Twee maanden later: de oogst van Blogger by Nature

Goodiebag Blogger by Nature

Officieel is augustus de oogstmaand, maar ik heb november die titel gegeven. De afgelopen tijd ben ik namelijk flink op stap geweest voor mijn blog, nu is het moment aangebroken om alle info goed te verwerken en verdere stappen te ondernemen. Hard werken hoor, zo’n blog, daar kunnen zelfs de organisatoren van Blogger by Nature – toch alle drie zeer ervaren – van mee praten. Precies twee maanden geleden was  ik op dit event. Wat heeft het me gebracht en vooral: wat ga ik verder met de opgedane kennis en ervaring doen?

Via Marguerita hoorde ik voor het eerst van Blogger by Nature. Vorig jaar had ik Meet the Blogger bezocht – lees hier mijn eerste blog hierover –  maar dit bleek net even wat dichterbij (in een mooi designhostel van Stayokay op de Utrechtse Heuvelrug) en toegankelijker, lees: Nederlandse sprekers met volop ervaring in ons eigen kikkerlandje. Grappig: bij de titel dacht ik eerst letterlijk aan natuurbloggers… en niet aan karakter of aard wat het woord ‘nature’ eigenlijk betekent… Vandaar dat ik de gekregen tas buiten fotografeerde. En het zwarte t-shirt nog niet heb aangedaan. De kleur is voor mij wat tegennatuurlijk, vandaar. Maar misschien moet ik het gewoon gaan pimpen, leuk voor een blog alsnog. 🙂

Want regel nummer 1 die je als aanstormend blogger moet leren: pak je goodiebag gelijk uit! En dan niet alleen de grote cadeaus waarmee je zo leuk kunt scoren op Instagram, maar ook juist alle kleinigheidjes, visitekaartjes en flyers. Behalve veel aangeboden kortingen en aanbiedingen – die meestal niet onbeperkt geldig zijn, helaas pindakaas! – haal je er namelijk een heleboel inspiratie uit voor weer nieuwe blogs. Ik heb de neiging alle gekregen tasjes netjes in mijn werkkamer te parkeren met het voornemen de inhoud wanneer ik tijd heb eens te gaan bestuderen. Regel nummer 2: die tijd moet je maken!  En regel nummer 3: het is gelukkig nooit te laat om er nog iets mee te doen.

Sprekers

Waar is die dag over gesproken? Dat weet ik mede dankzij mijn hippe schriftje en pen van de Hema nog goed:  SEO voor beginners, Fotograferen met je smartphone en Verdienen met je blog. Het verhaal over SEO was leuker dan ik had verwacht. Goede content draait volgens Nathan van Letterzaken namelijk om schrijven. Hoe meer hoe beter, dan komt de rest vanzelf… Met de tips van Mirre van Mirre op Reis over fotograferen met je smartphone kreeg ik gelijk weer de smaak te pakken, wat kun je hiermee leuke dingen doen! En met Instagram scoor je daar gelijk mee, zelfs al live in de les. Met het aanmaken van een bedrijfsprofiel heb je ook de cijfertjes erbij, dat wist ik niet, en ik leerde dat 30 tags helemaal niet raar is als je een breed publiek wilt aanspreken, lees: meer volgers wilt hebben. Van de tips van Joyce van Mamsatwork over geld verdienen met je blog vond ik de allermooiste: blijf niet afwachten maar stap gewoon op een opdrachtgever af! Ook al denk je dat je blog te klein of niet geschikt is: jouw enthousiasme kan een opdrachtgever over de streep trekken om toch met jou in zee te gaan. Een tip die ik gelijk in de praktijk heb  toegepast, maar daarover later meer. 😉

Collega-blogsters

Eerst even iets over de aanwezige collega-bloggers, zo leuk om met elkaar ervaringen uit te wisselen en te ontdekken dat iedereen eigenlijk over dezelfde dingen onzeker is. Terwijl dat vaak gezien de blogs helemaal niet nodig is! Wie heb ik allemaal gesproken? Barbara van Mama met een blog natuurlijk, we kenden elkaar al van een eerder event. Toevallig kwam ik twee bloggers tegen die allebei over geldzaken schrijven: het gesprek met Emmy van  Budgetdiva bracht me op het idee mijn rubriek in Simply Breien te vullen met tips over hoe je goedkoop je hobby  kunt beoefenen. Tijdens de overheerlijke lunch sprak ik met Petra van Zizi & Mala die van een kinderwebwinkel naar een eigen mamablog wilde overstappen. Benieuwd hoe het haar nu vergaat. Is ze al bijna net zo ver als Amanda met haar blog Kiddows? En Elisa van Flitter Fever bleek druk met (schrijven over) reizen, waar zou ze nu uithangen? Pas later ontdekte ik (via de afterparty op Instagram) Ilse van Interiortwin, een leuke interieurblog die ik nu volg. En kreeg ik nieuwe volgers als Geja van gejavandergreef.nl Waarschijnlijk waren er nog veel meer interessante mensen die ik had willen spreken… Volgende keer graag een lijstje, lieve mensen van de organisatie!

