Bliksembezoek aan VT Wonen&Designbeurs 2018

Het schoot er dit jaar bijna bij in, de VT Wonen&Designbeurs, maar op de valreep, op vrijdagavond, rende ik snel nog even een rondje door de RAI. Misschien kwam het door de eerste les van de cursus interieurjournalistiek deze week over trends dat het me een beetje tegenviel: ik zag teveel bekende namen, teveel dezelfde stijlen en dus te weinig verrassing. Maar het was toch goed even de belangrijkste stands gezien te hebben. Wat mij betreft dan natuurlijk! Ben jij ook geweest? En wat waren jouw favorieten?

Inspiratie

Al sinds jaar en dag bezoek ik trouw Nederlands grootste woonbeurs. En ook al sinds jaar en dag vind ik dan de stands van de bladen zelf het leukst. Hierin gaan ze echt helemaal los in hun eigen stijl en vind je dan ook tig miljoen inspiratietips, zowel voor nieuwe kleuren (veel donkere aardetinten, maar ook felle kleuren mogen weer), nieuwe vormen en materialen (rond, glas, messing, fluweel, zijde, linnen), maar ook veel producten uit nieuwe collecties van diverse merken. Met prints overal trouwens, ook op dat gebied geldt nu: hoe drukker hoe beter. Waarbij het wel meer mooi is te merken dat veel van de prints uit de natuurlijke (= botanische of jungle-hoek komen). En handwerk mag gelukkig nog steeds, vooral macramé, maar ook ander knoopwerk.

Stijlhuizen

De twee mooiste huizen van de woonbeurs vond ik als altijd eigenlijk weer die van VT Wonen en Ariadne at Home. Ik lees al jarenlang trouw VT Wonen en ben grote fan van hun televisieprogramma. Het tijdschrift Ariadne at Home vind ik daarnaast altijd wat te braaf en te brocante. Maar als ik moet kiezen vind ik hun stijlhuis toch vaak het allermooiste, ook nu weer. Alles klopt gewoon tot in de kleinste details, terwijl ik het bij VT Wonen nogal eens wat te nonchalant maar ook te vol vind naar mijn smaak. En op de een of andere manier minder sfeervol en persoonlijk dan het Ariadne huis. Dat nu als belangrijk eye- and ear-catcher een zelfspelende piano had staan, geweldig!

Woonwinkels

Bij Eijerkamp was het superdruk in de stijlkamers die zij samen met VT Wonen hebben ontwikkeld. Ook hier weer moeilijk kiezen, ga ik voor Werelds (dat behang!) of voor Bohemien (die prints overal!) en in hoeverre past een van die stijlen bij het botanische dat we nu in huis hebben?  Met een grote tas vol inspiratie liep ik  gauw door naar de volgende trekker, de stand van Homestock. Een kleurrijke, nog vrij nieuwe winkel die in een razend tempo Nederland lijkt te veroveren met een geheel eigen stijl van vintage en modern. Ik was er vorig jaar in Eindhoven al geweest maar gelukkig hebben ze nu dichterbij, in Utrecht aan de Oudegracht ook een vestiging.

Duurzaam slapen

Over kleuren gesproken, vorig jaar viel ik vooral voor de opvallende kleuren van het huis van Eigen Huis & Interieur. Die kleuren waren nu ineens doorgetrokken tot letterlijk de hele beursvloer. Man, wat een knalwerk overal. Van de weeromstuit ging ik op zoek naar de rustiger, wat natuurlijker tinten. En gelukkig waren die er ook in overvloed. Bij H&M Wonen bijvoorbeeld, ook een fijne nieuwe naam op de beurs. De aardetinten kastanjebruin, petrolblauw en mosgroen zag ik zo voor me in combinatie met het oranje Auping bed op onze slaapkamer. Wat we overigens kunnen laten overschilderen, begreep ik uit hun stand. Een geweldig en duurzaam idee! Dus wie weet… 😉

Fleur kleur van het jaar

Het meeste schilderwerk in huis doe ik zelf, en daarvoor laat ik me graag inspireren door Flexa,  naast de stijlhuizen van de bladen altijd een van de grootste en opvallendste stands op de beurs. De presentatie van de woonkleur van het jaar, Spiced Honey, had ik al live via Facebook gevolgd. Nu nam ik de gelegenheid te baat om een gratis verfmonster mee naar huis te nemen. Misschien leuk om de kamer van oudste zoon mee op te liften? Die wil het met z’n bijna 1 8 jaar wat deftiger allemaal, en dat kan met deze kleur. Maar je kunt er ook mee knallen, zo bleek uit het het tiny house dat Marij van My Attic als een van de Flexa-bloggers had mogen inrichten. Veruit mijn favoriet, vooral vanwege het kunstwerk dat ze van de muren had gemaakt. Misschien durf ik ooit nog eens zoiets aan, ik vind het supermooi namelijk!

Nog een trend: dieren!

Eens kijken, ben ik nog iets vergeten? Op mijn foto’s zie ik veel dieren, maar die trend zie ik bij ons in huis nog niet zo gauw terugkomen. Alhoewel ik het Rice behang van Eijerkamp wel weer heel spannend vind en zo’n dierenkop als plantenbak die ik bij Homestock zag ook wel weer heel leuk is. Dus zeg nooit nooit. Zie ik jou ook volgend jaar weer op de VT wonen&Designbeurs? Tot dan!

Glas: blazen en kunst mooie combi voor dagje uit!

Als blogger mag je soms de leukste dingen doen. Zo werd ik onlangs uitgenodigd voor een bezoek aan Leerdam, van oudsher DE glasstad van Nederland. Waar ik me in een verzengende hitte in het zweet heb gewerkt voor een teer roze gekleurd belletje van glas. Om na het glasblazen met hele andere ogen te kijken naar alle schatten die in het naburige Nationaal Glasmuseum zijn verzameld.  En voorzichtig de kunstwerken te bewonderen die onder meer Christie van der Haak van dit mooie materiaal had gemaakt. Conclusie: een ambacht dat de moeite waard is om nieuw leven in te blazen! Heb jij al ooit glas geblazen? En/of is er een ander ambacht waar je graag meer over wilt leren? Misschien ga ik daar dan binnenkort ook naar toe!

