Of ik mee wil werken aan een film? Tuurlijk, daar zeg ik altijd ‘ja’ op. Zo mocht ik 15 jaar geleden (!) ineens dagenlang bomen van papier-maché kneden voor de film Pluk van de Petteflet. En zo was ik afgelopen december,  januari en februari wekenlang bezig met het breien van (proefjes voor) een miniatuurtruitje voor een stop-motion film. Superleuk om te doen en zo trots toen we dan ook eindelijk het resultaat te zien kregen! Vanavond is Waarom bleef je niet voor mij? op tv te zien tijdens de Nacht van de Filmacademie, kijk je ook?

Naast Waarom bleef je niet voor mij? worden er nog tien afstudeerfilms vertoond van de lichting 2020 van de Nederlandse Filmacademie. Allemaal heel anders, maar echt de moeite waard om te zien wat deze filmmakers van de toekomst nu al kunnen. Bijvoorbeeld een heftig, bijna niet bespreekbaar onderwerp in beeld brengen als de zelfmoord van een ouder. Milou Gevers, die dit zelf meemaakte, wist dit in Waarom bleef je niet voor mij? zo integer te doen dat ze zelfs al gelijk de VPRO-documentaire prijs won! Haar documentaire is des te indringender door de afwisseling met (fragmenten uit) een stop-motion film. Het poppetje dat daarin de hoofdrol heeft, is deels door oudste dochter en mijzelf aangekleed. En dat was geen geringe klus!

Production Design

Mijn oudste dochter deed afgelopen schooljaar een cursus Production Design aan de Nederlandse Filmacademie. Na een paar maanden intensief  lessen gevolgd te hebben, werd ze ingezet bij de productie van diverse derde- en vierde jaars (afstudeer-)films. Een unieke kans die haar al gelijk een mooi cv opleverde. En waarbij ze zelfs de mogelijkheid kreeg om aan een stop-motion mee te werken, een vorm van film waar ze heel erg fan van is.

Werkwijze stop-motion

Bij het maken van een stop-motion film komt heel veel knutsel- en fröbelwerk kijken; vaak worden er op miniatuurschaal hele werelden (na)gebouwd en poppen aangekleed die vervolgens,  door het fotograferen en monteren van minutieus kleine bewegingen of verplaatsingen, tot leven worden gebracht. Magisch om dat te zien ontstaan en daar zelfs aan mee te mogen werken! Want alhoewel oudste dochter goed van aanpakken weet, is handwerken toch meer mijn  fort. Dus was de vraag: “Mama, kun jij een miniatuur truitje breien voor de pop?” Tja, ik had het nog nooit gedaan, dus ik dacht wel dat ik het kon…

Research

Op de Kreadoe in november vorig jaar (eeuwen geleden lijkt het nu) zochten we de mooiste garens uit. De kleur wisten we al: volgens het production design team (bestaande uit: Kathleen Hilbers, Lotty Mulleners, Mey Rahimi en Meret Wellman)  moest het een aardse, maar niet te sombere uitstraling hebben, dus was er gekozen voor okergeel. Op de beurs vond ik een paar bolletjes garen die in mijn ogen (want wat zijn er veel verschillende kleuren geel!) de juiste uitstraling hadden: zijdegaren van Caro’s atelier, een bolletje wol van Jawoll, een ietwat ruwige draad katoen van Scheepjes en een rechttoe rechtaan draad van hetzelfde merk.

Proefjes breien

Ook nieuwe breinaalden had ik nodig: ik wilde proefjes maken met verschillende soorten en maten,  zowel recht als rond, metaal als  bamboe. Uiteindelijk kwamen we uit op hele simpele metalen, 2 mm dikke, sokkenbreinaalden : kort en goed hanteerbaar, ondanks het gewriemel met de vijf (!) naaldjes. Nadat die keuze was gemaakt wilde ik allerlei steken uitproberen, om te kijken of er ondanks de beperking van het miniatuur breien toch iets van een versiering mogelijk was, een simpel kabeltje of een streepje kleur bijvoorbeeld. Maar op een schaal van 1:20 bleek dat toch niet mooi uit te pakken, als in: te grof. Dus kozen we voor een effen truitje met een colletje, ook handig om het metalen nekje van het buigzame frame in te verstoppen.

Meten is weten

Op de beurs had ik een kerstboom vol miniatuurtruitjes gezien van Club Geluk. Daardoor kreeg ik idee om eerst maar eens dit patroon uit te proberen, met het rode garen dat ik nog had uit een breipakketje hiervoor. Dat pakte verbazingwekkend goed uit. De maat klopte redelijk en het poppetje kon er ook aardig in bewegen. Maar het moest toch iets verfijnder om het meer op een echte trui te laten blijken. Enfin: lang verhaal kort. Ook dit kreeg ik na heel veel uitproberen (meer/minder meerderen, kortere/langere boordjes, nog eens meten voor de precieze maten van het popje) uiteindelijk voor elkaar.

We’ll meet again…

Na het eerste goedgekeurde proeftruitje hoefde ik deze alleen nog maar drie keer (!) na te breien in het gekozen garen: het zijden garen had net dat aardse maar ook nonchalante dat goed bij het poppetje paste. Maar waarom zoveel? Bij een stop-motion moet de pop zo vaak ter hand worden genomen dat het garen en/of het model vies zou kunnen worden of zelfs zou kunnen gaan lubberen of rafelen. Ook is een extra exemplaar soms handig om eventueel zelf nog iets te kunnen proberen met het bewust oud maken van het truitje, voor in de latere scènes.

Mee op reis

In de stop-motion wandelt het poppetje namelijk door een bar en woest landschap dat de gemoedsgesteldheid laat zien waar ook de geïnterviewde kinderen doorheen gaan: van ontkenning en boosheid naar  verdriet en uiteindelijk berusting. In totaal is dat maar een paar minuten in de hele documentaire, maar ook aan de rest van het poppetje en het hele landschap is maandenlang gewerkt en dat zie je er wel aan af! Zelfs van heel dichtbij lijkt het allemaal levensecht. Ik heb natuurlijk het truitje goed bestudeerd en zag gelukkig nergens nog losse draadjes hangen of iets dergelijks. Er is zelfs  beweging in de trui geanimeerd zodat het net lijkt of de mouwtjes wapperen in de wind, geweldig om te zien!

Kijken hoor!

Dus: ga kijken naar Waarom  bleef je niet voor mij?. Voor de indrukwekkende verhalen van de kinderen bovenal, zo knap dat ze dit durfden! Maar ook een klein beetje voor de stop-motion gedeeltes tussendoor. 😉 Het geeft letterlijk lucht aan de film, maar ook een diepere laag waardoor het geheel een nog grotere impact krijgt. Echt superknap gemaakt en heel fijn dat ik hier een piepklein klein beetje aan mocht meewerken! In de trailer hieronder krijg je alvast een voorproefje, maar vanavond om  23.15 uur zie je de hele film op NPO3. En daarna is deze nog (tijdelijk?) te zien via de Humanistische Omroep. Laat je me weten wat je ervan vond?

