alsnog bij VT Wonen dat rek met vaasjes van Madame Stoltz, echt een eyecatcher, zeker als je het vol schattige bloemetjes zet! Ik heb al een klein vaasje van dit mooie merk, daar staan nu ook een paar tulpjes in.

Ik wil morgen ook snel even bij het Stedelijk Museum naar binnen wippen. Al was het maar voor de museumshop. Daar hebben ze de prachtige papieren vazen van Pepe Heykoop in vele varianten. Bijvoorbeeld met een afbeelding van het Melkmeisje erop of met een silhouet van Amsterdam. Door die om een fles heen te doen heb je al gauw een bijzondere vaas. En het naburige Vincent van Goghmuseum kan ik dan met mijn museumkaart ook nog wel even bezoeken. Heeft die man behalve zonnebloemen en bloesemtakken misschien ook tulpen geschilderd?

Over mannen gesproken: die blijken best wel iets met bloemen en dus ook vazen te hebben. Zo ontwierp de Nederlander Floris Hovers een vaas in de vorm van een motorblok en verzon de Italiaanse designer Ettore Sottsass een vaas die toch echt duidelijk iets weg heeft van een penis… Tja, dat lijkt me toch meer iets om op de Zeedijk achter de ramen te zetten. Toch is er nu tot en met mijn verjaardag (!) een expositie te zien van zijn werk in het Stedelijk Museum in Den Bosch.

Maar goed, doe mij toch maar liever het pistoolvaasje van Bloomingville – ooit gekocht in Noorwegen -, de cactusvaas van Serax – twee jaar geleden met mijn verjaardag gekregen – of het gloeilampvaasje uit het Philipsmuseum in Eindhoven waar we vorig jaar waren. Staan mijn tulpen daar niet supermooi in? Het staaltje behang op de achtergrond is trouwens van Kwantum met daarop een wereldberoemd bloemenschilderij van de schilder Jan Davidsz. de Heem dat ik ooit in het Rijksmuseum heb gezien.

Tulpen zijn niet het hele jaar door te koop. Wil je toch voortdurend van hun kleur en vorm genieten dan is een raamsticker van Flatflowers ook een goede aanschaf. Of haak zelf zo’n paar mooie voorjaarsbloeiers voor in een vaas. Met behulp van het nieuwe boekje van Marjolein Flick, Bloemen haken (door mij onlangs met veel plezier geredigeerd), is daar echt geen kunst aan!

Vakantievoorpret: de 10 mooiste reisfoto’s van… mij!

Waar gaan we naar toe op vakantie? Een vraag die na de feestdagen in bijna ieders hoofd naar boven plopt. En waar de Vakantiebeurs ieder jaar goed op inspeelt door in de Jaarbeurs een mega-groot evenement te organiseren waarbij letterlijk de hele wereld aan je voeten ligt… Ik was er op Photo Friday. Het zien van de vele vakantiefoto’s inspireerde me om weer eens in mijn eigen albums te duiken. Heerlijke voorpret eigenlijk, daar kan geen reisfolder tegenop! Herken jij waar ik allemaal op vakantie ben geweest?

  1. Mooi uitzicht over de Grand Canyon (vakantie VS 2014).

2. Wacht op ons! Hollen naar het strand in Denemarken (vakantie 2006).

3. Om stil van te worden, een ‘cruise’ door de nauwste fjord van Noorwegen (vakantie 2015).

4. New York, New York… (vakantie 2014)

5. Na uren wachten eindelijk het museum in èn gratis een mooi uitzicht over Florence erbij (vakantie Italië 2016).

6. Hey, honderden, duizenden foto’s van vakanties in Zweden, en zo knus is het daar dus!

7. Zwarte molen op Oland, een eiland bij Zuid-Zweden (vakantie 2013).

8. Het is cliché, ik geef het toe, maar zo’n waslijn vol vind je toch alleen maar in Italië (vakantie 2016)?

9. Handstand op een D-Day strand in Normandië; niemand keek er van op… (vakantie Frankrijk 2017)

10. Echt veel dierenfoto’s maak ik niet, moet ik bekennen, maar dit plaatje kon ik niet laten lopen (meivakantie Denemarken 2017).

En: ben je ook wel in een van deze landen geweest. En/of wil je daar (weer) eens naar toe? Of wordt het toch een andere bestemming? Wij gaan waarschijnlijk in 2019 naar Canada, dan zijn we 25 jaar getrouwd en dat vieren we graag met een grote reis met het hele gezin. Fotomogelijkheden genoeg daar en nog een fotoboek past er vast wel bij in de boekenkast!

Gelukkig NIEUW jaar! Ik ga knallen, doe je mee? 1/52

Ik hou van nieuwe dingen. Of het nu een nieuwe film is, een nieuwe winkel, een nieuwe hobby, een nieuw boek: ik word er super blij van. En ook het nieuwe jaar is altijd iets waar ik met veel plezier in duik. Nieuwe ronde, nieuwe kansen toch? Wie weet wat zo’n fris nieuw jaar ons allemaal weer brengt. Plannen en ideeën genoeg, ook voor deze blog! Het nieuwe notitieboekje van de Hema ligt al klaar om ze voor de 52 weken bloggen met Petra allemaal op te schrijven. Hopelijk heb ik aan 80 bladzijdes genoeg…

Nieuw, nieuw, nieuw: het is een woord waar ik als een magneet naar toe wordt getrokken. En dus werd ik journalist om dagelijks bovenop het nieuws te mogen zitten, ging ik een aantal jaren later styling studeren om zo met de nieuwste trends op mode- en interieurgebied bezig te kunnen zijn en werd ik nog niet zo lang geleden blogger omdat ik hiermee weer allerlei nieuwe (mooie/leuke) dingen kan gaan doen en ontdekken. Zoals bloggen bijvoorbeeld 😉

Het afgelopen jaar heb ik best geworsteld met de vraag hoe deze blog verder vorm te geven. Voor 2018 heb ik mezelf voorgenomen dat niet meer te doen. Ik wil nu wel eens ‘gewoon’ gaan schrijven over alle leuke dingen die ik doe, zie, ontdek en meemaak. Ook wil ik jullie als lezers daarin meetrekken. Door bijvoorbeeld niet pas achteraf een verslag te geven, maar ook vooraf al dingen aan te kondigen en jullie daarvoor warm te maken. Wie weet komen we elkaar dus nog wel ergens tegen dit jaar!