Netwerken

Op het Netwerkplein stonden interessante partijen om visitekaartjes mee uit te wisselen, en dat werd dan ook druk gedaan. Echt zo’n zaaltje waar ik altijd even aarzelend op de drempel blijf staan voor ik me er volop in stort… De kleurrijkste ontmoeting was met Joost van Alpha Communications, een groen persbureau dat informatie verzamelt en verspreidt over bloemen, planten en aanverwante zaken. Ook van dit bureau kreeg iedereen een goodiebag. Hierin een lieve kalanchoe in een kleur naar keuze (roze natuurlijk!), nog een plantje van de Hartstichting – vergeten uit te pakken en dus overleden, daar veranderen de bijgevoegde Pokemon-tabletten voor kamerplanten echt niets meer aan – en tulpenbollen met een schepje van Gardenia erbij om die in november – nu dus! – te gaan planten, onder het motto: Tegel eruit, bloembol erin.

Thuis had ik al goed gekeken met welke partij ik graag wilde praten en Media Tornado  stak er met kop en schouders bovenuit. Bloggen over speelgoed, spelletjes, dvd’s en films: wie wil dat nou niet? Ik kreeg een mooie folder mee met gebreide spulletjes op de voorkant, heel rustig en huiselijk. Ja, hier zou ik graag wat mee doen! Dat geldt ook mediabureau RVG  dat onder meer Jysk vertegenwoordigt. Ik begreep van Leonie dat dit bureau iedere keer een op maat gesneden pr-campagne maakt. Voor Jysk is gekozen om bloggers met een bepaald budget te laten shoppen: ik hou me aanbevolen! En met de invalshoek van interieur en Scandinavië op mijn blog heb ik hopelijk wel wat in in huis omdat te mogen doen. 🙂 En ook bij de PR factory zou ik me beslist thuis voelen: ze vertegenwoordigen merken als Sanoma, Hasbro en Monopoly: allemaal merken die staan als een huis! 😉

Zakcentje

Voor de stand van Philogirl was ik speciaal nog naar de kapper geweest. Dit  communicatiebureau had georganiseerd dat er een mooie profielfoto werd gemaakt van iedereen die we een week of twee later in de mailbox ontvingen. Alhoewel op zich een mooi portret ben ik ‘m nog niet gaan gebruiken. Ik zie er voor mijn doen toch wat te serieus, lees:  ouwelijk uit. Terwijl ik met mijn  profielfoto op Facebook – een vakantiefoto uit Parijs – werd geschat op 27! Misschien moet ik eerst eens een tijdje de Jellyfish crème tegen wallen gebruiken die ik van Ralf van Orange Planet kreeg en dan nog eens zo’n foto laten maken. Leuke site trouwens, vol unieke producten. Ook een handcrème zat er in de goodiebag, waardoor ik nu veel ‘smoother’ mijn stukjes kan typen… En ze zoeken altijd bloggers die over hun producten willen schrijven… Niet verkeerd, met ieder linkje krijg je dan toch weer een (zak)centje binnen.

Geld verdienen kan sowieso heel gemakkelijk met iedere link, leerde ik van Klaas van Linkpizza . Waarom doe ik er dan – nog steeds – te weinig mee? Tja, ik wil wel, maar er staan al zoveel dingen op mijn to-do-lijstje. Eerst wilde ik mijn blogposts – 50 inmiddels, ja, ja – categoriseren (dat is nu gedaan), daarna wilde ik de SEO gaan aanpakken met Yoast (inmiddels geïnstalleerd), vervolgens heel veel gaan schrijven (nu druk mee bezig), de links gelijk goed doen en ook van de oude blogs er nog in zetten (wordt vervolgd), alle foto’s checken (vooral vanaf nu eerst een titel geven alvorens ze te plaatsen zodat ze vindbaar zijn voor Google) en tenslotte kijken wat ik nog meer met affiliatie marketing kan doen. Bij bol.com had ik me daarvoor al als partner aangemeld, maar ook dit moet ik allemaal nog verder uitwerken en aanpakken. ik zei al: bloggen is hard werken! En dan heb ik het nog niet eens over alle social media die je als blogger moet bijhouden, je Instagram voorop…

Surprise

Kom ik gelijk weer terug op die goodiebag, wat zat daar verder nog aan zonnige verrassingen in?