De vorige Yvonne breit… schreef ik half maart, net voor de wereldwijde pandemie uitbrak. Die bleek al snel zelfs tot in de breiwereld gevolgen te hebben. Breibeurzen mochten niet doorgaan, lokale handwerkwinkels moesten de deuren sluiten en allerlei gezellige activiteiten, variërend van een breipicknick tot de Shetland Wolweek, werden afgelast. Maar ieder nadeel heeft toch ook zijn voordeel. Heel veel mensen gingen (weer) handwerken. En het internet explodeerde zowat van allerlei leuke (brei-)initiatieven die werden ontplooid.

Quarantine knitting

Al vrij snel startte het Noorse breikoppel Arne & Carlos met een mystery knit-a-long. Hun initiatief –   iedere dag een persoonlijke videoboodschap en een vierkant lapje om te breien met toepasselijke motieven en teksten – bleek een schot in de roos. Duizenden mensen van over de hele wereld gingen  aan de slag, getuige de vele reacties en foto’s op Facebook.  “Jullie zorgen ervoor dat ik mentaal overeind blijf”, schreef een van de deelnemers treffend. En zo voelde ik het zelf ook. Dagelijks een projectje onder handen hebben werkte echt rustgevend in deze turbulente tijd.

De KAL stopte tijdelijk toen Carlos eind maart corona bleek te hebben. Inmiddels is hij hersteld en is het plan voor een kussen veranderd in een deken. Je kunt hiervoor ook putten uit de database aan eigen ontwerpen van deelnemers, variërend van symbolen van hun eigen land tot aan lieve teksten of een klassiek motief.

Heb je nog meer tijd om handen? De Nederlandse Naantje Knit begon een soortgelijk initiatief met veel verschillende steken en technieken zoals kabels, mozaiek, tuck stitch, kant, brioch en structuur breien. En ook de kleurrijke safe-at-home blanket vol huisjes van The Knitwit is een mooi project om aan te beginnen.

Het nieuwe normaal?

Zo’n onzichtbaar virus dat over de wereld dwaalt en willekeurig toeslaat, doet sterk denken aan de Apocalyps. Bang dat het einde van de wereld nadert ben ik niet, maar blijkbaar kun je je toch ook al breiend hiertegen wapenen. Het boek Doomsday knits uit 2013 (alleen tweedehands verkrijgbaar, de heruitgave was al snel weer uitverkocht) speelt hier met veel humor op in. Want wat vraag je je als eerste af als de wereld door zowel de opwarming van de Aarde en de uitbarsting van een nucleaire bom is vergaan? Precies: wat kan ik gaan breien? Inspiratie voor de (te) gekke brei-ontwerpen werden uit film, literatuur en modewereld gehaald.

Anderen zagen het corona-virus als een waarschuwing om zuiniger op de Aarde te zijn en breiden lapjes voor een reusachtig model van onze aardbol of een heuse pop van klimaatactiviste Greta Thunberg. In het nieuwe Scheepjesmagazine Yarn met de titel Now Age werden ter gelegenheid van International Earth Day (22 april) toepasselijke patronen rondom dit thema gepresenteerd. Top, zo’n kindertrui bijvoorbeeld met de Aarde in de vorm van een hart erop. Echt geschikt voor een fijne strandvakantie dichtbij huis. Wellicht wordt het voor ons gewoon weer Texel…

Mondkapje op en breien

Vanaf 1 juni moeten we mondkapjes dragen in het openbaar vervoer. Die mag je ook zelf maken, wat menig handwerkster begin mei gelijk in de lappen- of garenmand deed duiken. Via Ravelry leerde ik echter dat gebreide mondkapjes niet oké zijn. De gebruikte garens geven niet alleen nog gemakkelijk het virus door als je dat onder de leden hebt, maar nemen ook vuil op waardoor het risico op besmetting juist groter wordt. En wassen op de vereiste 60 graden kan niet door de kwetsbare vezels. Toch maar een duurzame katoenen stof kiezen dus, of thuisblijven als het verder weg reizen nog niet echt noodzakelijk is.

Brei anders zo’n lief verpleegstertje met een mondkapje op. Esther Braithwaite ontwierp dit patroon op verzoek van een Deense verpleegkundige die dit graag voor haar collega’s wilde breien. Of geniet van de bijzondere gebreide mondmaskers die de  IJslandse Ýrúrarí maakte.. In de nieuwste HZG vind je een interview met haar. Hierin vertelt ze over haar wilde breisels waarmee je mensen af kunt schrikken die te dicht bij je komen. De mondmaskers zijn natuurlijk niet bedoeld om echt te dragen, maar wel fascinerend om naar te kijken.

Virtuele knuffel

Veraf en toch dichtbij, zo verbonden voelden we ons de afgelopen tijd met elkaar. Naast al het nare nieuws was het goed ook de positieve berichten te lezen. Nog nooit werden er zoveel kaarten verstuurd als de afgelopen tijd en menige opa en oma kregen extra veel mooie tekeningen, een bos bloemen of zelfs een serenade.

Zeeman doneerde maar liefst 4.000 bollen wol aan het Ouderenfonds en bracht dit naar breiclubs door heel Nederland. Want ook deze kunnen natuurlijk deze dagen niet bij elkaar komen. De coördinatoren namen de wol daarom in ontvangst en gaan de bollen uitdelen bij hun deelnemers. Juist in deze tijd blijven mensen door breien, ook op afstand, onder het motto: Samen breien, daar worden we blij van!

Over oma’s gesproken: ik hoop dat het goed gaat met de oma van Lisanne Multem: Bastiana Maaskant-Looije, inmiddels 97 jaar oud. Net voor de coronacrisis uitbrak presenteerden ze samen het boek Happy Handmade Fashion. Hierin veel moderne breipatronen maar met een degelijke ondertoon: voorzien van accenten en elementen waaraan je gelijk afziet: hier is een vakbekwame breister mee bezig geweest. Met meer dan 90 jaar brei-ervaring mag je jezelf ook wel zo noemen!

Deze blog is ook gepubliceerd in Simply Breien 4-2020.  Dit nummer ligt nu in de winkels!

Nu de zomertijd is ingegaan, brei ik graag ’s avonds even door. De steken zijn bij daglicht net wat scherper te zien dan bij lamplicht…  En daarbij: een shawl is met ons klimaat in alle jaargetijden heerlijk om te dragen! Het frisse groen en de mooie kleuren van de voorjaarsbloemen inspireerden me om nieuwe garens en namen in breiland op te zoeken. Naar Texel ben ik in de voorjaarsvakantie al geweest, en misschien dat ik dit voorjaar nog even aanwip bij de Zaansche Schans: de verfmolen is een must voor brei- en kleurliefhebbers!