Glasstad Leerdam

De glasstad van Nederland bleek vanaf mijn woonplaats helemaal niet zo ver weg als ik dacht. Op de grens van de provincies Utrecht en Zuid-Holland gelegen was het gemakkelijk te bereiken met het openbaar vervoer. Moet je kiezen tussen bus of trein vanuit Utrecht, dan zou ik echt voor de bus gaan: die brengt je in een sneltreinvaart naar je plaats van bestemming. Leerdam is een gezellig havenstadje met een glasroute die je vanaf het station langs alle bezienswaardigheden en veel leuke kunstzinnige winkeltjes voert. De Glasblazerij zelf is een industrieel pand met rondom allemaal ramen. Noodzakelijk omdat er bij het glasblazen zoveel hitte vrij komt dat het wel prettig is als de boel af en toe open gegooid kan worden om letterlijk stoom af te blazen! Geïmponeerd keken we in de werkplaats toe hoe de aanwezige medewerkers als een geoliede machine samenwerkten aan een nieuwe glascreatie.

Workshop glasblazen

Wij als influencers -deftig woord hoor- mochten een mooie bel van glas blazen die je als kerstbal of woondecoratie ergens kunt ophangen. Geweldig idee en in een kleur naar keuze ook nog! Een bellenrek vol voorbeelden en vrolijke potten met kleursel stonden al te lonken. Ik wilde eerst voor groen gaan, maar dat nam iedereen al, dus ging ik voor een mooie tint roze met de moeilijke naam amethyst rotlich. We mochten omstebeurt aan de slag: als nummer 3 kon ik de kunst lekker afkijken. Best wel spannend, want het zag er met de veiligheidsmouw en -bril toch best spannend uit. De eerste oefening was het al zittend rollen met de stok waar straks het vloeibare (!) glas om zou komen te zitten. Dat rollen moet met één hand gebeuren omdat de andere hand de natte schep vast moet houden waarmee het gloeiend hete materiaal wordt gevormd. Al een hele klus op zich.

work In progress

Nadat we waren geslaagd voor dit onderdeel konden we aan het echte werk beginnen. Uit een ‘voorraadkast’ vol gloeiend glas werd een bol geschept die in de oven op de juiste temperatuur werd gebracht. Daarna mocht deze een paar keer in het kleursel worden gedipt waarna het draaien kon beginnen. Dat moest in een paar etappes omdat het glas snel afkoelde en dus steeds weer even opnieuw in de oven moest worden verwarmd. Vervolgens door naar stap 2, het blazen! Iets dat je echt niet alleen kunt doen, want de stok met de bel glas eraan moet ondertussen ook steeds in beweging blijven omdat de bel anders vervormd. De medewerkster van de glasblazerij nam dus het draaien over en instrueerde wanneer en hoe er geblazen moest worden: “Harder, harder, ho, stop, pas op, straks blaas je de bel door. Nu zachtjes nog wat blazen, ja toe maar, nog een beetje, goed zo, wacht even, ja, klaar!”

Eindresultaat

Intussen was de tribune behoorlijk gevuld geraakt en keek iedereen vol bewondering toe hoe er zelfs bij een leek als ik toch een mooie bel ontstond. Die na het blazen nog niet gelijk klaar was. Met behulp van een tang moest er nog een soort tuit worden gevormd zodat de bel straks mooi van de stok afgehaald zou kunnen worden. Dat aftoppen mocht ik zelf niet doen, stel je voor dat de bal zou breken! De medewerkster nam het weer over waarna de bal razendsnel met een apart stukje vloeibaar glas van een ophangoogje werd voorzien. We kregen een seconde om nog een foto te maken van het eindresultaat waarna de bel fluks in de koeloven ging om rustig uit te kunnen harden. De zweetdruppels stonden me toen al lang en breed op het voorhoofd, maar ik was apetrots op het kunstwerk dat ik had afgeleverd. En dat ik uit duizenden zou kunnen herkennen. Iedere bel werd namelijk weer anders qua grootte, vorm, kleuring, etc. Bij mij zaten er lichte spiralen in, heel mooi om te zien!

Glasmuseum

Nadat iedereen de workshop had gedaan liepen we samen naar het Glasmuseum een paar honderd meter verderop. De basis voor het markante gebouw waren twee woonhuizen die op ingenieuze wijze zijn verbonden zodat er genoeg ruimte ontstond voor tentoonstellingen en een transparante (!) opslag van de resterende collectie. Tot eind oktober is hier de expositie ‘Art Deco Glas; Belofte voor het moderne’ te zien, met in de hoofdrol ontwerpster Lucienne Bloch, de eerste vrouwelijke glaskunstenaar. Niet alleen haar ontwerpen, maar ook van tijdgenoten en andere voorwerpen uit het begin van die prachtig art-deco-tijd (begin twintigste eeuw) stonden ruimschoots uitgestald. Alleen al daarom was de expo de moeite waard. Maar ook het getoonde glaswerk vond ik meesterlijk. Zo teer en delicaat: ineens besefte ik maar al te goed hoeveel moeite het wel niet moet hebben gekost om dit zo te maken. En wat een mooi materiaal glas is om mee te werken. Je kunt er letterlijk en figuurlijk zoveel kanten mee op.

kunstwerken van glas

Ook de drie kunstenaars die door het Glasmuseum waren uitgenodigd om in de glasblazerij nieuw werk te komen maken, hebben dat gemerkt. Aan het einde van de dag werden de resultaten onthuld, heel toepasselijk uitgestald in de tuinkassen. Grappig om met alle genodigden in zo’n klein huisje rondom allemaal toch uiterst breekbaar werk te mogen staan. Maar het paste wonderwel en verhoogde alleen maar de magische sfeer rondom hun bijzondere toepassingen van glas. Studio VANTOT maakte een prachtig spiegelend lichtobject, modeontwerper Karim Aducchi ontwierp een fraaie  jurk met glazen franjes en textielontwerpster Christie van der Haak blies met engelengeduld een aantal prachtige kleurrijke vazen en objecten. Het was superleuk om haar en de anderen live te horen vertellen over hun glasavonturen. Op de site van het Glasmuseum zijn filmpjes te zien waarin ze uitleggen hoe het werken met glas ze is bevallen. Iets wat overigens niet alleen aan kunstenaars is voorbehouden: wie wil kan tijdens een bezoek aan het museum een workshop volgen in bijvoorbeeld het beschilderen van glas. Voor kinderen zijn er speciale excursies en ook zijn er leskisten te leen om in de klas (verder) aan de slag te gaan met het onderwerp.