  • Kaartspel van coolgift.com. Net zo’n soort webshop als Orange Planet heeft, met (te) gekke, aparte producten. Leuk om ook hier eens een shopblog van te maken! Ze worden zelfs genoemd op Flavourites dus hip zijn ze zeker… En ze hebben categorieën als ‘kleur in je interieur’ waar ik gelijk op aansla. Met het intikken van zoekwoorden als ‘retro’, ‘design’ en ‘knit’ komen de leukste dingen naar boven, bijvoorbeeld placemats met een testbeeld erop, onderzetters in de vorm van elpees (yeah, die hebben we thuis ook!) of een pakket om zelf een hond te breien. Ook hier kun je als blogger producten aanvragen en uitproberen, cool! Ga ik zeker doen.
  • Een deurhanger van hiphuisje.nl. Kinderkamers ben ik helaas een beetje uit, maar deze zou ik best aan de deur van mijn werkkamer willen hangen als ik die had (ik werk in een hoekje van de woonkamer). Met Sst… aan de ene kant en Dream big aan de andere kant is het wel heel toepasselijk…
  • Een speenkoord van Made by Bir, bijna nog leuker dan de gehaakte die ik voor mijn boekje  maakte… Wellicht kan ik er nog gehaakte slofjes bij doen, wordt het helemaal een geweldig kraamcadeautje en dat had ik nou net nodig!
  • Slaapmasker van So Baggy. Lijkt me heerlijk om te gebruiken, met de wintertijd is het nu eerder licht terwijl ik dan juist nog wel een uurtje langer wil slapen. En met de kortingbon (onbeperkt geldig, bedankt!) kan ik wellicht slagen voor oudtse dochter haar 21e verjaardag, binnenkort, zelf ben ik op dit gebied met mijn verjaardag juist goed verwend.
  • Bon voor gratis sessie bij Haloclinic, om weer vrijer te kunnen ademhalen. Met mijn vele allergieën baren mijn luchtwegen me altijd wel een beetje zorgen. Met een zoutbehandeling schijnt dat een stuk beter te worden allemaal… Mmm, misschien lekker maar eens doen, mezelf verwennen: daar krijg ik meer energie van en dan kan ik ook beter mijn werk doen!
  • Een zandloper van waterspaarders.nl. Ik hou van een frisse douche voordat de werkdag begint. Dat helpt altijd mijn hoofd helder en mijn lijf schoon te krijgen. Maar een half uur of nog langer onder de douche staan is niet zo vriendelijk voor de Aarde…
  • Badslippers van Fine Living. Die kan ik aantrekken als ik ’s avonds (5 minuten max, ik beloof het!) onder de douche heb gestaan om alle werkstof van me af te spoelen. Ik leerde dat dit geen merk is, maar een lifestyle kanaal van Ziggo. Jammer dat we bij de concurrent zitten, zo te lezen zou ik hier vaak naar toe zappen.
  • Bon en ketting van Miss Etam met een toepasselijke. Oudste dichter is fan van de leuke blousejes met name, dus die kreeg de kortingbon, maar het kettinkje houd ik lekker zelf, goede reminder! En daarbij brengt het klavertje vier vast geluk.
  • Kortingbon voor gepersonaliseerd boek met naam van je kind. Gezien de leeftijd van mijn kinderen (bijna 21, 19, 17 en 10) zou ik mezelf geen mamablogger (meer) willen noemen, maar producten voor kinderen vind ik toch stiekem nog steeds superleuk, zeker als de webshop de magie van mijn naam heet. Mijn naam,  Yvonne, betekent boogschutster met de iepenhout boog, een hele flexibele houtsoort zodat ik bijna alles kan raken wat beweegt. Dat past wel bij mij en mijn scherpe pen. Ook mijn kinderen hebben betekenisvolle namen, dat cadeau gaven we ze graag voor hun hele leven mee.
  • Over cadeaus gesproken: met zorg ingepakt kwam er uit de goodiebag ook nog een kaart en visitekaartje met lieve boodschap van Karin van Lieverdeliefste. Prachtig geïllustreerd zoals al haar producten die ze via de webshop verkoopt. Zoals een naamposter (!) of, handig voor de komende decembermaand, de service om van je sintgedichten een mooi opgemaakte brief te laten maken met bijpassende illustratie. Toch leuker dan mijn eigen frutsels in standaard lettertype comic sans…
  • Hé, surprise, er ligt nog iets op tafel, een uitsteker in de vorm van een checkbox met een vinkje erdoor. Leuk om eens zandkoekjes mee te gaan maken. Kan ik met een toepasselijk koekje bij de thee weer een klus van mijn lijst afvinken: deze blog schrijven… Done!