Zo gaat de molen…

Het tweede weekend van mei is het zoals ieder jaar weer Nationale Molendag. Vorig jaar brachten we op die dag (Moederdag!) een bezoekje aan Verfmolen de Kat: de enige nog werkende overgebleven windverfmolen ter wereld. Heerlijk om te zien wat een fantastische verfkleuren daar worden gemaakt.

Dit jaar zou ik naar een molen op een van de Waddeneilanden willen gaan. We waren pas nog op Texel en dat blijft toch een walhalla voor de wolliefhebber. Behalve schapen knuffelen en heel veel zelfgesponnen wol kopen, kun je er tegenwoordig zelfs een wolbad nemen. Gewikkeld in schapenwol – uitsluitend van De Texelaar, een vijfsterren Texels schapenras – geniet je van de geborgenheid en warmte die dit geeft. Door de lanoline in de wol kom je er met een knuffelzacht huidje weer uit.

Nog meer Hollands wolvaren vind je in het boek Holland Breien van Marja de Haan en Hilly van der Sluis van Trollenwol.  Na de boeken over breien met wol uit Öland en Shetland kon een Nederlandse variant niet uitblijven. In het boek helderen de auteurs een aantal misverstanden op rondom Hollandse schapenwol en laten tegelijkertijd zien wat er zoal met deze wol te breien valt.

Zo gaan de wieken…

We blijven in Hollandse sferen. Lia van Koperdraadje windt iedereen om haar vinger met prachtige zelfgesponnen en handgeverfde garens. Iedere beurs sta ik er weer van te smullen en moet ik me inhouden om niet te veel te kopen, ken je dat? Mijn stelregel nu: als ik er een goed breiproject bij weet, dan mag het! Lia maakt het me gemakkelijk met het mooie patroon geïnspireerd door de molens van Kinderdijk (ook een bezoekje waard) vlak bij haar winkel in Alblasserdam. Nu alleen nog kiezen: wil ik de shawl breien in natuurgroen of delfsblauw? Keuzes, keuzes…

Ook de Dutch Yarn Barn biedt een overvloed aan garens in de fraaiste handgeverfde kleuren! Dit palet is volgens Iris naast duurzaam en ecologisch verantwoord ook zeer harmonieus. Daarbij, grappig toeval, gebruikt ze onder meer de verfstoffen van Verfmolen de Kat en komt de wol voor het Double Dutch garen van het Texelaar schaap! In de pijplijn zitten nog meer Nederlands garens met wol van de Texelaar, de Zwartbles en de alpaca. Dit uit waardering voor het Nederlandse erfgoed en om zo een breder publiek kennis te laten maken met de prachtige kwaliteit ervan.

Zo gaan de handen…

Van alle beurzen in het voorjaar gaan mijn handen jeuken. Niet alleen om te breien, maar vooral om te ontdekken wat er voor nieuws onder de zon is. Op de Nederlandse Breidagen in Groningen (vanwege het corona-virus uitgesteld naar 29 en 30 mei) hoop ik nieuwe contacten aan te kunnen knopen.

Christel Smallegange (Chrizknitz) ontwierp de eerder genoemde Kinderdijk-shawl. “Ook ben ik door mijn enthousiasme voor Noorse fair isle vesten ‘zomaar’ in het vertaalwerk van breipatronen gerold, onder meer van de Noorse Sidsel Janne Høivik.”

Johan Schneiders leerde al op jonge leeftijd breien, en is mede dankzij internet nog steeds niet uitgeleerd. “Video’s op YouTube en technische breiblogs uit Amerika zijn mijn favorieten. Van in mijn ogen levende legendes als Eunny Jang en Staci Perry heb ik veel geleerd.”

Trinet Bullema (Knitnerd) haalt haar inspiratie vooral uit handwerktijdschriften en van Pinterest. “Als ik niet bezig ben met wol dan ben ik bezig om te kijken wat anderen met wol doen.” Anda van ’t Hof is vooral geboeid door de constructie van een kledingstuk. Ze neemt je in haar workshops graag mee op ontdekkingstocht, bijvoorbeeld naar de contiguous sleeve-methode.

Zo gaan de voeten…

Vorig voorjaar werden er voor het eerst Duurzame Breidagen georganiseerd in Amsterdam en dat was gelijk een groot succes. Hopelijk kan ook de tweede editie op 1 en 2 mei van dit jaar doorgang vinden, met als thema: alle kleuren van de regenboog. Daar past mooi het nieuwe garen van Hooked bij: Rainbow Rave, vijf nieuwe neon kleuren van RibbonXL. Fel gekleurde garens die toch echt, net zoals als alles van Hoooked, gerecycled zijn van oude T-shirts.

Heb je ondertussen niet alleen zin gekregen om te breien, maar ook om de bloemetjes buiten te zetten? Ga dan naar Wolverhalen, een wol- en plantenwinkel in Tynaarloo die meer dan groen is, echt heel gaaf! In haar atelier verft eigenaresse Catharina garens van diverse samenstellingen zoals verschillende soorten schapenwol, alpaca, zijde en mohair. En in de winkel verkoopt ze behalve planten ook heel veel fraaie potten.

LAATSTE NIEUWS

Vanwege het indammen van het corona-virus werden/worden behalve beurzen en evenementen ook veel brei-activiteiten afgelast, wellicht zelfs nog tot in de maanden april en mei. Kleine ondernemingen, zoals bijvoorbeeld handwerkwinkels, lopen daardoor veel omzet mis. Help ze door speciaal daar (eigen geproduceerde) garens en andere breiartikelen te kopen. Dat maakt voor hen een wereld van verschil.

Deze blog is ook gepubliceerd in Simply Breien 3-2020.  Dit nummer ligt nu in de winkels!

Tijd vliegt… Zo zit je nog aan de kerstkransjes en zo liggen de paaseitjes alweer in de winkel. Je zou er sentimenteel van worden. Niet doen hoor, want er is ieder jaar weer genoeg tijd en gelegenheid om leuke dingen te breien. Meestal laat ik mij inspireren door de bekende feestdagen maar dit jaar vond ik het leuk om per seizoen te bekijken welke andere brei-momenten er zijn. Nieuwe dingen doen en leren houd je namelijk jong! En komt het niet af? Ach, volgend jaar is er weer een jaar!

Sprong naar de lente

Februari is ook met 29 dagen altijd zo om en dus skip ik het idee nog iets te breien voor Warme-truiendag of Valentijn. Al is zo’n parentrui of stel parenwanten (twee gewone en één grote ‘love glove’ waarin je elkaars hand kunt vasthouden) echt te schattig voor woorden.

Nee, dan de lente. Na alle grijze dagen ben ik dan wel toe aan wat kleur, groen bijvoorbeeld. Op de blog van Wolplein las ik dat er inmiddels heel veel soorten duurzame garens zijn. Garens van bamboe (DMC) en gerecycled denim (Katia) onder meer, maar ook plantaardig Eucalyptus garen van Hoooked en Slow Wool met hennep vezels van Lana Grossa. Van dat garen zou ik graag zo’n groene trui willen breien om te dragen op de Dag van de Aarde, 22 april. En ook naar de Duurzame Breidagen, op 1 en 2 mei in Amsterdam, is dit een toepasselijke outfit.