Glas in tuin en winkel

Na een rondje door de prachtige tuin, door Bernard Heesen onlangs omgetoverd tot een kleurige tuin met botanische glasobjecten, mochten we vanzelfsprekend nog even snuffelen in de museumwinkel.  Daar zagen we mooie schalen, vazen, drinkglazen en bijzondere sculpturen. Maar ook Dutch Design van het eigen label By Nationaal Glasmuseum, met  onder meer werk van Richard Hutten, Chris Kabel en Daphna Laurens. Voor mijn moeders 80e verjaardag liet ik mijn oog vallen op een van de beroemde Oranjevaasjes, maar ik vond ze toch een beetje prijzig. Misschien schaf ik er toch eentje aan via de webshop. Daar kun je sinds kort de mooiste in de eigen glasblazerij vervaardigde objecten kopen die vanzelfsprekend netjes ingepakt worden thuisbezorgd.

PS Mijn glazen bel heb ik helaas nog niet ontvangen, ik had heel graag willen laten zien hoe het hier thuis hangt! Binnenkort volgt er dus wellicht nog een unboxingvideo. Ben jij ook aangestoken door het glasblazersvirus? En wil je binnenkort op bezoek naar het museum en/of de glasblazerij? Wie weet komen we elkaar daar tegen, want ik ga zeker nog een keer om alles nog eens rustig te kunnen bekijken. 🙂

Met dank aan de meiden van de blog Vincent van Blog voor het maken van de foto’s van mijn ‘work in progress’. En met de hartelijke groeten aan blogster Anne van Loves2love: haar enthousiasme inspireerde me tot het maken van een romantische foto van de cocktail die we kregen!

Een nieuwe lente, een nieuwe (design-)bezem voor de grote schoonmaak

Yes, eindelijk voorjaar! Alhoewel het buiten nog ijskoud is, voel je de kracht van de zon toenemen en merk je dat de dagen weer gaan lengen, heerlijk! Tegelijk met de krokussen en narcissen steken ook de schoonmaak-kriebels de kop op. De dagelijkse, wekelijkse of jaarlijkse poetsbeurt hoeft met alle moderne hulpmiddelen geen probleem te zijn. Maar het oog wil ook wat. Voor Krant van de Aarde ging ik op zoek naar de mooiste schoonmaak-producten. Welke is jouw favoriet?

Nieuwe bezems vegen schoon

Een paar keer per dag even de bezem erdoor is een goede gewoonte en belangrijker nog, kost behalve wat armbewegingen totaal geen energie. Daarbij zijn er te kust en te keur de prachtigste (design-) bezems te koop. Op de site van Andree Jardin word je verwelkomd door een druk vegende stoffer, in een tekenstijl die gelijk doet denken aan de tijd van onze (groot-)moeders. Ook uit de titels van de verschillende collecties blijkt de verwijzing naar vroegere, propere tijden: erfgoed, traditie en vintage. Onder het motto ‘sweeping is fun’ worden onder meer prachtige donkere eikenhouten bezems en borstels verkocht maar ook lichte houtkleurige exemplaren, voorzien van accenten in pastel. Allemaal ambachtelijk gemaakte, tijdloze producten voor dagelijks gebruik maar zo mooi dat je ze graag gewoon voor de pronk ergens zichtbaar in huis ophangt.
Dat geldt ook voor de ‘heksenbezems’ van het Amerikaanse merk Lostine en de fraaie schoonmaak-accessoires van Iris Hantverk. De collectie van dit Zweedse merk bestaat naast bezems uit stoffers en blikken, vaatdoekjes en toiletaccessoires. Alle items hebben een uniek design en zijn gemaakt van duurzame materialen zoals hout en paardenhaar. De borstels worden naar Zweedse traditie met de hand gebonden door mensen met een visuele handicap. Het traditionele ambacht van het borstel binden kan zo blijven bestaan en het biedt mensen met een beperking een baan. Producten met een mooi verhaal dus!

De vaat doen

Over verhalen gesproken, de beste plaats om die aan elkaar te vertellen is nog steeds onder het doen van de afwas. Ook zo’n dagelijks karweitje waar je niet onderuit komt. En wat je gemakkelijk kunt verduurzamen door een rubberen afwasteil te gebruiken in plaats van eentje van plastic en een houten afwasborstel. Met de mooie kleurrijke exemplaren van kokosvezels en hout gemaakt zorg je daarbij ook nog eens voor behoud van de werkgelegenheid in Sri Lanka. In het water gaat een scheutje natuurlijk afwasmiddel, bijvoorbeeld van Humdakin met duindoorn en salie.
Als kers op de taart zijn er voor het afdrogen onnoemlijk veel fraaie theedoeken verkrijgbaar, geproduceerd van biologisch katoen. Zelf shop ik daarvoor graag bij het Textielmuseum in Tilburg. Daar verkopen ze onder meer theedoeken van de Nederlandse ontwerpers Victor & Rolf en Studio Job. Maar ook de Zweden zijn niet vies van een leuk dessin, getuige de ontwerpen van bijvoorbeeld Malin Westberg en Jangneus. Zelfs een vaatdoekje ziet er een stuk frisser uit met een lief bloemetje erop!

Onder de douche

Waterbesparing is een hot issue bij schoonmaken, vooral ook bij de persoonlijke verzorging. Veel mensen douchen te lang en/of te vaak en laten de kraan doorlopen onder het tandenpoetsen. Geen stijl, als je weet dat de Aarde langzamerhand uitdroogt door ons veel te fanatieke watergebruik. En denk ook eens aan al de microplastics in de verzorgingsproducten die door het afvoerputje met het water mee verdwijnen de oceaan in… Heel veel eco-bloggers geven tips hoe je zelf heel simpel tandpasta, shampoo en dergelijke kunt maken, veel beter voor het milieu!
Op de Dutch Design Week kwam ik een mooi project tegen van Makers Unite, een sociale onderneming die nieuwkomers met een vluchtelingenstatus kansen biedt door samen producten te ontwikkelen. Zo werden vluchtelingen uit Syrië in contact gebracht met een keramisch atelier. Het maken van laurierzeep is een ambacht dat al meer dan 2000 jaar in het Midden-Oosten wordt beoefend. Vooral de Syrische stad Aleppo is beroemd om haar natuurlijke zeep, die zowel voor lichaam als haren wassen gebruikt kan worden. Deze zeep wordt nu ook volgens het aloude recept in kleine oplages in Nederland geproduceerd. Cor Unum ontwierp hierbij een schaal van restmateriaal uit de keramiekindustrie. Met behulp van een speciale bakmethode wordt van klei en kleurrijke glazuurresten een bijzondere grijsgetinte keramiek gebakken. Door de duurzame methode is ieder schaaltje weer anders van kleur.