PS Schrijven kan ik wel, is me altijd verteld, maar veel bloggers blijken daar toch mee te worstelen. Wellicht mag ik op het tweede Blogger by nature event een praatje houden over de voorwaarden voor een goede tekst op je blog? Bij deze een open sollicitatie. Voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek sta ik altijd open. En als spreker en/of als bezoeker: ik ben er 2 juni 2018 zeker weten weer bij in Soest!

De mooiste (design-)agenda’s voor 2018!

De blaadjes vallen van de bomen en dus wordt het tijd om naar een nieuwe agenda voor volgend jaar uit te kijken. Want de laatste maanden van het jaar vliegen voorbij! Een agenda is voor mij meer een dagboek waarin ik niet alleen mijn afspraken noteer, maar eigenlijk alles wat ik zie, voel, ruik, beleef en nog wil lezen, zien, doen, kopen etcetera. De afgelopen jaren was de Flow-agenda daarvoor zeer geschikt, maar helaas hebben ze nu gekozen voor een mini-formaatje. Daar kan ik mijn ei niet in kwijt. En dus wilde ik -nu, meteen! – een echt goed alternatief zien te vinden. Vormwaarden: rustig vormgegeven, liefst met pastelkleurtjes en illustraties in plaats van foto’s, geen ringband maar mooi (in)gebonden en (ongeveer) A5-formaat. Zou het me gaan lukken zo’n agenda te vinden?

Van de 11 kanshebbers die ik na wat zoeken vind – want wat zijn er veel agenda’s en wat zijn ze vaak totaal niet wat ik zoek! – springen er twee uit: die van Inspirerend leven (ja, dat wil ik) en Luv (kun je nooit te veel van hebben)…
De blog van Inspirerend leven volg ik al geruime tijd en is zoals de titel zegt super inspirerend. Ook de agenda doet zijn best, met mooie foto’s en citaten. Toch is het op papier anders dan op internet. Een wekelijkse lading inspiratie kan ik nog wel aan, maar dagelijkse kost? Nee, sorry. Dan wordt het me toch allemaal wat te zweverig.
Dan Luv, beslist een kanshebber, want eigenlijk best een look-a-like van de Flow-agenda. Lieve pastelkleurtjes, mooie illustraties, af en toe een spreuk, overzichtelijke indeling. Eigenlijk zo perfect dat het bijna saai is. En jammer dat er alleen per maand een extra notitiepagina is in plaats van per week. Maar toch, hier kan ik beslist veel in kwijt en daar gaat het om. Dus leg ik deze even opzij.

De twee agenda’s van uitgeverij Vrolijk springen er voor mij uit vanwege het mooie verhaal achter de vormgeving.
Voor de lifestyle editie (links) is samengewerkt met het Rijksmuseum Amsterdam. De mooiste botanische prenten, schilderijen en foto’s worden gecombineerd met toepasselijke citaten. Jammer van de ringband, daar hou ik gewoon niet van, en door de vele ruimte voor illustraties blijft er soms (te) weinig notitieruimte over. Maar verder een frisse en kleurrijke agenda.
De business editie (rechts) heeft ook natuur als thema. Voor de cover zijn de blaadjes gefotografeerd van de Ginkgo Biloba, een monumentale boom die te vinden is in de Hortus van Harderwijk. Binnenin is het een sobere agenda, met alleen (Engelstalige) spreuken hier en daar. Goed bedoeld, maar ik word er gewoon niet zo blij van. Alhoewel je er vast heel gestructureerd van gaat werken 😊

Natuurlijk flauw om nu te gaan roepen dat je met al die diverse agenda’s door de bomen het bos niet meer ziet… Maar zo is het wel! Toch springt het thema groen (natuur, duurzaamheid) er wel uit. Kijk maar eens naar de agenda’s van Pimpelmees en De Groene Meisjes.
De blog van De Groene Meisjes volg ik ook al een tijdje, maar het wapenfeit van een eigen agenda was me ontgaan, shame on me. Zo vol foto’s als hun mooie site, zo rustig vormgegeven is de groene agenda. De weekindeling is op 1 pagina met een lege notitiepagina ernaast, met onderaan steeds een duurzame tip. En hier en daar nog wat vegetarische tips en recepten. Weinig mis mee, maar na een paar keer bladeren valt me op dat het papier wat dun is en grijs, ongetwijfeld gerecycled en dus heel verantwoord, maar het oog wil ook wat…
Dan de agenda van Pimpelmees. Die is fraai geïllustreerd, met wel steeds terugkerende, dus dezelfde afbeeldingen, maar gevarieerd genoeg om er niet gauw op uitgekeken te raken. En ook hierin volop ruimte voor aantekeningen. Zo zie ik het graag. Een serieuze kanshebber dus. Maar is het ook een handige werkagenda? Daar denk ik nog even over na.