Voor 75 jaar bevrijding, op 5 mei, moet ik dan eigenlijk iets oranjes breien. In het Limburgse Leudal is de bevrijding de afgelopen maanden al met breiwerk gevierd. Vrolijke lapjes rond bomen en lantaarnpalen markeerden de zogenaamde pilotenroute. Langs deze kilometerslange route werden krijgsgevangen, joden en geallieerde vliegtuigbemanningsleden naar veilige plaatsen in België geloodst.

Summertime

In de zomer is het vaak te warm om met wol of acryl te breien. Linnen is dan veel prettiger aan de handen en ook, als de trui klaar is, aan je lijf.  Lekker om te dragen op een breipicknick of op 6 juni, wanneer wereldwijd Knitting in Public Day wordt gevierd. Ik zag voor die dag al een aankondiging van een festival bij mij in de buurt met de aansprekende titel Woolstock. Daar moet ik beslist naar toe. En ook wil ik in de zomer een keer naar Gelderland, om daar te helpen bij het oogsten van vlas – waarvan linnen wordt gemaakt –  op de akkers van Crafts Council, een uniek project.

Hopelijk wordt het deze zomer niet zo warm als afgelopen jaar. Geboren nabij de Veluwe ben ik bij een hittegolf altijd bang voor bosbranden. Zoals we nu in Australië merken is dat een ramp waar bijna niets tegen te beginnen valt. Maar alle kleine beetjes helpen. Mooi om te zien dat er wereldwijd volop wordt gebreid en gehaakt voor de vele gewonde en/of moederloze koala’s en kangoeroes: sokken voor hun verbrande pootjes bijvoorbeeld en nestjes waarin de weeskinderen zich geborgen voelen.

Warme herfst

Bij de herfst denk ik gelijk aan dierendag (4 oktober). Huisdieren heb ik niet maar gebreide dieren zijn altijd erg leuk als cadeautje voor een geboorte of verjaardag. In het nieuwste boek van Club Geluk vol (25!) gebreide en gehaakte retro knijpbeestjes vind ik vast inspiratie genoeg.

Over boeken gesproken, dan moet je wel kunnen lezen vanzelfsprekend. Op 8 september is het Wereld Alfabetiseringsdag, om aandacht te vragen voor de mensen die dat niet (goed) kunnen, in Nederland in totaal al ruim 1,5 miljoen mensen!  Onder hen veel ouderen. Speciaal voor deze groep is 1 oktober uitgeroepen tot Internationale Dag van de Ouderen.

Misschien kan ik een ouder iemand trakteren op een uitstapje naar de nu jaarlijkse beurs Knit & Knot (1 tot 3 oktober in Tilburg). Tegen die tijd hoop ik dankzij het boek Typographic Knitting van Rüdiger Slömer alles te weten over het (in)breien van letters. Ook wil ik tegen die tijd een stapel mutsjes klaar te hebben voor de Goedgemutst-actie vanInnocent. Hiermee vragen ze aandacht voor eenzaamheid onder ouderen en zamelen ze geld in. De deadline is 6 oktober. En in december zijn de flesjes smoothie met een gebreid of gehaakt mutsje erop in de winkels te koop.

Winter is coming

Rond Halloween (31 oktober) en Sint-Maarten (10 november) zijn twee van mijn kinderen jarig en daarna stormen we daar naar Sint, Kerstmis en Oud & Nieuw. Zou het me dan gelukt zijn een jaar rond aan een mooie KAL mee te doen? Via Instagram ontdekte ik de temperatuurdeken: iedere dag brei je een paar toeren in de kleur die bij de temperatuur van die dag hoort. Dat kan in alle kleuren van de regenboog, in pasteltinten of zelfs in vijftig tinten grijs, wat je maar wilt. Bij Lion Brand vind je de werkwijze en bij Scheepjes kun je complete pakketten bestellen.

Laine Magazine heeft een mooie challenge vastgelegd in het nieuwe boek: 52 weeks of socks. Nu weet ik niet of ik zo snel een paar sokken zou kunnen breien, maar wat een prachtige patronen! Klassiek met een twist, daar houd ik wel van.

Overigens is januari altijd de koudste maand van het jaar, dus kan het geen kwaad na de jaarwisseling nog even door te breien aan die lekkere warme wintertrui. Misschien de #ikhebgeenzinomheminelkaartezettentrui van Woll of Fame? Kan nog net op tijd klaar zijn voor Warmetruiendag 2021. 😉

Deze blog is ook gepubliceerd in Simply Breien 2-2020.  Dit nummer ligt nu in de winkels!

De wintertijd is beslist mijn cup of tea. Lekker knus thuis cocoonen en me rustig voorbereiden op de naderende feestdagen. Alhoewel, wacht even! Ik wilde nog warme sokken breien voor die tijd, eindelijk eens handschoenen of – iets makkelijker – wanten leren maken en een nieuwe sjaal van de pennen af laten afglijden. Ook waren we eigenlijk van plan een duurzame kerst te gaan vieren, met cadeaus van eigen hand… Mmm, misschien toch maar een mooi breiboek of -pakket cadeau doen, dan ben ik iets vlotter klaar. 😉

Onder de knie

Kersvers terug van een paar dagen herfstig uitwaaien in Denemarken was ik haast teleurgesteld dat het hier niet koud genoeg was om me heerlijk winters aan te kleden. Ook de kerstspullen lagen lang niet zo massaal in de winkels als daar. Maar gelukkig lanceerde Chefwol in oktober al een fijne knit-a-long om kerstsokken te breien, in de traditionele combinatie rood-wit-groen. En laat ik nou net die kleuren sokkengarens in Denemarken hebben gekocht!

Ook toevallig: weer thuis lag er een pakketje van Wools of Holland met sokkengarens om uit te proberen: hele bijzondere, gesponnen van de wol van in Nederland gehouden schapen met zeewier erin verwerkt. Spekkie naar het bekkie voor deze verder zeer plantaardig levende breister.

Op de Kreadoe ontdekte ik leuke boeken over (opnieuw!) sokken breien. Vrolijke sokken breien is het nieuwste boek van Dendennis, die we vooral van zijn gehaakte amigurumi’s kennen maar die nu samen met Mr. Knitbear (Wim Vandereyken) een mooi basisboek heeft gemaakt. Sokken haken à la Sacha van Sacha Blase-Van Wagtendonk viel vooral bij mijn dochter in de smaak, terwijl ik mezelf al helemaal zag lopen in een van de ingewikkelde patronen uit Knit like a Latvian… socks.

In een handomdraai

Nog meer Lets breiwerk in het boek Letse wanten breien van Ieva Ozolina. Hierin vijftig kleurige patronen die volgens de inbreitechniek met behulp van teltekeningen worden gemaakt. Ze zijn afgeleid van de traditionele patronen uit de Letse folklore en dat geeft een prachtig resultaat!