Maandag wasdag

Ook bij wekelijkse terugkerende klussen als de was geldt: liever niet te veel/te vaak. Een trui of broek hoeft niet gelijk in de wasmachine. Even luchten en het kan weer in de kast. En het bed hoeft niet dagelijks te worden verschoond, wekelijks is genoeg. Ga je toch een wasje draaien, doe er dan een biologisch wasmiddel bij. Seepje maakt wasmiddelen en allesreinigers van schillen van de Sapindus mukorossi vrucht, die vooral in Nepal voorkomt. Daar zit saponine in, een natuurlijke vorm van zeep, die vrijkomt wanneer de schillen met water in aanraking komen.
Daarna hoef je niet per se de droger aan te zetten. Buiten de was laten drogen is beter voor het milieu en je was gaat er gegarandeerd heerlijk fris van ruiken. Bijzonder, koop je een droogmolen bij Brabantia dan laat deze via WeForest een boom aanplanten om de opwarming van de Aarde te reduceren. Inmiddels zijn er op deze manier al ruim één miljoen bomen aangeplant. En koop je een afvalbak van dit merk dan gaat er een donatie naar The Ocean Cleanup of naar Plastic Whale, die zich beiden inzetten om de oceanen vrij van plastic te maken.

Fris het weekend in

Iedere vrijdag vlieg ik even met de stofzuiger en daarna de emmer en dweil door het huis heen. Ook daarmee kun je duurzame stappen zetten. Een houten emmer vind ik prachtig maar toch net wat aan de prijs. Bij Leifheit vond ik een mooie schoonmaak-set bestaande uit een eco-emmer gemaakt van gerecycled materiaal en een bijpassende bamboe/katoenen vloerwisser.
Voor schoonmaak-middelen kun je sinds kort ook terecht bij Seepje, maar wellicht komt er iets nog beters op de markt. Op de Dutch Design Week werd Twenty gepresenteerd, een schoonmaak-middel zonder water. Dat wordt pas later aan de capsules toegevoegd waardoor er flink op transport en verpakkingsmateriaal wordt bespaard. Mirjam de Bruijn ontwikkelde dit product als afstudeerproject aan de Design Academy en kan het nu dankzij een geldprijs en ondersteuning van HEMA in productie laten nemen.

Dag van de Aarde

Door alles goed bij te houden hoef je voor Pasen (dit jaar op 1 en 2 april) niet veel meer te doen. Behalve misschien je alvast afvragen wat je op de Dag van de Aarde vlak daarna (22 april) gaat doen. Op deze dag wordt aandacht gevraagd voor het bewuster omgaan met de Aarde, ons thuis, en gaan mensen onder meer de straat op om die eens een grote beurt te geven. Wellicht een leuk buurt- of schoolproject? Ik hoor graag alle leuke initiatieven die er ondernomen gaan worden! En ook ingekleurde kleurplaten vind ik altijd vrolijk om te ontvangen. De mooiste hang ik bij mij thuis op aan de waslijn! 🙂

De mooiste (design-)agenda’s voor 2018!

De blaadjes vallen van de bomen en dus wordt het tijd om naar een nieuwe agenda voor volgend jaar uit te kijken. Want de laatste maanden van het jaar vliegen voorbij! Een agenda is voor mij meer een dagboek waarin ik niet alleen mijn afspraken noteer, maar eigenlijk alles wat ik zie, voel, ruik, beleef en nog wil lezen, zien, doen, kopen etcetera. De afgelopen jaren was de Flow-agenda daarvoor zeer geschikt, maar helaas hebben ze nu gekozen voor een mini-formaatje. Daar kan ik mijn ei niet in kwijt. En dus wilde ik -nu, meteen! – een echt goed alternatief zien te vinden. Vormwaarden: rustig vormgegeven, liefst met pastelkleurtjes en illustraties in plaats van foto’s, geen ringband maar mooi (in)gebonden en (ongeveer) A5-formaat. Zou het me gaan lukken zo’n agenda te vinden?

Van de 11 kanshebbers die ik na wat zoeken vind – want wat zijn er veel agenda’s en wat zijn ze vaak totaal niet wat ik zoek! – springen er twee uit: die van Inspirerend leven (ja, dat wil ik) en Luv (kun je nooit te veel van hebben)…
De blog van Inspirerend leven volg ik al geruime tijd en is zoals de titel zegt super inspirerend. Ook de agenda doet zijn best, met mooie foto’s en citaten. Toch is het op papier anders dan op internet. Een wekelijkse lading inspiratie kan ik nog wel aan, maar dagelijkse kost? Nee, sorry. Dan wordt het me toch allemaal wat te zweverig.
Dan Luv, beslist een kanshebber, want eigenlijk best een look-a-like van de Flow-agenda. Lieve pastelkleurtjes, mooie illustraties, af en toe een spreuk, overzichtelijke indeling. Eigenlijk zo perfect dat het bijna saai is. En jammer dat er alleen per maand een extra notitiepagina is in plaats van per week. Maar toch, hier kan ik beslist veel in kwijt en daar gaat het om. Dus leg ik deze even opzij.

De twee agenda’s van uitgeverij Vrolijk springen er voor mij uit vanwege het mooie verhaal achter de vormgeving.
Voor de lifestyle editie (links) is samengewerkt met het Rijksmuseum Amsterdam. De mooiste botanische prenten, schilderijen en foto’s worden gecombineerd met toepasselijke citaten. Jammer van de ringband, daar hou ik gewoon niet van, en door de vele ruimte voor illustraties blijft er soms (te) weinig notitieruimte over. Maar verder een frisse en kleurrijke agenda.
De business editie (rechts) heeft ook natuur als thema. Voor de cover zijn de blaadjes gefotografeerd van de Ginkgo Biloba, een monumentale boom die te vinden is in de Hortus van Harderwijk. Binnenin is het een sobere agenda, met alleen (Engelstalige) spreuken hier en daar. Goed bedoeld, maar ik word er gewoon niet zo blij van. Alhoewel je er vast heel gestructureerd van gaat werken 😊

Natuurlijk flauw om nu te gaan roepen dat je met al die diverse agenda’s door de bomen het bos niet meer ziet… Maar zo is het wel! Toch springt het thema groen (natuur, duurzaamheid) er wel uit. Kijk maar eens naar de agenda’s van Pimpelmees en De Groene Meisjes.
De blog van De Groene Meisjes volg ik ook al een tijdje, maar het wapenfeit van een eigen agenda was me ontgaan, shame on me. Zo vol foto’s als hun mooie site, zo rustig vormgegeven is de groene agenda. De weekindeling is op 1 pagina met een lege notitiepagina ernaast, met onderaan steeds een duurzame tip. En hier en daar nog wat vegetarische tips en recepten. Weinig mis mee, maar na een paar keer bladeren valt me op dat het papier wat dun is en grijs, ongetwijfeld gerecycled en dus heel verantwoord, maar het oog wil ook wat…
Dan de agenda van Pimpelmees. Die is fraai geïllustreerd, met wel steeds terugkerende, dus dezelfde afbeeldingen, maar gevarieerd genoeg om er niet gauw op uitgekeken te raken. En ook hierin volop ruimte voor aantekeningen. Zo zie ik het graag. Een serieuze kanshebber dus. Maar is het ook een handige werkagenda? Daar denk ik nog even over na.