Verder wil ik naast veel schrijven, zelf vooral ook veel meer (creatiefs) gaan doen. Meer fotograferen, meer stylen, meer handwerken, meer andere (nieuwe) hobby’s uitproberen. Dat geeft automatisch al meer stof tot schrijven. En vooral: meer lol in het leven. Want alleen maar achter mijn computer zitten (schrijven, surfen, mails beantwoorden, administratie doen) is ook niet alles…

Last but not least wil ik niet alleen het nieuwe jaar, maar iedere nieuwe dag zien als een kans om te mogen groeien en bloeien. Onder het motto: alles wat je aandacht geeft, groeit. Zo ook hopelijk deze blog. Ik ga ervoor! En jij, doe je mee? Ik hoop dat het voor ons allemaal een knallend nieuw jaar mag worden met eindeloos veel nieuwe mogelijkheden!

PS Dit is blog 1 in het kader van de 52-weken-challenge. Wat denk je: maak ik de 52 weken vol 🙂

Vooruit, nog één keer terugblikken op 2017 dan

Een blog over het afgelopen jaar 2017 mocht natuurlijk niet ontbreken. Het jaar waarin ik 50 werd en (opnieuw) de bloggerspen oppakte. Het jaar ook waarin ik zowel op privé- als op werkgebied ontzettend veel leuke dingen heb gedaan. Stom dat je je dat pas realiseert als je alle foto’s nog eens rustig bekijkt en je agenda doorbladert, iets waar ik in de stille tijd tussen Kerst en Oud & Nieuw eindelijk eens de tijd voor heb genomen. Waarbij ik me in ieder geval alvast voornam: terugblikken en dankbaar zijn is iets wat ik beslist vaker ga doen in 2018! Heb jij 2017 ook op een goede manier kunnen afronden? Was het een mooi jaar voor jou? Wat ga je meenemen naar 2018? Nieuwe ronde, nieuwe kansen, maar gewoon doorgaan op de ingeslagen weg is ook niet verkeerd 😉

Doelstelling

Lekker op stap gaan met mijn gezin en/of voor mijn blog is iets wat ik in ieder geval beslist weer wil gaan doen in 2018. Zeker als het elkaar overlapt – zo had ik in 2017 een superleuke dag met jongste zoon en manlief in Tiengemeten – word ik helemaal happy. Niet alleen schrijven maar ook fotograferen is helemaal mijn ding. Hiermee heb ik afgelopen jaar Instagram bestormd.  Superleuk om allemaal nieuwe volgers te krijgen (rond de honderd inmiddels al!) en mee te doen aan ‘opdrachten’, zoals de hashtag #bestnine2017. Zou het lukken eind volgend jaar pak ‘m beet 250 volgers te hebben? Lijkt me een mooie doelstelling voor 2018.

Groei

Evenals het verder doorgroeien met mijn blog met behulp van de tips van Petra Wiebenga. Op de valreep van het nieuwe jaar heb ik me ingeschreven voor haar challenge om iedere week, 52 weken lang, met mijn blog aan de slag te gaan. Lijkt me toch iets relaxter dan de Blogchallenge van februari 2017, waarbij we iedere dag met onze blog bezig waren. Dat was zeker gezien mijn verjaardag in die maand wel erg hectisch. Maar ik heb er ontzettend veel van geleerd! Onder meer dat je het gewoon moet gaan doen… Op wat voor manier dan ook. Een van de dingen die ik heb geleerd is dat lijstjes altijd populair zijn bij bloglezers. En ik moet zeggen: ze zijn ook leuk om te maken! Hier volgen dus een paar lijstjes (vijf om precies te zijn) van mijn hoogtepunten van het afgelopen jaar.

Mooiste films 2017

  1. Down to Earth, echt een filmhuisfilm, zeggen we hier thuis. Waarmee we bedoelen dat je zo’n soort film niet gewoon hap-slik weg kauwt, maar er nog heel lang zoetjes van kunt nagenieten door de mooie beelden en/of mooie inzichten die je erdoor hebt gekregen…
  2. Beauty & The Beast, de live-action bewerking van de bekende Disney tekenfilm. Dankzij het mooie ingetogen spel van Emma Watson en een paar fraaie nieuwe liedjes toch ook weer een schot in de roos… Ofwel de overtreffende trap van mooi, mooier, mooist!
  3. Coco, inderdaad, nog een Disney-film, je bent fan of niet… Het verhaal over een Mexicaans jongetje dat zijn familie in het dodenrijk komt opzoeken is duizelingwekkend knap in elkaar gezet. En bewijst dat je ook zonder 3d-bril op helemaal kunt verdwijnen in een film. Die trouwens beslist feestelijker en kleurrijker is dan je op basis van de inhoud zou denken.
  4. Ook de film Ballerina betovert. Gek dat sommige mensen niets met animatiefilms hebben. Zeker als het goed is gedaan vergeet ik haast dat het ‘maar’ getekend is. Ik leef helemaal mee met de passie van een meisje dat haar droom probeert te verwezenlijken. En – spoiler alert – daar vanzelfsprekend in slaagt.
  5. Weg van jou. Geen Disney, geen kinderfilm, gewoon een mooie, Nederlandse film. Die vooral door de beelden van Zeeland doet verlangen naar ook zo’n plekje om te wonen. Na het zien van de film – op oudste dochters 21e verjaardag, gratis dankzij kaartjes van de Utrechtse Jaarbeurs, midden in de week en ’s ochtends vroeg in een verder bijna lege zaal/bioscoop – viel de drukte van de stad extra rauw op ons dak.

Mooiste tv-series/programma’s  2017

  1. Wie is de Mol natuurlijk, met dit jaar de wel heel mooie setting Oregon in Noordwest-Amerika. Jongste zoon wist al gelijk dat Tim de mol was. Ik bleef maar aanwijzingen opschrijven en kwam er nog niet uit! Zoals ieder jaar eigenlijk bloedstollend spannend tot het laatst, nu extra omdat bleek dat de mol zelf ook niet alles wist…
  2. Seizoen 7 van Game of Thrones, geen uitleg nodig toch? De maanden daarvoor had oudste zoon me overgehaald deze serie eindelijk eens te kijken, met als gevolg dat we in een paar maanden tijd zes seizoenen er razendsnel doorheen jasten. Geweldig gemaakt, met als hoogtepunt de finale-aflevering. Die we dan ook live wilden en gelukkig ook konden zien in de bioscoop.
  3. Seizoen 6 van Homeland, nog zo’n serie die eigenlijk geen nadere toelichting behoeft. En die spannender was dan ooit doordat de schrijvers zo dicht op de actualiteit zaten, met de eerste gekozen vrouwelijke president en de nodige intriges waarbij nep-nieuws op sociale media een grote rol speelde…
  4. Seizoen 2 van Stranger Things, opnieuw een tv-serie. Deze kwam ik dankzij oudste dochter op het spoor. Door de jaren 80 setting deed het me heel erg denken aan het in die tijd razend populaire Twin Peaks. Maar het bleef/bleek beslist spectaculairder dan het tweede seizoen daarvan dat ik via Videoland zag.
  5. The Passion hoort als evenement ook op deze lijst thuis, al is het maar één keer per jaar op televisie. Stiekem kijken we wel vaker: we hebben alle dvd’s van de inmiddels zeven edities. Vooral het lied Bloed, zweet en tranen van Charly Luske blijft kippenvel veroorzaken.