Ook het boek Uradale wanten van Hilly van der Sluis staat vol handzame projecten om gelijk mee aan de slag te gaan. De inspiratie voor de patronen kwam uit Shetland. Niet alleen in de vorm van het prachtige landschap, de flora en fauna, maar ook de constant veranderende kleuren van de zee en de lucht spraken tot de verbeelding van Hilly. Voor het breien van de warme wanten gebruikte ze vanzelfsprekend de organic wol van Uradale.

Wij waren helaas nog niet terug van vakantie, maar anders was ik tijdens de Nederlandse Breidagen beslist de workshop van Rikka Horn gaan volgen, over het Estlandse Roositud, ofwel borduurwerk breien. Een geweldige techniek voor onder meer kleurrijke wanten die wel een ‘opgeborduurd’ dessin lijken te hebben. In Estland kon men aan de hand van deze motieven en patronen en vaste toegekende symboliek, het leven van iemand ‘aflezen’.

Halszaak

De Nederlandse Breidagen waren goed gevuld, met ook nog een leuke workshop van Natasja Hornby over het breien van sjaals. De klassieke ‘top-down’ driehoek kwam aan bod maar ook populaire en moderne sjaalvormen (waaronder de asymmetrische driehoek en sikkelvorm).

Klinkt je dit al te exotisch in de oren? Wacht maar dan tot je het nieuwe boek van Stephen West hebt gezien: Westknits Bestknits 3 Shawl Evolution.  Dit spetterende boek bevat dertien ontwerpen in die typische over de top maar technisch om van te smullen stijl van Stephen. Zeven al bekende en zes nieuwe: variërend van superstrak en grafisch tot heerlijk fluffy en knal.

Toch liever iets anders om je nek? Bontjes dragen kan niet meer anno 2019, maar de lieve knuffels uit het nieuwe boek van Christel Krukkert, Platte beesten breien, zou ik best tot een dierensjaal willen transformeren. Weten jullie nog die dierenmutsen van een paar jaar terug? Dit zou wel eens net zo’n trend kunnen worden. Misschien een idee voor een vervolg? Enfin, in dit boek staan patronen van onder meer vrolijke hondjes, een gestreepte walvis, een wollige lama, een superzacht schaap, een hele lange krokodil en nog veel meer.

Geen bal aan

Over plat breien gesproken. Enige jaren geleden werd ik door iemand gewezen op het bestaan van een komische serie filmpjes op YouTube, Nudiknits, waarin de hoofdrolspelers allemaal gebreid en – jawel – bloot waren. Niets op tegen natuurlijk, maar wel een beetje apart. Nu is er inmiddels een speciale kerstaflevering gemaakt. De patronen hieruit zijn gebundeld in een grappig boekje met ‘stoute’ kerstpatronen: A Naughty Knitted Noël.

Daar zijn de kersttruitjes van Club Geluk toch bijna braaf bij. Heb je vorig jaar ook een stuk of wat van die grappige miniaturen gebreid en in je boom gehangen? Dit jaar mogen er ook gehaakte exemplaren bij. De patronen vind je in het nieuwste boek van Club Geluk: Kleine kersttruien haken.

Heb je je eigen kerstboom vol, haak dan nog even door voor het Emma Kinderziekenhuis. Het doel is dit jaar daar een kerstboom vol te hangen met mooie gehaakte (amigurumi) boomhangers. Ook gebreide miniatuur sokjes en kerstballen, truitjes, engeltjes en wat dies meer zij, zijn welkom. Hoe voller de boom wordt, hoe beter! Alle kinderen die niet met Kerst thuis zijn, kunnen dan genieten van een sfeervolle, vrolijke boom vol met gehaakte of gebreide boomhangers.

Deze blog is ook gepubliceerd in Simply Breien 1-2020.  Dit nummer ligt nu in de winkels!

Ik brei graag in alle kleuren van de regenboog, dus wit en zwart zijn kleuren die je mij niet snel zult zien gebruiken. Toch domineerden de termen ‘wit’ en ‘zwart’ de afgelopen tijd in menig discussie onder breiers en breisters. Is daar overigens al een genderneutrale term voor? Want ook dat kan tegenwoordig een gevoelig punt zijn. Je zou bijna geen breinaalden meer durven aanraken… Maar zonder gekheid: breien is van alle tijden en van alle culturen, laten we het vooral gezellig blijven houden met elkaar!

Witte bubbel

Hoe lastig dat is, ondervond breiplatfom Ravelry. Het haalde zelfs het Amerikaanse nieuws met de beslissing om gebruikers te verwijderen die laten blijken de ideeën van president Trump over ‘white supremacy’ te ondersteunen. Ravelry moet een platform zijn en blijven waarop iedereen zich thuis voelt, ongeacht achtergrond, huidskleur of seksuele geaardheid. Dit leidde tot gemengde reacties, maar vooral veel steunbetuigingen. Samengevat: in je eigen huis mag je ook regels instellen om het gezellig te houden, dus waarom niet op een breiplatform?

Toch wordt het in een wereld vol social media steeds moeilijker om iedereen te pleasen. Zo kreeg afgelopen voorjaar het tijdschrift Making commentaar omdat er in het themanummer ‘desert’ (woestijn) totaal niet werd gerefereerd aan de oorspronkelijke bewoners van die gebieden: de indianen. Een typisch voorbeeld van een witte bubbel, vond de redactie zelf, die vervolgens uitgebreid door het stof ging…

De redactie van het tijdschrift PomPom gebruikte voor het zomernummer alleen maar kleurrijke modellen. Niet voor het eerst trouwens, ook in een themanummer over nacht (!) gebeurde dat al. De reacties waren lovend. Iemand schreef: “Het is alsof ik in een spiegel kijk en zie hoe de ontwerpen mij zouden staan!”

Black face

Of je nu voor of tegen social media bent, voordeel is wel dat meteen duidelijk wordt hoe iets valt bij het grote publiek. Zo lanceerde Gucci in de wintercollectie onder meer een zwarte coltrui met als ‘grappig’ detail rood gestifte lippen rondom een uitsparing op mondhoogte in de col zelf. Zo zouden dragers van wat voor huidskleur dan ook door het omhoog trekken hiervan zich kunnen transformeren tot een ‘black face’. Niet zo verwonderlijk dat Gucci daar gelijk de Zwarte Piet voor kreeg toegespeeld en de coltrui ijlings uit de collectie werd gehaald.

De hashtag ‘blackpeopledoknit’ werd eind vorig jaar populair na een artikel van Jeanette Sloan in Knitting Magazine. Hierin betoogde zij dat de breiwereld onterecht nog steeds een hele witte wereld is. Terwijl er genoeg voorbeelden te vinden zijn van gekleurde brei-ontwerpers zoals zijzelf. En vanzelfsprekend zijn er ook genoeg gekleurde mensen die graag breien. We moeten er volgens Sloan alleen een andere bril voor opzetten om ze te kunnen zien en ontdekken. De hashtag ging als een lopend vuurtje over instagram, net zoals soortgelijke hashtags ‘blackgirlsknit’, ‘blackknittersofinstagram’, ‘knittingwhileblack’ en ‘blackcrafters’. Ik heb er heel wat nieuwe breivriendinnen door gevonden!