Zeker nu ik me heb ingeschreven bij de Kamer van Koophandel vind ik dat ik eigenlijk een zakelijke agenda nodig heb, of op zijn minste eentje die me helpt om al het werk goed te organiseren. Keus genoeg, blijkbaar zitten meer mensen met hetzelfde probleem.
De Organizing agenda is heel toegankelijk en vlot vormgegeven. Met allerhande lijstjes die je kunt invullen als je meer overzicht wilt hebben van je budget of de wachtwoorden die je moet onthouden. Maar van zoveel invulmogelijkheden word ik toch een beetje chaotisch en raak ik het overzicht kwijt. Daarbij frustreren al die foto’s van nette, opgeruimde foto’s kamers en bureaus me nogal…
Dan liever een wat strakkere agenda. Zo ziet de Purpuz Planner er aan de buitenkant in ieder geval uit, maar binnenin is het een heel ander verhaal. Met behulp van zelfonderzoek kun je al je dromen en idealen opschrijven en vervolgens stap voor stap uitwerken hoe je ze wilt verwezenlijken. Ook voor deze agenda geldt: goed concept, maar te veel wat je ermee moet doen. En daar hou ik niet van. Ik wil juist een agenda die me vrijlaat om er mijn eigen draai aan te geven.

Een eenvoudige doch kleurrijke agenda. Die moeten er toch ook zijn? Via de Bijenkorf kom ik aan twee serieuze kanshebbers, van Moleskine en Tinne + Mia.
Manlief en oudste dochter zijn al jarenlang fan van Moleskine. Manlief vanwege de strakke (zwarte) kantooragenda’s, dochter vanwege de leuke limited editions met Alice in Wonderland, le Petit Prince en andere klassiekers. Al scrollend over de site valt mijn oog op een knalgeel exemplaar. Geweldig, daar hou ik van. En het past mooi bij mijn nieuwe tas en portemonnee, ook niet geheel onbelangrijk. 😉
Tinne + Mia klinkt zo Zweeds als het maar zijn kan. Toch blijkt het de naam te zijn van een Nederlands ontwerpersduo. Had ik kunnen weten, want Scandinavisch is nu eenmaal hip is en Nederlandse ontwerpers zijn slim genoeg om op die trend te willen meeliften. Dus valt het vast tegen. Maar tot mijn verrassing kan ik deze hippe agenda goed hebben. De drie losse delen zijn heerlijk schriftjesachtig en bieden veel notitieruimte. Af en toe afgewisseld met foto’s van mooi handwerk, dat past perfect bij mij. Ik heb mijn nieuwe agenda voor 2018 gevonden!

Van de vier kanshebbers vind ik de agenda van Tinne + Mia toch echt de mooiste, leukste en fraaiste agenda voor 2018. Wat vind jij, zit jouw agenda voor 2018 hierbij? Waarom? Of heb je nog veel meer leuke suggesties? Ik hoor/lees het graag. Wie weet verander ik van gedachten. Het duurt immers nog even voor het echt 2018 is!<a href=”https://www.bloglovin.com/blog/19132945/?claim=zstbna7aead”>Follow my blog with Bloglovin</a>