Zeker nu ik me heb ingeschreven bij de Kamer van Koophandel vind ik dat ik eigenlijk een zakelijke agenda nodig heb, of op zijn minste eentje die me helpt om al het werk goed te organiseren. Keus genoeg, blijkbaar zitten meer mensen met hetzelfde probleem.
De Organizing agenda is heel toegankelijk en vlot vormgegeven. Met allerhande lijstjes die je kunt invullen als je meer overzicht wilt hebben van je budget of de wachtwoorden die je moet onthouden. Maar van zoveel invulmogelijkheden word ik toch een beetje chaotisch en raak ik het overzicht kwijt. Daarbij frustreren al die foto’s van nette, opgeruimde foto’s kamers en bureaus me nogal…
Dan liever een wat strakkere agenda. Zo ziet de Purpuz Planner er aan de buitenkant in ieder geval uit, maar binnenin is het een heel ander verhaal. Met behulp van zelfonderzoek kun je al je dromen en idealen opschrijven en vervolgens stap voor stap uitwerken hoe je ze wilt verwezenlijken. Ook voor deze agenda geldt: goed concept, maar te veel wat je ermee moet doen. En daar hou ik niet van. Ik wil juist een agenda die me vrijlaat om er mijn eigen draai aan te geven.

Een eenvoudige doch kleurrijke agenda. Die moeten er toch ook zijn? Via de Bijenkorf kom ik aan twee serieuze kanshebbers, van Moleskine en Tinne + Mia.
Manlief en oudste dochter zijn al jarenlang fan van Moleskine. Manlief vanwege de strakke (zwarte) kantooragenda’s, dochter vanwege de leuke limited editions met Alice in Wonderland, le Petit Prince en andere klassiekers. Al scrollend over de site valt mijn oog op een knalgeel exemplaar. Geweldig, daar hou ik van. En het past mooi bij mijn nieuwe tas en portemonnee, ook niet geheel onbelangrijk. 😉
Tinne + Mia klinkt zo Zweeds als het maar zijn kan. Toch blijkt het de naam te zijn van een Nederlands ontwerpersduo. Had ik kunnen weten, want Scandinavisch is nu eenmaal hip is en Nederlandse ontwerpers zijn slim genoeg om op die trend te willen meeliften. Dus valt het vast tegen. Maar tot mijn verrassing kan ik deze hippe agenda goed hebben. De drie losse delen zijn heerlijk schriftjesachtig en bieden veel notitieruimte. Af en toe afgewisseld met foto’s van mooi handwerk, dat past perfect bij mij. Ik heb mijn nieuwe agenda voor 2018 gevonden!

Van de vier kanshebbers vind ik de agenda van Tinne + Mia toch echt de mooiste, leukste en fraaiste agenda voor 2018. Wat vind jij, zit jouw agenda voor 2018 hierbij? Waarom? Of heb je nog veel meer leuke suggesties? Ik hoor/lees het graag. Wie weet verander ik van gedachten. Het duurt immers nog even voor het echt 2018 is!<a href=”https://www.bloglovin.com/blog/19132945/?claim=zstbna7aead”>Follow my blog with Bloglovin</a>

Hygge in huis met de Hay-collectie voor IKEA

Goeiedag, wat een leuke dingen heeft Hay* ontworpen voor IKEA! Zaterdag ging de verkoop van de  Ypperlig-collectie van start. De mensen stonden ervoor in de rij, hoorde ik, maar ik was helaas verhinderd. En ook gisteren had ik het te druk (met bereleuke dingen, dat wel). Dus stond ik vanochtend om kwart voor 10 al bij IKEA Utrecht voor de deur om te zien wat er van de limited edition over was. Meer dan genoeg gelukkig! Ik sleepte twee tassen vol mee naar huis, kunnen we het lekker gezellig gaan maken.Zelf kwam ik vooral voor de kaarsenstandaards. Daar is in ieder interieur altijd wel een plaatsje voor te vinden, zeker als ze zulke leuke kleuren en vormen hebben als deze exemplaren!Ook de kussens vond ik erg geslaagd. De warme groene kleuren spraken me het meeste aan, maar een zwart-witte is dan wel weer leuk voor het contrast. Of ik ze hou weet ik niet, we hebben zulke mooie kussens van Ferm Living en FEST Amsterdam, maar wie weet voor de afwisseling 😉De plaids blijven in ieder geval wel, lekker warm! Ik wil er alleen denk ik ook nog wel eentje hebben uit de nieuwe PS-collectie, die vind ik erg fraai. En met een mooi structuurbreisel erin. Zo wordt het echt helemaal hygge in huis.Met lampen heb ik nooit zoveel, maar deze van Hay vond ik lekker strak en vooral niet te groot. Wellicht eentje voor bij de luie stoel in de woonkamer en de kleine variant voor op de piano? Ik ga het uitproberen, wie weet!Ook viel ik als een blok voor het tijdschriftenrek. Deze past prima naast mijn bureau, met ook de printer er op. Ik heb net een nieuwe werkplek, maar het is nog even puzzelen met de indeling. Er is namelijk niet zo heel veel ruimte, maar dit rek is een prima opberger voor erbij.Het houten wandrek van bovenstaande foto was helaas uitverkocht en jammer genoeg ook een groen opbergblikje dat ik erg leuk vond. Weet je alvast weer wat je vooral op instagram gaat terugzien van deze collectie.De prachtige spiegels zul je vast nog wel eens ergens spotten. Niet in mijn interieur helaas. Ik zag ze gewoon niet ergens hangen bij mij thuis en dan kan ik het maar beter niet doen.Naar de meubels heb ik niet eens naar gekeken, ondanks de duurzame kwaliteit. Maar we hebben in de woonkamer al een paar mooie houten tafeltjes van IKEA staan en om die nu al weer aan de straat te zetten? Alleen de eettafel blijft me bij, die is toch wel heel gaaf. Heb jij al iets van Ypperlig gekocht? En wat is jouw favoriet?*Ha-ai, zeggen ze in Denemarken als ze Goeiedag bedoelen. Maar Hay, het bekende Deense interieurmerk, spreek je toch echt uit op z’n Engels. Alhoewel een tikje Scandinavische zangerigheid er ook best in mag weerklinken: He-ey. Doet er verder niet toe, maar toch leuk om te weten als je een echte fan bent van dit fraaie Scandinavisch designmerk. Net als IKEA blijkbaar!