Roze muts

Was het altijd maar zo gemakkelijk om de wereld te veranderen. Er valt nog flink wat werk te verzetten als je de criticasters mag geloven. Zo vond ik roze altijd een hele mooie kleur om vrouwelijkheid en feministische strijdvaardigheid mee uit te dragen. Het was geweldig om te zien hoe twee jaar geleden een optocht van duizenden vrouwen door Washington liep om, allen getooid met een roze ‘pussy hat’, te protesteren tegen – opnieuw – president Trump. De vorm van de muts verwees behalve naar het vrouwelijk geslachtsdeel ook naar diens vrouwonvriendelijke opmerkingen.

Maar met terugwerkende kracht wordt steeds luider de vraag gesteld waarom roze hier (weer) de hoofdkleur moest zijn. Roze lijkt dan ook zeker in het multiculturele Amerika bijna net zo’n besmette kleur te worden als wit. En inderdaad is het best apart om te zien hoe bij een project in Kenia zwarte vrouwen roze ‘boobies’ breien als alternatief voor hun eigen na borstkanker geamputeerde borsten. Maar welke – universele – kleur dan wel? Wie het weet, mag het zeggen; ik raak zo langzamerhand de draad kwijt in al deze wollige discussies. Die zich verder uitstrekken dan alleen over de breiwereld uiteraard.

Regenboog

Zo heeft Disney een behoorlijk roze imago door de traditionele rolverdeling in haar tekenfilms. Dit probeert de filmmaatschappij te doorbreken door bijvoorbeeld in de nieuwe live-action film De Kleine Zeemeermin te kiezen voor een gekleurde actrice die de hoofdrol gaat spelen. Dit tot groot protest van de fans die liever net als in de tekenfilm een blank meisje met rode haren hadden gezien. Bekrompen hoor, en zo is de breiwereld gelukkig niet. Op Ravelry zijn genoeg patronen te vinden van gekleurde zeemeerminnen.

Ook op Ravelry, een vlag in alle kleuren van de regenboog, als steunbetuiging aan ‘all LGBTQIA+ folks’, vrij vertaald als mensen met een seksuele of niet-seksuele voorkeur of geaardheid. Niet alleen tijdens Gaypride in de zomermaanden, maar eigenlijk het hele jaar door maak je met deze kleuren een mooi statement.

Wil je op een andere manier uiting geven aan je eigen unieke zelf, kies dan voor een gepersonaliseerde trui van Gucci met een voor jou geschikte letter van het alfabet. Ik ga voor de Griekse Y, alleen qua kleur ben ik er nog niet uit. Alle kleuren van de regenboog verkopen ze namelijk niet…

Deze blog is ook gepubliceerd in Simply Breien 5-2019.  Dit nummer ligt nu in de winkels!

Soms weet ik van gekkigheid niet meer wat ik moet breien: een trui, vest, sokken, mutsen, sjaals, handschoenen, kussens, dekens: ik heb er al meer dan genoeg. Zelfs het zoveelste KnitALong of Mystery project gaat dan vervelen en alle nieuwe breiboeken met hun veel te leuke patronen waarvoor ik toch geen tijd, geld of garen heb kunnen me ook gestolen worden. Een ware breicrisis dus! Gelukkig komt er altijd wel weer ergens een komisch breibericht voorbij waardoor ik weer helemaal opfleur en het zeker weet: breien is de allerleukste hobby die er bestaat!

Witte doek

Naast breien is film kijken mijn grootste hobby. Gek genoeg, als je er eenmaal op gaat letten, zijn er best wat films met breien in de hoofdrol. Zoals Purl, een nieuwe korte animatiefilm van Pixar. Purl is een schattig roze bolletje wol dat het moet zien te overleven in de harde, door mannen gedomineerde zakenwereld. Op YouTube is te zien dat ze dankzij haar breiskills een heel eind komt.

Ook de Indiase film Sweater gaat over het op z’n kop zetten van traditionele man/vrouw verhoudingen. Het meisje Tuku mag pas trouwen als ze heeft geleerd hoe ze een trui voor haar aanstaande man moet breien.

Noorwegen is het land van de gebreide truien. Niet zo gek dus dat daar in januari een filmfestival werd georganiseerd waar je gratis naar binnen mocht als je een zelfgebreide trui aan had met hun logo erop. Via de hashtay #tiffstrikk was te zien dat er genoeg mensen zo gek waren om dit te doen.

Ook werd er een film geprogrammeerd waarbij je in de zaal mocht zitten breien. De stoelen hadden vast niet zo’n mooie gebreide hoes als de vintage bioscoopstoelen die ik op internet tegen kwam. Te gek toch!

Vreemde vogels

Niet alleen via internet maar ook op straat kijk ik vaak met open mond van verbazing rond naar wat er allemaal aan leuks voorbij komt. Straattheaterfestivals zijn daarbij mijn favoriet. Geheid dat daarbij altijd wel iets met breien, haken of garens wordt gedaan. Afgelopen jaar spotte ik zo de op hoge stelten lopende dames van Jelicious. Met het garen van de bollen wol op hun hoofden handwerkten ze er lustig op los, een feest om te zien.

Waar je ook zeker de nodige ‘vreemde vogels’ zult tegenkomen, is het Textielfestival de Weerribben. Dit is namelijk het thema van de derde editie die in juni wordt gehouden. Naast een expositie van ingezonden werkstukken op dit thema is er weer veel moois te zien en te doen met de prachtige natuur als dankbaar decor. Breister Mathilde Jongbloed is aanwezig om workshops freestyle breien te geven. Een aantal jaren geleden construeerde zij onder meer met behulp van breiwerk een paradijsvogel.

Grappig, want dat deed me denken aan het Paradijsvogel Magazine waarin vaak inspirerende mensen voorbij komen, ook op breigebied. Zoals een moeder en dochter uit Letland die aan de lopende band gebreide groente produceren, een ware kunst!

Rock it

Van lucht kun je niet leven, iets wat kunstenaars maar al te goed weten. En ook muzikanten hebben soms de nodige moeite het hoofd boven water te houden. Nu heeft de leadzanger van Di-rect, Marcel Veenendaal, daar vast niet over te klagen. Maar mocht het ooit eens minder gaan in de muziek, dan is een carrière als breier hem wellicht op het lijf geschreven. Aan Bobbi Eden, de bekende Nederlander die hij coached in het SBS-6 programma It takes2, biechtte Marcel op dat hij graag breit in de tourbus. En niet onverdienstelijk, op de foto’s te zien.