Me-time met Mandala strijkplank

Brabantia is een van de meest kleurrijke merken die ik ken. Hoe vaak sta je nu te kwijlen bij een afvalemmer en te twijfelen of je deze in zachtroze of mosterdgeel wilt hebben…? Nou dan! En ook het feit dat de plaatselijke (keuken-)designwinkel nu (bijna) alles van dit oer-Hollandse merk  verkoopt bevestigt me in mijn mening: Brabantia is hip. Geen wonder dat ik graag van het aanbod* gebruik maak om een strijkplank uit te testen. Geen gewone strijkplank natuurlijk, maar eentje met de bijzondere naam Mandala. En met het aanstekelijke motto: neem wat tijd voor jezelf en strijk!Een regenachtige vrijdag in oktober is de perfecte dag om de nieuwe strijkplank uit te proberen. Maar eerst mijn dagelijkse portie yoga. Dat haalt al heel wat van de stress af die een overvolle werkweek met zich heeft meegebracht. Zo, even wat kaarsjes  aansteken en dan kan ik aan de slag. Strijken is het nieuwe yoga, vindt Brabantia, dus laten we dit nu zen aanpakken. Die moeilijke blouses van oudste dochter met veel knopen en plooitjes leg ik lekker weg voor straks, als ik een beetje op stoom ben gekomen. Terwijl ik een stapel theedoeken wegstrijk – ik heb sinds kort supermooie van Ferm Living, Bolia en Hay – mijmer ik over mandala’s. Jongste dochter (19) mag graag kleurplaten inkleuren, vandaar dat ik weet dat dit zo mogelijk nog populairder is onder volwassenen dan eindeloos bloemen of exotische dieren van een kleurtje voorzien. Mmm, ik moet zeggen, mandala’s inkleuren lijkt mij ook wel wat. Of toch eerst maar de was wegstrijken? Want smooth strijkt het wel, met die extra dikke onderlaag! Het zou zomaar een nieuwe hobby kunnen worden.Mijn grootste hobby is handwerken, haken en breien om precies te zijn. Ook op dit gebied zie je steeds meer mandala’s verschijnen. Als (eind-)redacteur en correctrice van handwerkboeken kreeg ik pas nog een nieuw boek hierover binnen. Samen met post en andere zooi lag het net nog op de oude strijkplank, de vaste verzamelplaats van allerlei spullen als ik het strijken zelf te lang uitstel. Maar ik schiet nu lekker op, nog even wat shirts wegstrijken en dan kan ik straks in de lunchpauze samen met jongste zoon wat kleurtjes uitzoeken om lekker mee te gaan haken. Er past nog wel een mooi haakwerkje op de lege muur waar ik nu al strijkend tegenaan kijk…Goh, het gaat harder dan ik dacht. Dan toch maar even mijn mooie ‘gebreide’ wasmand leegstrijken. Kan ik daarna gelijk de strijkplank opklappen. Fijn dat de pootjes antislip beschermdoppen hebben; ik ben altijd bang dat mijn nieuwe vloer beschadigt. We hebben het afgelopen jaar keihard geklust aan ons interieur, ook een hobby van me. Vandaar dat ik deze week op de VT Wonen&Designbeurs was. Waar ik onder meer sjablonen spotte in de vorm van mandala’s, een geweldig idee! Alhoewel ik ook best van de klei van Doodle Clay zo’n mooie mandala zou willen maken, zag een prachtig voorbeeld op de  beurs.Een piepje op mijn mobiel haalt me uit mijn concentratie. Oudste zoon meldt dat hij een tussenuur heeft en thuis komt lunchen. Is het al zo laat? Ik had nog een hoesje willen bestellen voor mijn nieuwe mobiel. Eentje met een mandala erop, dat lijkt me wel wat. Als reminder aan de vele manieren waarop je je welverdiende me-time kunt besteden!Wat is jouw favoriete me-time moment? En wat ga je dan doen? Ook strijken, net als ik, of toch liever iets anders? Laat het me weten, ik strijk graag zoveel mogelijk tips op!De strijkplank Mandala heeft nog twee ‘zusjes’: Music (met Spotify playlist) en Dots. Prijs: 99 euro. Geen geld als je je bedenkt dat je met strijken 100 calorieën per uur verbrandt. Bye bye sportschool! En je wordt er minder moe van dan van een flinke workout… 

* Deze post is mogelijk gemaakt door Brabantia. 

Hygge in huis met de Hay-collectie voor IKEA

Goeiedag, wat een leuke dingen heeft Hay* ontworpen voor IKEA! Zaterdag ging de verkoop van de  Ypperlig-collectie van start. De mensen stonden ervoor in de rij, hoorde ik, maar ik was helaas verhinderd. En ook gisteren had ik het te druk (met bereleuke dingen, dat wel). Dus stond ik vanochtend om kwart voor 10 al bij IKEA Utrecht voor de deur om te zien wat er van de limited edition over was. Meer dan genoeg gelukkig! Ik sleepte twee tassen vol mee naar huis, kunnen we het lekker gezellig gaan maken.Zelf kwam ik vooral voor de kaarsenstandaards. Daar is in ieder interieur altijd wel een plaatsje voor te vinden, zeker als ze zulke leuke kleuren en vormen hebben als deze exemplaren!Ook de kussens vond ik erg geslaagd. De warme groene kleuren spraken me het meeste aan, maar een zwart-witte is dan wel weer leuk voor het contrast. Of ik ze hou weet ik niet, we hebben zulke mooie kussens van Ferm Living en FEST Amsterdam, maar wie weet voor de afwisseling 😉De plaids blijven in ieder geval wel, lekker warm! Ik wil er alleen denk ik ook nog wel eentje hebben uit de nieuwe PS-collectie, die vind ik erg fraai. En met een mooi structuurbreisel erin. Zo wordt het echt helemaal hygge in huis.Met lampen heb ik nooit zoveel, maar deze van Hay vond ik lekker strak en vooral niet te groot. Wellicht eentje voor bij de luie stoel in de woonkamer en de kleine variant voor op de piano? Ik ga het uitproberen, wie weet!Ook viel ik als een blok voor het tijdschriftenrek. Deze past prima naast mijn bureau, met ook de printer er op. Ik heb net een nieuwe werkplek, maar het is nog even puzzelen met de indeling. Er is namelijk niet zo heel veel ruimte, maar dit rek is een prima opberger voor erbij.Het houten wandrek van bovenstaande foto was helaas uitverkocht en jammer genoeg ook een groen opbergblikje dat ik erg leuk vond. Weet je alvast weer wat je vooral op instagram gaat terugzien van deze collectie.De prachtige spiegels zul je vast nog wel eens ergens spotten. Niet in mijn interieur helaas. Ik zag ze gewoon niet ergens hangen bij mij thuis en dan kan ik het maar beter niet doen.Naar de meubels heb ik niet eens naar gekeken, ondanks de duurzame kwaliteit. Maar we hebben in de woonkamer al een paar mooie houten tafeltjes van IKEA staan en om die nu al weer aan de straat te zetten? Alleen de eettafel blijft me bij, die is toch wel heel gaaf. Heb jij al iets van Ypperlig gekocht? En wat is jouw favoriet?*Ha-ai, zeggen ze in Denemarken als ze Goeiedag bedoelen. Maar Hay, het bekende Deense interieurmerk, spreek je toch echt uit op z’n Engels. Alhoewel een tikje Scandinavische zangerigheid er ook best in mag weerklinken: He-ey. Doet er verder niet toe, maar toch leuk om te weten als je een echte fan bent van dit fraaie Scandinavisch designmerk. Net als IKEA blijkbaar!