Mooiste musicals/muziekuitstapjes 2017

  1. Het Pauperparadijs. Zeker nu ik zelf op de planken heb gestaan, heb ik nog meer bewondering gekregen voor musicalspelers. Die in dit geval in Drenthe in weer en wind buiten stonden te zingen, dansen en acteren alsof hun leven ervan afhing. Waardoor ze een historisch verhaal ontroerend mooi tot leven wisten te brengen. Fenomenale cd ook, inmiddels helemaal grijsgedraaid.
  2. Concert van The Piano Guys. Sinds oudste dochter dit duo op YouTube ontdekte hebben we al vele cd’s gebrand met de mooie bewerkingen van klassiekers uit de pop- en filmgeschiedenis. Zo goed zullen wij nooit piano en cello leren spelen, maar het is leuk ervan te dromen…
  3. Doordat ik VIP-lid werd van de Bankgiroloterij, kreeg ik twee gratis kaartjes voor een musical naar keuze. Het werd Hair: die hippiesfeer staat nog steeds als een huis. En de naaktscène van de hele cast vlak voor het doek viel voor de pauze was natuurlijk hilarisch!
  4. De musical Roodkapje werd in de zomervakantie voor maar een paar euro in onze stad vertoond. Superleuk om daar met mijn twee kleine nichtjes naar toe te gaan, op hetzelfde veld waar ik met mijn eigen kinderen ook al zo veel van dit soort voorstellingen heb gezien…
  5. Optreden van harpist Remy van Kesteren tijdens het Bevrijdingsdagfestival in Utrecht. Altijd een speciale dag, 5 mei, omdat het tevens de verjaardag van mijn vader is/was. Met een spetterend optreden van iemand die beide zonen en ik alleen van Wie is de Mol kenden. Jammer dat hij daar toen alweer zo snel uitvloog…

Mooiste nieuwe aanschaffen 2017

  1. Nieuwe lamp voor in de woonkamer van Van Tjalle & Jasper, de Granny Smith in een mooie kleur groen. Ik zag ze op de VT Wonen & Designbeurs en kon er niet meer omheen: dit moest ‘m worden! Alleen nog even ophangen…
  2. Ook de nieuwe mobiel wacht nog op ingebruikname. Inmiddels heb ik een perfect nieuw hoesje gevonden met een mandala erop, dus…
  3. De nieuwe gele Dopper komt vooral bij de musicallessen goed van pas. Gek genoeg viel me bij deze limited edition pas later op dat er de naam ‘Vincent’ op stond. Naar de schilder van de zonnebloemen Vincent van Gogh natuurlijk, maar zo heette ook mijn overleden broertje. Over zijn ziekte schreef ik mijn best gelezen blog van 2017.
  4. De Kikkerland fotohanger had ik al even op het oog, maar pas toen ik de koperen versie zag ging ik overstag. Die hangt nu superleuk aan de lamp boven de keukentafel, met alle kerstkaarten eraan.
  5. De Hay bijzettafel die nu in mijn nieuwe werkhoekje als printertafel in gebruik is genomen. Want o ja, er bleef ook nog tijd over om te werken 😉

Mooiste werkervaringen 2017

  1. Veel geblogd en als kers op de taart naar de studiedag Blogger by Nature geweest voor nog meer inspiratie!
  2. Een Scandinavië special gemaakt voor Krant van de Aarde.
  3. Meegewerkt aan de totstandkoming van het eerste (en enige) nummer van het brei- en haakblad Yarnie magazine, leuk om daarvoor ook weer wat aan fotostyling te hebben gedaan.
  4. Voor het eerst uitgebreid naar de Dutch Design Week geweest in Eindhoven. Waar ik ook mijn 50e verjaardag had gevierd, dus al een beetje de weg kende. Maar nog verdwaalde tussen alle fantastische dingen die op dit evenement zijn te zien!
  5. Weer (meer) naar handwerkbeurzen geweest. Vooral de workshop kleur bij Loret Karman sprong eruit, maar ook de ontmoeting met Nienke Landman was erg leuk, temeer omdat ik net haar nieuwste handwerkboek had geredigeerd. Dat werk voor de uitgeverijen Forte en Kosmos doe ik steeds meer en nog steeds met heel veel plezier.

Kortom: helemaal geen slecht jaar dus. Met heel veel bezigheden waar ik in 2018 graag een vervolg aan wil geven. Met hopelijk ook weer genoeg nieuwe leuke dingen om te doen en van te leren. En met als goed voornemen een wijze les van mijn moeder: niet klagen, maar dragen. Je wilt veel bloggen? Prima, maar dan moet je ook schrijven, schrijven en nog eens schrijven. Je wilt veel interieurinspiratie geven op je blog? Oké, dan moet je dus klussen en stylen tot je een ons weegt. Nog meer leuke dingen beleven? Tja, dan moet je toch echt de deur uit: gaan met die banaan! Juist het steeds zo twijfelen en treuzelen belemmert de voortuitgang. Het hoeft in 2018 niet perfect te zijn, goed genoeg is ook voldoende!

Twee maanden later: de oogst van Blogger by Nature

Goodiebag Blogger by Nature

Officieel is augustus de oogstmaand, maar ik heb november die titel gegeven. De afgelopen tijd ben ik namelijk flink op stap geweest voor mijn blog, nu is het moment aangebroken om alle info goed te verwerken en verdere stappen te ondernemen. Hard werken hoor, zo’n blog, daar kunnen zelfs de organisatoren van Blogger by Nature – toch alle drie zeer ervaren – van mee praten. Precies twee maanden geleden was  ik op dit event. Wat heeft het me gebracht en vooral: wat ga ik verder met de opgedane kennis en ervaring doen?