Of het resultaat van de Finse breicompetitie op heavy-metalmuziek even goed wordt, waag ik eerlijk gezegd te betwijfelen. Maar het idee is super leuk: laat brei(st)ers op de maat van speciaal hiervoor gecomponeerde heavy-metalmuziek al head-bangend een lekker stukje breien. Los gaan op de muziek hoeft niet en plein public maar mag thuis, waarna het resultaat via een filmpje kan worden gedeeld. De beste inzendingen worden uitgenodigd voor het wereldkampioenschap op 11 juli in Joensuu. Misschien iets voor speedknitter Miriam Tegels? Ik zeg: Breinaalden klaar, rocken maar!

Breibrein

Snel afgeleid als ik ben, heb ik nog steeds niet verder mijn hoofd gebroken over de vraag wat ik wil gaan breien. Maar goed ook, want zo’n hoofd zit mega ingewikkeld in elkaar, vooral de hersenen. Dat is goed te zien op het model van ons brein dat psychiater Karen Norberg heeft gebreid. Ze heeft er een jaar aan gewerkt om het helemaal anatomisch correct te krijgen. Een echt huzarenstukje!

Onder het motto ‘Brei mee aan een brein!’ is in Nederland iets soortgelijks gerealiseerd. De Universiteit van Groningen wilde voor de Nacht van Kunst en Wetenschap in juni een neuraal netwerk bouwen van zo’n tweehonderd gebreide neuronen. Hierbij hebben ze de afgelopen tijd de nodige hulp gekregen. Door een model te maken van gebreide neutronen kan niet alleen worden getoond hoe goed de neuronen samenwerken binnen het brein, maar ook hoe goed mensen kunnen samenwerken om iets voor elkaar te krijgen.

Noem me neurotisch, maar waarom zie ik nu ineens overal gebreide hersens? Zoals op de cover van een interessant boek over mindfulness. Een nieuwe trend? Ik blijf speuren naar deze en andere breigekkigheden. Tips zijn welkom op yvonnekoop@gmail.com.

Deze blog is ook gepubliceerd in Simply Breien 4-2019.  Dit nummer ligt nu in de winkels!

Wie breit kan niet om kleur heen. Maar kleuren kiezen voor een breiwerk vind ik de lastigste klus die er bestaat. Zeker als er in een trui, muts of sjaal ook nog meerdere kleuren gecombineerd moeten worden. Mijn favoriete combi is daarom zwart-wit, dat doet het volgens mij altijd goed. Om toch eens van mijn kleurenfobie af te komen, ging ik op zoek naar leuke nieuwtjes, boeken en patronen in alle kleuren van de regenboog… Ik vond een kleurrijk palet!

Oranje boven

Nog even en het is alweer Koningsdag, een dag waarop het hele land rood(-wit-blauw) en oranje kleurt. Hoe leuk zou het zijn om die dag de vensterbank vol te zetten met een gebreide Willem-Alexander, Maxima en wie weet wel de rest van de familie? In een op=op-bak kwam ik het boek De Oranjes; Een uitgeBREIde geschiedenis tegen. Die kon ik voor die 3 euro niet laten liggen.

Nog even sparen voor het knalrode boek Estonian Knitting (deel 2) van Anu Pink. Meer dan vierhonderd pagina’s gewijd aan het breien van de meest fantastische sokken en kousen in iedere kleur die je maar kunt bedenken, een wolhalla voor diegenen die net als ik fan zijn van dit friemelige breiwerk waarin je relatief eenvoudige iedere kleurencombinatie en stekenpatroon kunt uitproberen die je maar wilt.

Ook deel 2 van Soxxbook ga ik zeker aanschaffen, al is het maar voor de heb. Mijn brei-to-do-list is namelijk al best lang. Bovenaan: iets maken in de Pantone kleur van het jaar: Living Coral. Cantania bracht hier een limited-edition garen van uit. Misschien een paar mooie sokken in de koffieboontjessteek? Kan ik gelijk kijken of die kleur bij ons interieur past.

Groen is gras

Over interieur gesproken: in het voorjaar krijgt de woonkamer altijd een kleine metamorfose. Dit jaar heb ik gekozen voor accessoires in de populaire kleur (oker)geel. Vooral het kussen in de vorm van een knot wol van Design House Stockholm is een echte eyecatcher.

Omdat Pasen dit jaar zo laat valt (21 en 22 april), ben ik dus al lekker bijtijds klaar met de grote schoonmaak. Op 22 april is het ook de Internationale Dag van de Aarde. En gezien het feit dat het dan nog best fris kan zijn (april doet wat hij wil), is het helemaal niet zo’n slecht idee om speciaal daarvoor een mooie muts te breien. De Woerdense Marita Rutgers ontwierp een BIJzonder exemplaar met toepasselijke kleuren en steken, duurzaam gemaakt van restjes garen.

Op de Dag van de Aarde worden over de hele wereld ‘groene‘ activiteiten georganiseerd. Ook in Schotland, waar de natuur in iedere geval door het vochtige klimaat het hele jaar door groen oogt. Dit geldt ook voor de daar vlakbij gelegen Shetland-eilanden waar fraaie wol vandaan komt. In het nieuwe boek Shetland breien staan veel met dit garen gebreide en door het landschap geïnspireerde patronen.

Blauw, blauw, blauw…

Zodra de lente begint, lonkt al snel ook de zomervakantie en de hopelijk daarmee gepaard gaande lange warme dagen vol zon, zee en strand. Ik verheug me nu al op een fijne yogavakantie, waarbij er naast yoga, zonnen en zwemmen vast en zeker ook tijd overblijft om te breien. Het Namaste-garen van Scheepjes is dan wel heel toepasselijk. De zachte wol is verkrijgbaar in 34 kleuren die zorgvuldig zijn uitgekozen om harmonie in ieder handwerkproject te brengen. De namen van de kleuren zijn vernoemd naar diverse yogahoudingen.

Mij sprak ‘dolfijn’ wel aan, vooral omdat ik daarbij gelijk aan zeemeerminnen moest denken. En laat dat nu net het thema zijn van het nieuwe haakboek Meerminnen haken van Bas den Braber, ook wel Zabbez genaamd. Wellicht ken je hem nog van zijn eerste kleurrijke boek Bloemenpoppen haken. Het tweede boek wordt iets zachter van kleur, en bevat vanzelfsprekend vele tinten blauw.

Ook de cover van het nieuwe boek van Carla Meijsen, Magische motieven, is blauw. Hierin beschrijft ze een methode uit Letland waarmee je geheime boodschappen kunt verwerken in je breiwerk. Lijkt me echt magisch om te doen.

Purple Rain

Over magisch gesproken: paars is helemaal een kleur die je met spiritualiteit associeert. Iets te zweverig voor veel mensen dus, maar toch wordt de kleur in allerlei variaties en combinaties steeds populairder. Dat was bijvoorbeeld de afgelopen Handwerkbeurs in Zwolle goed te zien. De nieuwe supergrote bollen Whirligig van Scheepjes vlogen weg, en daarmee ook de patronen van de mooie shawls die je met dit verloopgaren kunt breien.