De 18 leukste cadeaus voor ‘sweet 19’: go girl go!

Hoogste tijd voor weer een shoppingblog. Dit keer voor de 19e verjaardag van jongste dochter. Die  weet heel goed wat ze wil en komt dan ook altijd ruim bijtijds met een doortimmerd wensenlijstje.  Waar ik dit jaar heel hard om moest lachen, want op nummer 1 stond een wekkerradio annex cd-speler. Bestaan die nog? En waarom zou je er zo eentje willen hebben, met een nieuwe mobiel op je nachtkastje waar toch ook een wekkerfunctie in zit? Maar dochterlief wist me te overtuigen: “Ik wil wakker worden met een leuk muziekje en niet alleen maar cd’s kunnen afspelen op mijn laptop.” Daarbij is ze dol op gadgets… aardje naar haar moeder, zullen we maar zeggen.

Datzelfde geldt voor haar smaak, want die is net als bij mij tamelijk duur… Mintgroen moest de nieuwe aanwinst namelijk worden. Nou, mooi is dat design-exemplaar van Sonoro wel, maar een prijskaartje van 399 euro is zelfs voor mij te gortig. Dus zocht ik verder naar alternatieven. Van Bigben vond ik een hele zoete roze met stickers erbij die ze tien jaar geleden ongetwijfeld prachtig had gevonden. Nu wilde ze toch een exemplaar dat meer in haar kamer zou blenden. Dat bleek uiteindelijk ook te gelden voor de Camry wekkerradio, met zijn neutraal wit een schot in de roos!Bij een nieuwe wekkerradio annex cd-speler hoort natuurlijk ook een cd. Die van haar favoriete band The Script was nog niet uit, dus gingen we voor een cd met de filmmuziek van Beauty and The Beast.De op de dag van de verjaardag verschijnende dvd van de film bekeken we dezelfde avond. Deze Disney-film is echt haar all-time-favorite. Vandaar dat jongste dochter ook dolblij was met de funko die ze ’s ochtends naast haar bed had aangetroffen. Traditie bij ons als teken: ja, je bent nu echt jarig 🙂Vorig jaar kreeg ze een lightbox van A Little Lovely Company (de enige echte!) voor haar verjaardag. Nu wilde ze graag een aanvullingsset met nog meer letters en plaatjes. Ik vond de Kawaii set wel zoet, maar het bord moest zwart-wit blijven. Dus werd het de set met cijfers en symbolen.Voor op het bureau kreeg jongste dochter een standaard in vorm van een (ijs)beer van Kikkerland om netjes de post in op te bergen. Past mooi bij de papieren  (ijs)beer van Assembli die we laatst bij Loods 5 kochten en die ze binnenkort boven haar bed hoopt te hebben hangen.Over papier gesproken, als aankomend grafisch vormgeefster in spe is ze daar natuurlijk dol op. Vooral tijdschriften verslindt ze, waarna er vervolgens naar hartenlust in wordt geknipt. Leuk idee dus om haar een (proef)abonnement te geven op Flair, een fris blad voor jonge vrouwen met de nodige aandacht voor interieur, een van haar grote hobby’s. Kan ze lekker mee naar school nemen om collages van te maken als ze uitgelezen is. Net zoals de nieuwe broodtrommel met bijpassend fruitbakje van Mepal.Nog een hobby is eindeloos fröbelen en frutselen met, jawel, pen en papier. Na handlettering is het maken van een bulletjournal de nieuwste trend. Daar kan ze mooi de nieuwe pastelpennen, stiften en markers bij gebruiken van Stabilo. Ik ga ze zelf af en toe ook eens lenen, denk ik, ze zijn supermooi!Een boek cadeau geven schoot er dit jaar bij in, terwijl er nog wel een mooie tip op het verlanglijstje stonden: ‘Ik wist het’ van Chantal van Gastel. Het verhaal speelt zich af in een bloemenwinkel, een plek waar jongste dochter zelf ook een aantal jaren met veel plezier heeft gewerkt. Nog steeds koopt ze er regelmatig nieuwe bloemetjes en plantjes voor op haar kamer. Een bon van Bloomon was dus ook een leuk idee geweest, maar oudste dochter koos voor een high tea in Amersfoort, waar ze dan gelijk eens met z’n tweeën willen gaan shoppen… Mmm, zou ik mee mogen?

Daarvoor moet ze dan misschien dat honingmasker eens uitproberen, een cadeautje van de Hema dat goed in de smaak viel. Net zoals de omgekeerde ananastaart trouwens, waarover ik toevallig las. Laat jongste dochter nou gek zijn op ananas. Zal met de kleur te maken hebben, die net zo geel is als de jurk van Belle. Sommige meiden blijven diep in hun hart namelijk altijd kleine prinsesjes… Gelukkig maar!

Pennen in the picture

Een van mijn eerste herinneringen is hoe ik ingespannen in de weer ben met een pen en een piepklein notitieboekje. Echt schrijven kon ik nog niet, maar het eindeloos maken van krulletjes en streepjes vond ik geweldig. Blijkbaar zat het schrijven er al jong in 😉 Alhoewel de computer tegenwoordig mijn voornaamste instrument is, kan ik nog steeds intens genieten van het schrijven met een mooie pen. De hoogste tijd voor een shoppingblog hierover!

Mijn lievelingspennen zijn de pennen van de Hema. Ik koop ze steeds in een ander kleurtje en vooral de kleine spreuken erop (Just imagine, Be extraordinary, Be you) vind ik erg leuk. Heel inspirerend om hiermee een boodschappenlijstje of een idee voor een nieuw artikel op te tekenen. Daarover gesproken: de pennen lijken enigszins op de pennen van Caran d’Ache, mijn favoriete potlodenmerk (je weet wel, van de dozen met de Mont Blanc erop).