Via Marguerita hoorde ik voor het eerst van Blogger by Nature. Vorig jaar had ik Meet the Blogger bezocht – lees hier mijn eerste blog hierover –  maar dit bleek net even wat dichterbij (in een mooi designhostel van Stayokay op de Utrechtse Heuvelrug) en toegankelijker, lees: Nederlandse sprekers met volop ervaring in ons eigen kikkerlandje. Grappig: bij de titel dacht ik eerst letterlijk aan natuurbloggers… en niet aan karakter of aard wat het woord ‘nature’ eigenlijk betekent… Vandaar dat ik de gekregen tas buiten fotografeerde. En het zwarte t-shirt nog niet heb aangedaan. De kleur is voor mij wat tegennatuurlijk, vandaar. Maar misschien moet ik het gewoon gaan pimpen, leuk voor een blog alsnog. 🙂

Want regel nummer 1 die je als aanstormend blogger moet leren: pak je goodiebag gelijk uit! En dan niet alleen de grote cadeaus waarmee je zo leuk kunt scoren op Instagram, maar ook juist alle kleinigheidjes, visitekaartjes en flyers. Behalve veel aangeboden kortingen en aanbiedingen – die meestal niet onbeperkt geldig zijn, helaas pindakaas! – haal je er namelijk een heleboel inspiratie uit voor weer nieuwe blogs. Ik heb de neiging alle gekregen tasjes netjes in mijn werkkamer te parkeren met het voornemen de inhoud wanneer ik tijd heb eens te gaan bestuderen. Regel nummer 2: die tijd moet je maken!  En regel nummer 3: het is gelukkig nooit te laat om er nog iets mee te doen.

Sprekers

Waar is die dag over gesproken? Dat weet ik mede dankzij mijn hippe schriftje en pen van de Hema nog goed:  SEO voor beginners, Fotograferen met je smartphone en Verdienen met je blog. Het verhaal over SEO was leuker dan ik had verwacht. Goede content draait volgens Nathan van Letterzaken namelijk om schrijven. Hoe meer hoe beter, dan komt de rest vanzelf… Met de tips van Mirre van Mirre op Reis over fotograferen met je smartphone kreeg ik gelijk weer de smaak te pakken, wat kun je hiermee leuke dingen doen! En met Instagram scoor je daar gelijk mee, zelfs al live in de les. Met het aanmaken van een bedrijfsprofiel heb je ook de cijfertjes erbij, dat wist ik niet, en ik leerde dat 30 tags helemaal niet raar is als je een breed publiek wilt aanspreken, lees: meer volgers wilt hebben. Van de tips van Joyce van Mamsatwork over geld verdienen met je blog vond ik de allermooiste: blijf niet afwachten maar stap gewoon op een opdrachtgever af! Ook al denk je dat je blog te klein of niet geschikt is: jouw enthousiasme kan een opdrachtgever over de streep trekken om toch met jou in zee te gaan. Een tip die ik gelijk in de praktijk heb  toegepast, maar daarover later meer. 😉

Collega-blogsters

Eerst even iets over de aanwezige collega-bloggers, zo leuk om met elkaar ervaringen uit te wisselen en te ontdekken dat iedereen eigenlijk over dezelfde dingen onzeker is. Terwijl dat vaak gezien de blogs helemaal niet nodig is! Wie heb ik allemaal gesproken? Barbara van Mama met een blog natuurlijk, we kenden elkaar al van een eerder event. Toevallig kwam ik twee bloggers tegen die allebei over geldzaken schrijven: het gesprek met Emmy van  Budgetdiva bracht me op het idee mijn rubriek in Simply Breien te vullen met tips over hoe je goedkoop je hobby  kunt beoefenen. Tijdens de overheerlijke lunch sprak ik met Petra van Zizi & Mala die van een kinderwebwinkel naar een eigen mamablog wilde overstappen. Benieuwd hoe het haar nu vergaat. Is ze al bijna net zo ver als Amanda met haar blog Kiddows? En Elisa van Flitter Fever bleek druk met (schrijven over) reizen, waar zou ze nu uithangen? Pas later ontdekte ik (via de afterparty op Instagram) Ilse van Interiortwin, een leuke interieurblog die ik nu volg. En kreeg ik nieuwe volgers als Geja van gejavandergreef.nl Waarschijnlijk waren er nog veel meer interessante mensen die ik had willen spreken… Volgende keer graag een lijstje, lieve mensen van de organisatie!

Netwerken

Op het Netwerkplein stonden interessante partijen om visitekaartjes mee uit te wisselen, en dat werd dan ook druk gedaan. Echt zo’n zaaltje waar ik altijd even aarzelend op de drempel blijf staan voor ik me er volop in stort… De kleurrijkste ontmoeting was met Joost van Alpha Communications, een groen persbureau dat informatie verzamelt en verspreidt over bloemen, planten en aanverwante zaken. Ook van dit bureau kreeg iedereen een goodiebag. Hierin een lieve kalanchoe in een kleur naar keuze (roze natuurlijk!), nog een plantje van de Hartstichting – vergeten uit te pakken en dus overleden, daar veranderen de bijgevoegde Pokemon-tabletten voor kamerplanten echt niets meer aan – en tulpenbollen met een schepje van Gardenia erbij om die in november – nu dus! – te gaan planten, onder het motto: Tegel eruit, bloembol erin.

Thuis had ik al goed gekeken met welke partij ik graag wilde praten en Media Tornado  stak er met kop en schouders bovenuit. Bloggen over speelgoed, spelletjes, dvd’s en films: wie wil dat nou niet? Ik kreeg een mooie folder mee met gebreide spulletjes op de voorkant, heel rustig en huiselijk. Ja, hier zou ik graag wat mee doen! Dat geldt ook mediabureau RVG  dat onder meer Jysk vertegenwoordigt. Ik begreep van Leonie dat dit bureau iedere keer een op maat gesneden pr-campagne maakt. Voor Jysk is gekozen om bloggers met een bepaald budget te laten shoppen: ik hou me aanbevolen! En met de invalshoek van interieur en Scandinavië op mijn blog heb ik hopelijk wel wat in in huis omdat te mogen doen. 🙂 En ook bij de PR factory zou ik me beslist thuis voelen: ze vertegenwoordigen merken als Sanoma, Hasbro en Monopoly: allemaal merken die staan als een huis! 😉

Zakcentje

Voor de stand van Philogirl was ik speciaal nog naar de kapper geweest. Dit  communicatiebureau had georganiseerd dat er een mooie profielfoto werd gemaakt van iedereen die we een week of twee later in de mailbox ontvingen. Alhoewel op zich een mooi portret ben ik ‘m nog niet gaan gebruiken. Ik zie er voor mijn doen toch wat te serieus, lees:  ouwelijk uit. Terwijl ik met mijn  profielfoto op Facebook – een vakantiefoto uit Parijs – werd geschat op 27! Misschien moet ik eerst eens een tijdje de Jellyfish crème tegen wallen gebruiken die ik van Ralf van Orange Planet kreeg en dan nog eens zo’n foto laten maken. Leuke site trouwens, vol unieke producten. Ook een handcrème zat er in de goodiebag, waardoor ik nu veel ‘smoother’ mijn stukjes kan typen… En ze zoeken altijd bloggers die over hun producten willen schrijven… Niet verkeerd, met ieder linkje krijg je dan toch weer een (zak)centje binnen.