Niet alleen nieuwe garens, maar ook nieuw geluid is iets dat typisch bij het voorjaar hoort. April is traditioneel de maand waarin de meeste baby’tjes worden geboren. Helaas hebben ze niet allemaal een goede start. Speciaal voor onderzoek naar het Shaken Baby Syndrom kun je een paars mutsje breien dat voor het goede doel wordt verkocht.

Nieuwe patronen brengt het tijdschrift PomPom altijd met verve. Dit voorjaar is het blad van a tot z gevuld met botanische inspiratie. Iets waarvan ik in ieder geval al zeer vrolijk werd, nog zonder een steek gebreid te hebben. Maar die roze trui van de cover zet ik er toch maar bij op de brei-to-do-list!

Deze blog is ook gepubliceerd in Simply Breien 3-2019. Dit nummer ligt nu in de winkels!

Had jij je op 1 januari ook voorgenomen minder te kopen, vegetarisch te gaan eten, meer te bewegen of te stoppen met roken? Zeker nu Blue Monday alweer voorbij is, naar het schijnt de depressiefste dag van het jaar, zijn de goede voornemens als sneeuw voor de zon verdwenen. Maar die van mij om meer te gaan breien niet! En het grappige is, daarmee kun je heel wat goede voornemens verwezenlijken. Zo belooft 2019 toch een heel goed (brei-)jaar te worden.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf

Let op mijn woorden: vliegschaamte wordt het woord van 2019. Niet zo verwonderlijk, want om de wereld te zien hoef je helemaal niet ver te reizen. Op de komende editie van Knit&Knot – 4,5 en 6 april in Tilburg – staan handwerktechnieken van over de hele wereld centraal. Er worden inspirerende workshops gegeven in onder meer mozaïekbreien (Midden-Oosten), 3d breien (Estland) en Surrealistisch Breien (Europa).

Duurzaamheid was in 2017 al een van de meest gebruikte woorden. Ook breisters willen weten waar hun wol vandaan komt en of de gebruikte materialen bij bijvoorbeeld het wolverven milieuvriendelijk zijn. Op 25 en 26 mei wordt daarom in Amsterdam de eerste duurzame editie van de Nederlandse Breidagen gehouden. Hierop is het neusje van de zalm van de internationale brei- en haakwinkels te vinden. Ook het horecagedeelte is aangepast: volop ruimte voor biologische producten en zero waste.

Nu zorgen beurzen raar genoeg altijd voor aanwas van nieuwe garens. Terwijl je je voorraad vast net a la Marie Kondo netjes hebt geminimaliseerd.  Zo niet, bekijk dan de nieuwe Netflix-serie over haar methode. Op Pinterest vind je vele foto’s van zorgvuldig opgeruimde garenvoorraad. Mijn tip: brei je eigen opbergboxen. Scheelt gelijk weer in stash!

Geen woorden, maar daden

Met handwerk kun je heel goed actie voeren. Een bekende ‘craftivist’ in Nederland is de Groningse Agnes. Je kent haar misschien van haar breiwerk tegen de plastic soep in de oceaan of van de   megagrote gebreide lappendeken om aandacht te vragen voor de aardbevingsproblematiek in haar thuisprovincie. Momenteel breit Agnes aan een rood lint tegen olieboringen en gaswinning in Portugal. Je kunt nog meedoen, zie daarvoor haar Facebookpagina.

Via datzelfde medium ontdekte ik dat een foto met daarop een muts van breister Hadewych van der Werf een maand lang mocht pronken als omslagfoto voor de UK Handknitting Association. Ze breide de muts voor Edwin ter Velde, oprichter en leider van Clean2Antartica, een Nederlandse expeditie naar de Zuidpool waarvoor vele vrijwilligers van restgarens allemaal bijzondere mutsen hebben gebreid, chapeau!

De UK Handknitting Association heeft op haar website veel goede doelen staan waarvoor gebreid kan worden.  In Nederland kennen we de Goedgemutst campagne, Knuffeldekens voor zieke kindjes en Breiboezem voor vrouwen die een borst missen. Maar als je het Engels goed beheerst kun je via deze weg ook mutsen breien voor daklozen, knuffels voor een dierenbeschermingsorganisatie en speciale handschoenen voor reumapatiënten.

Zitten is het nieuwe roken

De hele dag zitten breien kan anno 2019 natuurlijk niet meer. Gelukkig zijn er genoeg alternatieven om ook breiend aan de broodnodige beweging te komen. Bij de Dutch Design Week waar ik de vorige editie al uitgebreid over schreef, kwam ik bij de uitgang de Cyclo Knitter tegen. Op deze speciale fietsinstallatie – een ontwerp en prototype van designstudent George Barratt-Jones – kun je al fietsend in slechts vijf minuten tijd een ellenlange sjaal voor jezelf breien.

Ook de Knitting Runner breit graag sjaals, al moet hij uitkijken dat hij niet net voor de finish over zijn breiwerk struikelt. Maar uit de vele foto’s en filmpjes op het internet lijkt het breiend rennen/rennend breien soepeltjes te verlopen. Over de kwaliteit van het breiwerk wordt echter geen oordeel gegeven.

Hoe anders ging dat bij de Walk & Knit Olympics die afgelopen zomer in Estland werden gehouden ter gelegenheid van het Nordic Knitting Symposium. De deelnemers aan deze estafetteloop moesten om beurten breiende een parcours afleggen. Uiteindelijk won niet het snelste team, maar het team dat binnen de gestelde tijd het grootste én mooiste breiwerk had afgeleverd. Een driedubbele uitdaging dus!

Nooit te oud om te leren

Over uitdagingen gesproken, ik mag altijd graag iets nieuws leren. En dat kan heel goed een techniek uit de oude doos zijn. Zo zie ik de laatste tijd steeds vaker de handwerktechnieken smyrna en needle punch voorbij komen, allebei handwerktechnieken waarbij je met losse wollen draadjes (restjes?) een patroon ‘borduurt’.

Julie Robert leert je in Smyrna, knopen, latchhooking (Kosmos Uitgevers) hoe je met deze bijzondere techniek prachtige interieuraccessoires kunt maken. Bij smyrna knoop je met een speciale smyrna-naald een aantal korte wollen draden in een ondergrond met gaatjes. Door de lengte blijven de wollen draadjes rechtop staan. Op de ondergrond staat de tekening afgebeeld, waardoor smyrna een supersimpele handvaardigheid is voor wandkleedjes, kussens en andere interieuraccessoires.

Met een punchnaald, een lap borduurstof, een borduurring en een paar bollen wol of katoen kun je ook met needle punch de mooiste resultaten behalen. Met behulp van het boek Punch Needle & Co; Projecten met een magische borduurtechniek (Forte Uitgevers) maak je met gemak wandhangers, een etui, een tas, kussens, een knuffelbeest, een broche en nog veel meer.

Deze blog is ook gepubliceerd in Simply Breien 2-2019.  Dit nummer ligt nu in de winkels!