De 18 leukste cadeaus voor ‘sweet 19’: go girl go!

Hoogste tijd voor weer een shoppingblog. Dit keer voor de 19e verjaardag van jongste dochter. Die  weet heel goed wat ze wil en komt dan ook altijd ruim bijtijds met een doortimmerd wensenlijstje.  Waar ik dit jaar heel hard om moest lachen, want op nummer 1 stond een wekkerradio annex cd-speler. Bestaan die nog? En waarom zou je er zo eentje willen hebben, met een nieuwe mobiel op je nachtkastje waar toch ook een wekkerfunctie in zit? Maar dochterlief wist me te overtuigen: “Ik wil wakker worden met een leuk muziekje en niet alleen maar cd’s kunnen afspelen op mijn laptop.” Daarbij is ze dol op gadgets… aardje naar haar moeder, zullen we maar zeggen.

Datzelfde geldt voor haar smaak, want die is net als bij mij tamelijk duur… Mintgroen moest de nieuwe aanwinst namelijk worden. Nou, mooi is dat design-exemplaar van Sonoro wel, maar een prijskaartje van 399 euro is zelfs voor mij te gortig. Dus zocht ik verder naar alternatieven. Van Bigben vond ik een hele zoete roze met stickers erbij die ze tien jaar geleden ongetwijfeld prachtig had gevonden. Nu wilde ze toch een exemplaar dat meer in haar kamer zou blenden. Dat bleek uiteindelijk ook te gelden voor de Camry wekkerradio, met zijn neutraal wit een schot in de roos!Bij een nieuwe wekkerradio annex cd-speler hoort natuurlijk ook een cd. Die van haar favoriete band The Script was nog niet uit, dus gingen we voor een cd met de filmmuziek van Beauty and The Beast.De op de dag van de verjaardag verschijnende dvd van de film bekeken we dezelfde avond. Deze Disney-film is echt haar all-time-favorite. Vandaar dat jongste dochter ook dolblij was met de funko die ze ’s ochtends naast haar bed had aangetroffen. Traditie bij ons als teken: ja, je bent nu echt jarig 🙂Vorig jaar kreeg ze een lightbox van A Little Lovely Company (de enige echte!) voor haar verjaardag. Nu wilde ze graag een aanvullingsset met nog meer letters en plaatjes. Ik vond de Kawaii set wel zoet, maar het bord moest zwart-wit blijven. Dus werd het de set met cijfers en symbolen.Voor op het bureau kreeg jongste dochter een standaard in vorm van een (ijs)beer van Kikkerland om netjes de post in op te bergen. Past mooi bij de papieren  (ijs)beer van Assembli die we laatst bij Loods 5 kochten en die ze binnenkort boven haar bed hoopt te hebben hangen.Over papier gesproken, als aankomend grafisch vormgeefster in spe is ze daar natuurlijk dol op. Vooral tijdschriften verslindt ze, waarna er vervolgens naar hartenlust in wordt geknipt. Leuk idee dus om haar een (proef)abonnement te geven op Flair, een fris blad voor jonge vrouwen met de nodige aandacht voor interieur, een van haar grote hobby’s. Kan ze lekker mee naar school nemen om collages van te maken als ze uitgelezen is. Net zoals de nieuwe broodtrommel met bijpassend fruitbakje van Mepal.Nog een hobby is eindeloos fröbelen en frutselen met, jawel, pen en papier. Na handlettering is het maken van een bulletjournal de nieuwste trend. Daar kan ze mooi de nieuwe pastelpennen, stiften en markers bij gebruiken van Stabilo. Ik ga ze zelf af en toe ook eens lenen, denk ik, ze zijn supermooi!Een boek cadeau geven schoot er dit jaar bij in, terwijl er nog wel een mooie tip op het verlanglijstje stonden: ‘Ik wist het’ van Chantal van Gastel. Het verhaal speelt zich af in een bloemenwinkel, een plek waar jongste dochter zelf ook een aantal jaren met veel plezier heeft gewerkt. Nog steeds koopt ze er regelmatig nieuwe bloemetjes en plantjes voor op haar kamer. Een bon van Bloomon was dus ook een leuk idee geweest, maar oudste dochter koos voor een high tea in Amersfoort, waar ze dan gelijk eens met z’n tweeën willen gaan shoppen… Mmm, zou ik mee mogen?