Geld verdienen kan sowieso heel gemakkelijk met iedere link, leerde ik van Klaas van Linkpizza . Waarom doe ik er dan – nog steeds – te weinig mee? Tja, ik wil wel, maar er staan al zoveel dingen op mijn to-do-lijstje. Eerst wilde ik mijn blogposts – 50 inmiddels, ja, ja – categoriseren (dat is nu gedaan), daarna wilde ik de SEO gaan aanpakken met Yoast (inmiddels geïnstalleerd), vervolgens heel veel gaan schrijven (nu druk mee bezig), de links gelijk goed doen en ook van de oude blogs er nog in zetten (wordt vervolgd), alle foto’s checken (vooral vanaf nu eerst een titel geven alvorens ze te plaatsen zodat ze vindbaar zijn voor Google) en tenslotte kijken wat ik nog meer met affiliatie marketing kan doen. Bij bol.com had ik me daarvoor al als partner aangemeld, maar ook dit moet ik allemaal nog verder uitwerken en aanpakken. ik zei al: bloggen is hard werken! En dan heb ik het nog niet eens over alle social media die je als blogger moet bijhouden, je Instagram voorop…

Surprise

Kom ik gelijk weer terug op die goodiebag, wat zat daar verder nog aan zonnige verrassingen in?

  • Kaartspel van coolgift.com. Net zo’n soort webshop als Orange Planet heeft, met (te) gekke, aparte producten. Leuk om ook hier eens een shopblog van te maken! Ze worden zelfs genoemd op Flavourites dus hip zijn ze zeker… En ze hebben categorieën als ‘kleur in je interieur’ waar ik gelijk op aansla. Met het intikken van zoekwoorden als ‘retro’, ‘design’ en ‘knit’ komen de leukste dingen naar boven, bijvoorbeeld placemats met een testbeeld erop, onderzetters in de vorm van elpees (yeah, die hebben we thuis ook!) of een pakket om zelf een hond te breien. Ook hier kun je als blogger producten aanvragen en uitproberen, cool! Ga ik zeker doen.
  • Een deurhanger van hiphuisje.nl. Kinderkamers ben ik helaas een beetje uit, maar deze zou ik best aan de deur van mijn werkkamer willen hangen als ik die had (ik werk in een hoekje van de woonkamer). Met Sst… aan de ene kant en Dream big aan de andere kant is het wel heel toepasselijk…
  • Een speenkoord van Made by Bir, bijna nog leuker dan de gehaakte die ik voor mijn boekje  maakte… Wellicht kan ik er nog gehaakte slofjes bij doen, wordt het helemaal een geweldig kraamcadeautje en dat had ik nou net nodig!
  • Slaapmasker van So Baggy. Lijkt me heerlijk om te gebruiken, met de wintertijd is het nu eerder licht terwijl ik dan juist nog wel een uurtje langer wil slapen. En met de kortingbon (onbeperkt geldig, bedankt!) kan ik wellicht slagen voor oudtse dochter haar 21e verjaardag, binnenkort, zelf ben ik op dit gebied met mijn verjaardag juist goed verwend.
  • Bon voor gratis sessie bij Haloclinic, om weer vrijer te kunnen ademhalen. Met mijn vele allergieën baren mijn luchtwegen me altijd wel een beetje zorgen. Met een zoutbehandeling schijnt dat een stuk beter te worden allemaal… Mmm, misschien lekker maar eens doen, mezelf verwennen: daar krijg ik meer energie van en dan kan ik ook beter mijn werk doen!
  • Een zandloper van waterspaarders.nl. Ik hou van een frisse douche voordat de werkdag begint. Dat helpt altijd mijn hoofd helder en mijn lijf schoon te krijgen. Maar een half uur of nog langer onder de douche staan is niet zo vriendelijk voor de Aarde…
  • Badslippers van Fine Living. Die kan ik aantrekken als ik ’s avonds (5 minuten max, ik beloof het!) onder de douche heb gestaan om alle werkstof van me af te spoelen. Ik leerde dat dit geen merk is, maar een lifestyle kanaal van Ziggo. Jammer dat we bij de concurrent zitten, zo te lezen zou ik hier vaak naar toe zappen.
  • Bon en ketting van Miss Etam met een toepasselijke. Oudste dichter is fan van de leuke blousejes met name, dus die kreeg de kortingbon, maar het kettinkje houd ik lekker zelf, goede reminder! En daarbij brengt het klavertje vier vast geluk.
  • Kortingbon voor gepersonaliseerd boek met naam van je kind. Gezien de leeftijd van mijn kinderen (bijna 21, 19, 17 en 10) zou ik mezelf geen mamablogger (meer) willen noemen, maar producten voor kinderen vind ik toch stiekem nog steeds superleuk, zeker als de webshop de magie van mijn naam heet. Mijn naam,  Yvonne, betekent boogschutster met de iepenhout boog, een hele flexibele houtsoort zodat ik bijna alles kan raken wat beweegt. Dat past wel bij mij en mijn scherpe pen. Ook mijn kinderen hebben betekenisvolle namen, dat cadeau gaven we ze graag voor hun hele leven mee.
  • Over cadeaus gesproken: met zorg ingepakt kwam er uit de goodiebag ook nog een kaart en visitekaartje met lieve boodschap van Karin van Lieverdeliefste. Prachtig geïllustreerd zoals al haar producten die ze via de webshop verkoopt. Zoals een naamposter (!) of, handig voor de komende decembermaand, de service om van je sintgedichten een mooi opgemaakte brief te laten maken met bijpassende illustratie. Toch leuker dan mijn eigen frutsels in standaard lettertype comic sans…
  • Hé, surprise, er ligt nog iets op tafel, een uitsteker in de vorm van een checkbox met een vinkje erdoor. Leuk om eens zandkoekjes mee te gaan maken. Kan ik met een toepasselijk koekje bij de thee weer een klus van mijn lijst afvinken: deze blog schrijven… Done!