Zo’n doosje kleurpotloden van Caran d’Ache kreeg ik al op de basisschool, evenals de Parker-pen met mijn naam erin gegraveerd. Grappig dat precies hetzelfde feloranje exemplaar nog steeds bij de Bijenkorf wordt verkocht. En dat me nu pas opvalt dat de clip een sierlijke pijl is. De betekenis van mijn naam is namelijk: boogschutster met de iepenhout boog. Hoe toepasselijk!

Ook toepasselijk zou het zijn om een pen te hebben van het merk Waterman, mijn sterrenbeeld. Ze zijn best sjiek, maar ook zeer design, zie ik bij bestudering van de website. De uitleg van de serie Perspective spreekt me echter wel aan: “Verfijnd geëtste, grafische lijnen weerspiegelen het heldere samenspel van staal en glas in een ultramodern stedelijk landschap en vormen een perfecte visie op creatieve vrijheid.” Hmm, misschien moet ik toch eens gaan sparen voor de aanschaf van zo’n fraai aqua-kleurig exemplaar?

Ook toepasselijk zijn de retro pennen van Kikkerland, een Nederlands design-merk dat ik voor het eerst ontdekte tijdens onze rondreis door Amerika. De pennen refereren aan de serie Madmen en zien er inderdaad uit alsof ze daar zo op de jaren-50 bureaus zouden kunnen rondslingeren. Aangezien ik zelf ook niet vies ben van een beetje vintage zou ik best zo’n setje willen uitproberen. En dan plant ik ze in de betonnen pennenbak, geweldig dat je daar ook echt plantjes in kunt doen. Een beetje groen mis ik nog wel op mijn bureau!Want zo groen als onze woonkamer is, zo kaal is mijn werkkamer annex kantoor nog eigenlijk. Niet alleen voor de sfeer maar ook qua duurzaamheid zou ik dat best willen veranderen. Dat ik alleen ‘mislukte printjes’ van het werk van mijn man gebruik als kladpapier is een begin. Maar misschien is een relatiegeschenk in de vorm van een pen van het duurzame materiaal kurk ook een goed idee. En voor de stylish verantwoorde touch zet ik dan de pauwenveer-pen van Hay erbij, kan ik daarmee voortaan al mijn wooninspiratie vastleggen!

Zit jouw lievelingsspen hierbij? Of heb je een andere favoriet? Schrijf je überhaupt nog weleens ouderwets met de hand? Laat het me weten, dan heb ik straks misschien weer een nieuwe pen gevonden om de puntjes mee op de i te zetten 😉

Weekendje weg naar de lichtstad Eindhoven

De stad van PSV, Philips en DAF ken ik van de Dutch Design Week waar ik afgelopen najaar voor Krant van de Aarde was, en waar geweldig veel visionaire dingen te zien waren. Ook vroeger stond de stad al bekend om haar voorliefde voor techniek en design. Als tienermeisje bezocht ik er ooit het Evoluon, een soort museum voor de toekomst waarin je toen al een beeldtelefoon mocht uitproberen en de eerste computer kon zien, die werkelijk huizenhoog was. Dus nog een keer terug naar de stad van de toekomst, dat paste wel bij een weekendje weg ter gelegenheid van mijn 50e verjaardag. Nu alleen nog een programmaatje uitstippelen. Wat niet eens zo eenvoudig bleek, zoveel is er te doen! Dus hier mijn keuze voor een weekendje lichtstad.

Stadswandeling

Bij het station is de grote Brandstore te vinden van de VVV, waar je gratis een leuk informatiegidsje en een stadswandeling kunt afhalen. Want zomaar rondstruinen, daar is Eindhoven toch echt te groot voor. Met z’n ruim 225.000 inwoners is het zelfs de vijfde stad van Nederland naar inwonertal en ook de grootste stad van Noord-Brabant, nog net voor zesde stad Tilburg met ruim 210.000 inwoners en ruim, ruim voor hoofdstad Den Bosch (17e met 150.000 inwoners). Niet alleen Philips, maar ook autofabrikant DAF hebben na de oorlog gezorgd voor een flinke uitbreiding van de stad. Daarbij heeft de vestiging van de Dutch Design Academy en de daarmee gepaard gaande aanwas van kunstzinnige mensen de laatste jaren gezorgd voor lekker veel hippe initiatieven in de stad. Veelal geconcentreerd in het industriële gebied Strijp-S. Laten we daar nou net vlakbij een prachtig vintage hotelletje hebben geboekt 😉

Philips museum

Wie Eindhoven zegt, zegt Philips. Ook al is veel van de productie al lang en breed naar het buitenland verdwenen. Maar van de nood is een deugd gemaakt. De allereerste fabriek van Philips, midden in het centrum, is omgetoverd tot een fris museum waar licht wordt geworpen op de ontwikkelingen van de gloeilamp en de vele andere uitvindingen van deze elektronica-fabrikant. De kids kunnen er met behulp van een iPad een speurtocht doen terwijl manlief en ik ons vermaken met het bekijken van de vele stijlkamers die zijn ingericht rondom de eerste televisie, de eerste walkman en nog veel meer.

Cathrien kerk

De stadswandeling voert onder meer langs het Van Abbe museum, normaal gesproken ruimschoots de moeite waard voor een bezoek aan een expositie over moderne kunst. Maar ik zie een aankondiging van een mooi orgelconcert in de Cathrien kerk, midden in het centrum. Dat lijkt me op zo’n drukke zaterdagmiddag wel een goede afwisseling met het slenteren langs leuke winkeltjes als die van Vielgut (waar sinds kort ook van alles van Piet Hein Eek te vinden is), Home Stock en de blijkbaar onovertroffen boekhandel Van Piere waarvan nicht Silvia de stracciatella taart aanprijst.

De Bergen

Over lekker winkelen gesproken: net buiten het mainstream winkelgebied kun je slenteren door de knusse smalle straatjes van de Bergen. Met naast boek- en antiekwinkeltjes ook veel tweedehands winkels en galeries. Daar zijn we vast wel even zoet. Eenmaal klaar met winkelen zijn hier ook eetgelegenheden te kust en te keur te vinden. In den Bergsche Tuin bijvoorbeeld, dat volgens een artikel in Krant van de Aarde goed aangeschreven staat 😉

NATLAB

In het centrum zitten bioscopen genoeg, maar we voelen meer voor een bezoekje aan het Natlab, ook een voormalig Philips-gebouw dat nu als filmhuis in gebruik is. En waar op zondagochtend de kinderfilm Vleugelbroertjes wordt vertoond, over een eenzame jongen die een arendsjong vindt en grootbrengt. We kunnen nog net de zes laatste kaartjes reserveren!