PS Schrijven kan ik wel, is me altijd verteld, maar veel bloggers blijken daar toch mee te worstelen. Wellicht mag ik op het tweede Blogger by nature event een praatje houden over de voorwaarden voor een goede tekst op je blog? Bij deze een open sollicitatie. Voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek sta ik altijd open. En als spreker en/of als bezoeker: ik ben er 2 juni 2018 zeker weten weer bij in Soest!

De mooiste (design-)agenda’s voor 2018!

De blaadjes vallen van de bomen en dus wordt het tijd om naar een nieuwe agenda voor volgend jaar uit te kijken. Want de laatste maanden van het jaar vliegen voorbij! Een agenda is voor mij meer een dagboek waarin ik niet alleen mijn afspraken noteer, maar eigenlijk alles wat ik zie, voel, ruik, beleef en nog wil lezen, zien, doen, kopen etcetera. De afgelopen jaren was de Flow-agenda daarvoor zeer geschikt, maar helaas hebben ze nu gekozen voor een mini-formaatje. Daar kan ik mijn ei niet in kwijt. En dus wilde ik -nu, meteen! – een echt goed alternatief zien te vinden. Vormwaarden: rustig vormgegeven, liefst met pastelkleurtjes en illustraties in plaats van foto’s, geen ringband maar mooi (in)gebonden en (ongeveer) A5-formaat. Zou het me gaan lukken zo’n agenda te vinden?

Van de 11 kanshebbers die ik na wat zoeken vind – want wat zijn er veel agenda’s en wat zijn ze vaak totaal niet wat ik zoek! – springen er twee uit: die van Inspirerend leven (ja, dat wil ik) en Luv (kun je nooit te veel van hebben)…
De blog van Inspirerend leven volg ik al geruime tijd en is zoals de titel zegt super inspirerend. Ook de agenda doet zijn best, met mooie foto’s en citaten. Toch is het op papier anders dan op internet. Een wekelijkse lading inspiratie kan ik nog wel aan, maar dagelijkse kost? Nee, sorry. Dan wordt het me toch allemaal wat te zweverig.
Dan Luv, beslist een kanshebber, want eigenlijk best een look-a-like van de Flow-agenda. Lieve pastelkleurtjes, mooie illustraties, af en toe een spreuk, overzichtelijke indeling. Eigenlijk zo perfect dat het bijna saai is. En jammer dat er alleen per maand een extra notitiepagina is in plaats van per week. Maar toch, hier kan ik beslist veel in kwijt en daar gaat het om. Dus leg ik deze even opzij.

De twee agenda’s van uitgeverij Vrolijk springen er voor mij uit vanwege het mooie verhaal achter de vormgeving.
Voor de lifestyle editie (links) is samengewerkt met het Rijksmuseum Amsterdam. De mooiste botanische prenten, schilderijen en foto’s worden gecombineerd met toepasselijke citaten. Jammer van de ringband, daar hou ik gewoon niet van, en door de vele ruimte voor illustraties blijft er soms (te) weinig notitieruimte over. Maar verder een frisse en kleurrijke agenda.
De business editie (rechts) heeft ook natuur als thema. Voor de cover zijn de blaadjes gefotografeerd van de Ginkgo Biloba, een monumentale boom die te vinden is in de Hortus van Harderwijk. Binnenin is het een sobere agenda, met alleen (Engelstalige) spreuken hier en daar. Goed bedoeld, maar ik word er gewoon niet zo blij van. Alhoewel je er vast heel gestructureerd van gaat werken 😊

Natuurlijk flauw om nu te gaan roepen dat je met al die diverse agenda’s door de bomen het bos niet meer ziet… Maar zo is het wel! Toch springt het thema groen (natuur, duurzaamheid) er wel uit. Kijk maar eens naar de agenda’s van Pimpelmees en De Groene Meisjes.
De blog van De Groene Meisjes volg ik ook al een tijdje, maar het wapenfeit van een eigen agenda was me ontgaan, shame on me. Zo vol foto’s als hun mooie site, zo rustig vormgegeven is de groene agenda. De weekindeling is op 1 pagina met een lege notitiepagina ernaast, met onderaan steeds een duurzame tip. En hier en daar nog wat vegetarische tips en recepten. Weinig mis mee, maar na een paar keer bladeren valt me op dat het papier wat dun is en grijs, ongetwijfeld gerecycled en dus heel verantwoord, maar het oog wil ook wat…
Dan de agenda van Pimpelmees. Die is fraai geïllustreerd, met wel steeds terugkerende, dus dezelfde afbeeldingen, maar gevarieerd genoeg om er niet gauw op uitgekeken te raken. En ook hierin volop ruimte voor aantekeningen. Zo zie ik het graag. Een serieuze kanshebber dus. Maar is het ook een handige werkagenda? Daar denk ik nog even over na.

Zeker nu ik me heb ingeschreven bij de Kamer van Koophandel vind ik dat ik eigenlijk een zakelijke agenda nodig heb, of op zijn minste eentje die me helpt om al het werk goed te organiseren. Keus genoeg, blijkbaar zitten meer mensen met hetzelfde probleem.
De Organizing agenda is heel toegankelijk en vlot vormgegeven. Met allerhande lijstjes die je kunt invullen als je meer overzicht wilt hebben van je budget of de wachtwoorden die je moet onthouden. Maar van zoveel invulmogelijkheden word ik toch een beetje chaotisch en raak ik het overzicht kwijt. Daarbij frustreren al die foto’s van nette, opgeruimde foto’s kamers en bureaus me nogal…
Dan liever een wat strakkere agenda. Zo ziet de Purpuz Planner er aan de buitenkant in ieder geval uit, maar binnenin is het een heel ander verhaal. Met behulp van zelfonderzoek kun je al je dromen en idealen opschrijven en vervolgens stap voor stap uitwerken hoe je ze wilt verwezenlijken. Ook voor deze agenda geldt: goed concept, maar te veel wat je ermee moet doen. En daar hou ik niet van. Ik wil juist een agenda die me vrijlaat om er mijn eigen draai aan te geven.

Een eenvoudige doch kleurrijke agenda. Die moeten er toch ook zijn? Via de Bijenkorf kom ik aan twee serieuze kanshebbers, van Moleskine en Tinne + Mia.
Manlief en oudste dochter zijn al jarenlang fan van Moleskine. Manlief vanwege de strakke (zwarte) kantooragenda’s, dochter vanwege de leuke limited editions met Alice in Wonderland, le Petit Prince en andere klassiekers. Al scrollend over de site valt mijn oog op een knalgeel exemplaar. Geweldig, daar hou ik van. En het past mooi bij mijn nieuwe tas en portemonnee, ook niet geheel onbelangrijk. 😉
Tinne + Mia klinkt zo Zweeds als het maar zijn kan. Toch blijkt het de naam te zijn van een Nederlands ontwerpersduo. Had ik kunnen weten, want Scandinavisch is nu eenmaal hip is en Nederlandse ontwerpers zijn slim genoeg om op die trend te willen meeliften. Dus valt het vast tegen. Maar tot mijn verrassing kan ik deze hippe agenda goed hebben. De drie losse delen zijn heerlijk schriftjesachtig en bieden veel notitieruimte. Af en toe afgewisseld met foto’s van mooi handwerk, dat past perfect bij mij. Ik heb mijn nieuwe agenda voor 2018 gevonden!

Van de vier kanshebbers vind ik de agenda van Tinne + Mia toch echt de mooiste, leukste en fraaiste agenda voor 2018. Wat vind jij, zit jouw agenda voor 2018 hierbij? Waarom? Of heb je nog veel meer leuke suggesties? Ik hoor/lees het graag. Wie weet verander ik van gedachten. Het duurt immers nog even voor het echt 2018 is!<a href=”https://www.bloglovin.com/blog/19132945/?claim=zstbna7aead”>Follow my blog with Bloglovin</a>

Me-time met Mandala strijkplank

Brabantia is een van de meest kleurrijke merken die ik ken. Hoe vaak sta je nu te kwijlen bij een afvalemmer en te twijfelen of je deze in zachtroze of mosterdgeel wilt hebben…? Nou dan! En ook het feit dat de plaatselijke (keuken-)designwinkel nu (bijna) alles van dit oer-Hollandse merk  verkoopt bevestigt me in mijn mening: Brabantia is hip. Geen wonder dat ik graag van het aanbod* gebruik maak om een strijkplank uit te testen. Geen gewone strijkplank natuurlijk, maar eentje met de bijzondere naam Mandala. En met het aanstekelijke motto: neem wat tijd voor jezelf en strijk!Een regenachtige vrijdag in oktober is de perfecte dag om de nieuwe strijkplank uit te proberen. Maar eerst mijn dagelijkse portie yoga. Dat haalt al heel wat van de stress af die een overvolle werkweek met zich heeft meegebracht. Zo, even wat kaarsjes  aansteken en dan kan ik aan de slag. Strijken is het nieuwe yoga, vindt Brabantia, dus laten we dit nu zen aanpakken. Die moeilijke blouses van oudste dochter met veel knopen en plooitjes leg ik lekker weg voor straks, als ik een beetje op stoom ben gekomen. Terwijl ik een stapel theedoeken wegstrijk – ik heb sinds kort supermooie van Ferm Living, Bolia en Hay – mijmer ik over mandala’s. Jongste dochter (19) mag graag kleurplaten inkleuren, vandaar dat ik weet dat dit zo mogelijk nog populairder is onder volwassenen dan eindeloos bloemen of exotische dieren van een kleurtje voorzien. Mmm, ik moet zeggen, mandala’s inkleuren lijkt mij ook wel wat. Of toch eerst maar de was wegstrijken? Want smooth strijkt het wel, met die extra dikke onderlaag! Het zou zomaar een nieuwe hobby kunnen worden.Mijn grootste hobby is handwerken, haken en breien om precies te zijn. Ook op dit gebied zie je steeds meer mandala’s verschijnen. Als (eind-)redacteur en correctrice van handwerkboeken kreeg ik pas nog een nieuw boek hierover binnen. Samen met post en andere zooi lag het net nog op de oude strijkplank, de vaste verzamelplaats van allerlei spullen als ik het strijken zelf te lang uitstel. Maar ik schiet nu lekker op, nog even wat shirts wegstrijken en dan kan ik straks in de lunchpauze samen met jongste zoon wat kleurtjes uitzoeken om lekker mee te gaan haken. Er past nog wel een mooi haakwerkje op de lege muur waar ik nu al strijkend tegenaan kijk…Goh, het gaat harder dan ik dacht. Dan toch maar even mijn mooie ‘gebreide’ wasmand leegstrijken. Kan ik daarna gelijk de strijkplank opklappen. Fijn dat de pootjes antislip beschermdoppen hebben; ik ben altijd bang dat mijn nieuwe vloer beschadigt. We hebben het afgelopen jaar keihard geklust aan ons interieur, ook een hobby van me. Vandaar dat ik deze week op de VT Wonen&Designbeurs was. Waar ik onder meer sjablonen spotte in de vorm van mandala’s, een geweldig idee! Alhoewel ik ook best van de klei van Doodle Clay zo’n mooie mandala zou willen maken, zag een prachtig voorbeeld op de  beurs.Een piepje op mijn mobiel haalt me uit mijn concentratie. Oudste zoon meldt dat hij een tussenuur heeft en thuis komt lunchen. Is het al zo laat? Ik had nog een hoesje willen bestellen voor mijn nieuwe mobiel. Eentje met een mandala erop, dat lijkt me wel wat. Als reminder aan de vele manieren waarop je je welverdiende me-time kunt besteden!Wat is jouw favoriete me-time moment? En wat ga je dan doen? Ook strijken, net als ik, of toch liever iets anders? Laat het me weten, ik strijk graag zoveel mogelijk tips op!De strijkplank Mandala heeft nog twee ‘zusjes’: Music (met Spotify playlist) en Dots. Prijs: 99 euro. Geen geld als je je bedenkt dat je met strijken 100 calorieën per uur verbrandt. Bye bye sportschool! En je wordt er minder moe van dan van een flinke workout… 

* Deze post is mogelijk gemaakt door Brabantia. 

Wat ga jij doen op de Dag van de Aarde?

Vorig jaar ging ik op de Dag van de Aarde (22 april) op pad om te zien wat er her en der in het land gebeurde. Naarmate de grote dag naderde, bleken dat steeds meer leuke evenementen te zijn: van toespraken van de duurzaamste Nederlander (met de toepasselijke achternaam Groen!) tot workshops wildplukken. Moeilijk kiezen, maar uiteindelijk werd het Kerkrade, Delft en Amsterdam. Wat ik dit jaar ga doen? Dat lees je later nog 😉

Voor mijn bezoekje aan Kerkrade moest ik al om 6 uur opstaan. De zon liet op dat tijdstip net haar gezicht boven de einder zien, wat ik beloonde met een welgemeende zonnegroet. Na een aards ontbijt van yoghurt met veel granen fietste ik bepakt en bezakt richting station, voorbereid op een langdurige treinreis naar het zuiden des lands. Geen straf, want zelfs in Amerika weten ze inmiddels hoe mooi Limburg is. Onlangs werd zelfs de Parkstad Limburg, waartoe ook Kerkrade behoort, bekroond met de prestigieuze Tourism for Tomorrow Award 2016, als beste reisbestemming ter wereld! De regio kreeg deze prijs vanwege de transformatie van grijs mijnbouwgebied tot boeiende toeristische bestemming met voor elk wat wils.