Feelgood Market

Iedere derde zondag van de maand is het Klokgebouw in Strijp-S gevuld met kraampjes van verkopers van biologische en creatieve producten. Het lijkt me heerlijk om  daar even rond te struinen en vervolgens het grote voormalige industrieterrein verder te verkennen. In een van de vele fabrieksgebouwen werd onder meer het glas voor de gloeilampen van Philips geproduceerd en elders het bakeliet voor de televisie- en radiokasten. In plaats van arbeiders tref je er nu hippe winkels, zelfs een designwarenhuis (Urban Shopper) en diverse cafés en restaurants aan. Ik verheug me al op een taartje eten bij de Pastry Club dat we als afsluiting van ons weekend hebben gepland.

En hebben we dan heel Eindhoven gezien? Echt niet, het gebied rondom ons hotel, Woensel West, is in opmars als groene stadvernieuwingswijk met ook weer de nodige hippe adresjes. Daarbij zag de Ontdekfabriek op Strijp-S er heel spannend uit, maar leek dat teveel tijd te gaan kosten. En helaas hield het prehistorisch dorp nog een winterslaap, anders hadden we dat beslist ook op de lijst gezet. Maar dat komt dan wellicht een andere keer. Want het staat nu al vast: op Eindhoven raak je echt niet snel uitgekeken!

Ben je wel eens in Eindhoven geweest of woon je er zelf? En heb je leuke adresjes die je wilt delen? Laat dit dan weten in een reactie onder dit bericht. Wie weet verwerk ik je tip in een volgende blog over Eindhoven 🙂

Je oude Billy naar het museum

overzicht-ikea-geschiedenis

Meer dan honderdduizend bezoekers vonden sinds de opening eind juni al de weg naar het IKEA-museum in Zweden. Blijkbaar spreekt het toeristen uit binnen- en buitenland aan om zich onder te dompelen in de bijna 60 jaar designgeschiedenis van dit woonwarenhuis. Of zou het toch vooral de geur van de beroemde gehaktballetjes zijn die hen over de drempel trekt?

Een ballenbak voor de kinderen is er niet. Daarvoor moeten de gezinnetjes naar het nieuwe, mega-grote en geel-blauwe gebouw aan de rand van het kleine plaatsje Almhult. De oude vestiging, de allereerste die in 1958 werd geopend, is na een maandenlange verbouwing onherkenbaar veranderd. Door de nieuw aangebouwde glazen entree heeft het (overwegend witte) pand het karakter gekregen van een design-museum.

img_4020b

Binnen wacht drie verdiepingen IKEA-geschiedenis. Bezoekers hoeven niet lang rond te speuren om iets te vinden wat ze nog thuis hebben staan of wat al lang (bijvoorbeeld met een van de kinderen mee) de deur uit is gegaan. Slim hoe overal de geschiedenis van de nijvere, ambachtelijke en natuurminnende Zweden is verweven met de drang naar oorspronkelijkheid en vernieuwing van IKEA.

img_3968

Ook overduidelijk aanwezig is wat het meest bekende IKEA-product blijkt te zijn: de jaarlijks in augustus verschijnende catalogus. Deze wordt in een oplage van ruim 200 miljoen exemplaren over de hele wereld verspreid. Ik herken meteen de voorkant van ‘mijn’ allereerste IKEA-gids. Zie je wel: 1995. Toen hadden we als pasgetrouwd stel net ons eerste huis gekocht. Bij IKEA schaften we het voddenkleed aan dat nog heel lang onze woonkamer heeft opgefleurd.

ikea-gids-coverNadat ik mijn eigen coverfoto heb gemaakt  èn opgehangen, wordt de weg vervolgd langs een twintigtal stijlkamers die de woonstijl van IKEA door de jaren heen laat zien. De jaren 50 bijvoorbeeld met veelal donkere eikenhouten meubels, de jaren 70 waarin de lichte vurenhouten stellingkasten en de knalkleuren in de woonkamer hun intrede deden en de jaren 90 waarin de eerste design-collectie (Stockholm) werd gepresenteerd. Ook een blik in de toekomst wordt geboden: kleiner wonen zal door overbevolking steeds normaler worden maar met de slimme woonoplossingen van IKEA hoeft dat geen probleem te zijn. Reclame maken in je eigen museum mag vanzelfsprekend. 🙂

img_4011

Het kostte een flinke speurtocht van ruim 2,5 jaar om alle ‘oude meuk’ te vinden die IKEA ooit heeft gemaakt.  “Je moet goed bedenken, we zijn een winkel, dus we hadden eigenlijk bijna niets zelf bewaard”, vertelt de museummedewerkster die ons rondleidt. “Alles moest bij de mensen zelf vandaan komen. Heel veel hebben we online opgezocht en aangekocht, maar we zijn ook naar rommelmarkten en kringloopwinkels geweest om te kijken wat we daar bij elkaar konden scharrelen.”

Opvallend: de bekende Billy boekenkasten zijn in het museum nergens te vinden. “We hebben de eerste maand wel een tijdelijke expositie gehad van allemaal Billy’s die door hun eigenaren kunstzinnig waren verfraaid en aangepast. Die expositie is nu afgelopen en de Billy’s staan weer bij hun eigenaren thuis.” Maar inderdaad, het wordt gelijk genoteerd, we moeten er wel weer ergens eentje neerzetten. Het tekent de manier waarop IKEA werkt. Iedereen denkt mee, en ieders mening wordt serieus genomen.

img_4098Ook duurzaamheid staat hoog in het vaandel, zo blijkt op de bovenste verdieping uit een rondgang langs de vele, creatieve materialen die IKEA (her)gebruikt. Oprichter Ingvar Kamprad loopt zelf naar verluid altijd in tweedehands kleding en van zijn medewerkers verwacht hij onder meer dat ze hun uiterste best doen om van ieder snippertje afval iets moois te maken. Vandaar dat  bijvoorbeeld de parketvloer in het naastgelegen, eveneens net geopende IKEA-hotel is gemaakt van het eigen afvalhout. Het werkt inspirerend. Thuis op zolder staat nog een kinderstoeltje uit de MAMMUT-serie. Die kan ik roze schilderen en aan mijn kleine nichtje cadeau doen. Zodra zij er net als mijn eigen kinderen te groot voor is geworden, gaat het naar het IKEA-museum. Ze zullen er vast blij mee zijn.