Astronaut
Dat dit geen loze praat is, kon ik zelf aanschouwen in het Columbus Earth Theater, pal naast het station in Kerkrade. Hier was ik uitgenodigd om een expositie te komen bekijken met NASA-foto’s van de Aarde in de loop der jaren, met als thema de gevolgen van de klimaatverandering. Vervolgens kreeg ik in de speciale bioscoopzaal (Europa’s eerste National Geographic theater) een film te zien waarbij het leek alsof ik a la astronaut André Kuipers door de ruimte vloog. De hele entourage – een reling van waarachter ik naar beneden kijkend een rond scherm zich zag openen, met een grandioos uitzicht op de Aarde – maakte dit tot een onvergetelijke ervaring. Helaas had ik geen tijd het aangrenzende Continium Discover Center te bezoeken, maar ook dit zag er zeer interessant uit. De moeite waard om nog eens terug te komen dus!

Zaadbom
In Delft was in het Rietveldtheater een Aards café georganiseerd. Een activiteit speciaal gericht op kinderen ditmaal, die onder meer workshops mochten doen zoals zelf een zaadbom maken of een schilderij van ‘natuurvondsten’. Activiteiten waar je beslist ‘vieze’ handen van kreeg, dus de volwassenen bleven bedremmeld aan de kant staan en keken toe hoe de jeugd zich voortvarend hierop stortte. Vooral kinderen van een nabijgelegen Vrije School bleek later, die als openingsact van de middag ook al met net zoveel enthousiasme en toewijding een prachtig lied over de Aarde hadden gezongen. Het evenement was een eenmalige activiteit, vertelde organisatrice Alice Koenen, maar gezien het succes is ze volgend jaar vast van plan weer iets met de Dag van de Aarde te doen.

Brievenbuspost
Ook Pakhuis de Zwijger in Amsterdam opende dit jaar voor het eerst zijn deuren voor geïnteresseerden in een viering van de internationale Dag van de Aarde. Zo’n honderd man waren net als ik af gekomen op (vooral) de vertoning van de spectaculaire nieuwe natuurfilm Les Saisons van de internationaal bekroonde filmregisseur Jacques Perrin, voorafgegaan door een aantal toespraken van wetenschappers, politici en jonge ondernemers. Die laatste groep pitchten interessante concepten om veel meer met de daken in de stad te doen (Rooflife), voor de stad van de toekomst (Urban Greeners), om gezamenlijk feesten te organiseren in de natuur (Fête de la Nature), om mensen te leren bijen te houden (Wellbeeing) en om met brievenbuspost bijzondere planten met een verhaal te versturen (MountGreen).

Spirit
En zo werd op 22 april niet alleen in Nederland, maar overal ter wereld onze kostbare aardbol extra in het zonnetje gezet en vertroeteld. Ook dit jaar gonst het al weer van de goede wensen en ideeën. Laten we die spirit vasthouden en er iedere dag weer een Dag van de Aarde van maken. Dat is de Aarde wel waard!

Wat ga jij dit jaar doen op de Dag van de Aarde? Wie weet komen we elkaar wel tegen 🙂

Passie voor Pasen

Pasen, vieren we dan het voorjaar, genieten we vooral van lekker eten of staan we stil bij het geloof? En in het laatste geval: wiens geloof dan eigenlijk? In deze stille week een mooie vraag.

Voor de meeste mensen is Pasen net zoals Kerstmis een familiefeest waarbij je verplicht met elkaar aan tafel moet zitten voor een uitgebreide brunch, bijna naadloos gevolgd door een omineus diner. Alhoewel in het voorjaar met lekker weer een barbecue gelukkig ook is toegestaan. De week voor Pasen wordt dan ook gevuld met het hele huis spik en span maken, inkopen doen, naar de kapper gaan, nieuwe kleding kopen… kortom: druk, druk, druk.

De laatste jaren zorg ik ervoor dat ik niet pas zondag, maar al donderdag klaar ben met alle drukte. Met het ademloos kijken en vooral luisteren naar The Passion begint voor mij al het paasweekeinde.  Het is een prachtig concept: het lijdensverhaal van Jezus Christus prime-time op televisie, met bekende artiesten die ons met behulp van mooie songs meenemen langs het Laatste Avondmaal, de Judaskus, de drie keer kraaiende haan bij Petrus en het gruwelijke ophangen van Jezus aan het kruis. Op Goede Vrijdag nog wel… Gelukkig weten we dat hij een paar dagen later weer uit de dood opstaat, toch een happy end 😉

Het is een daverende spektakel midden in die stille week en tegelijk een mooi begin van Pasen. Een feest dat voor mij eigenlijk tot voor een paar jaar geleden ondanks mijn rooms-katholieke achtergrond niet meer was dan de markering van het begin van het voorjaar. In mijn jeugd ben ik wel eens in de kerk bij een zogenoemde kruisgang geweest: een rijkelijk bewierookte tocht langs de schilderijen in de kerk die de lijdensweg afbeelden van Jezus Christus, voorzien van de nodige gebeden. Ik vond het nooit zo mijn cup of tea eerlijk gezegd. Terwijl ik het nu wel indrukwekkend vind hoe een meer dan levensgroot kruis bij The Passion door grote groepen mensen langs de straten van een stad wordt gedragen. Ieder heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen redenen om hierbij te zijn, en juist dat maakt die tocht zo bijzonder.

Ik word dan ook kwaad als ik lees over een paar rooms-katholieke scholen die met Pasen het kruis in de ban doen, om de islamitische ouders te behagen… Afgezien van de vraag of die ouders hierom hebben gevraagd (zouden ze echt zo respectloos zijn?) ondergraaf je hiermee wel heel erg de grondslag van het christelijke geloof.  En daarbij: als The Passion alle geloven kan samenbrengen, moet dat op kleinere schaal toch ook kunnen? Ik zou zeggen: probeer het eens, met Pasen of bij een andere gelegenheid. En laat het me vooral weten: ik kom er graag verslag van doen!