Daarvoor moet ze dan misschien dat honingmasker eens uitproberen, een cadeautje van de Hema dat goed in de smaak viel. Net zoals de omgekeerde ananastaart trouwens, waarover ik toevallig las. Laat jongste dochter nou gek zijn op ananas. Zal met de kleur te maken hebben, die net zo geel is als de jurk van Belle. Sommige meiden blijven diep in hun hart namelijk altijd kleine prinsesjes… Gelukkig maar!

Voor mijn sto(e)re papa, voor een Zweedse vaderdag!

Het Zweedse woord voor groot is ‘stor’, maar onze jongste zoon spreekt dat nog steeds uit als ‘stoer’.  En dat vind ik eigenlijk heel logisch. Want zeg nou zelf: zo’n grote Viking is toch eigenlijk ook heel stor… uh… stoer 😊 Ook papa is sto(e)r, dus vandaar dat we het dit jaar in de richting van Scandinavische cadeaus hebben gezocht voor Vaderdag. Gelukkig (of eigenlijk: jammer genoeg) hoef je daarvoor niet eerst helemaal naar het Hoge Noorden toe…

Je eigen hout hakken is in Zweden geen probleem. Graag zelfs, want voor al die bossen zijn er geen boswachters genoeg om de boel een beetje op orde te houden. Met deze bijl annex pizzasnijder van Xenos kun je nog geen luciferhoutje doormidden splijten vrees ik, maar cool is-ie wel. En de vulcano pizza (een geweldige Zweedse uitvinding!) wordt er vast alleen maar smakelijker van…

Wie vulkaan zegt, zegt vuur en dat herinnert me eraan dat het kampvuurseizoen alweer in volle gang is. In Zweden dan tenminste, in Nederland blijft het tobben met dit soort dingen. Geen plaats, geen vergunning, zelfs in de eigen tuin is het vaak nog een probleem om een lekker fikkie te stoken. Tot nu toe behielpen we ons met Zweedse fakkels, maar rond deze geweldige vuurkorf van Jokjor (klinkt Zweeds, is Nederlands!) durf ik gerust de hele buurt uit te nodigen.

We wonen in een gezellige buurt, daar niet van. Toch wordt het ons af en toe wat te druk en te vol. Hoe heerlijk is het dan om met je rugzakje rond te sjouwen door de koele Zweedse bossen. Een waterfles mag daarin niet ontbreken. Of wellicht wel twee. Zelf kon ik niet kiezen tussen de twee nieuwe oceaankleuren, maar Dopper heeft ook een stalen versie. Dat tijdloze design past waarschijnlijk beter bij manlief.

Die behalve water trouwens ook graag whisky mag drinken. Thuis hebben we al een kast vol staan, maar er kan altijd wel weer een flesje bij, liefst gestookt in een brouwerijtje ergens ver weg op een bijna onbewoond eiland of zo. Hoe leuk is het om in zo’n stoer glas sterkedrank niet simpel ijsklontjes te doen, maar gekoelde steentjes! Ik zag ze bij de Hema, maar ze zijn ook in een mooi zakje te koop bij Vikingstone.nl. Echte Scandinavische musthaves dus.

Over musthaves gesproken: dat gold een tijdlang voor het boek De man en het hout. Nadat manlief het had verslonden, moest ieder mannelijk lid in onze familie- en vriendenkring eraan geloven. Sindsdien is het hout voor en hout na en worden er zelfs complete violen gebouwd! Eens kijken waar het nieuwe boek Man, hout, mes toe gaat inspireren. Of zou het boek Leef Lagom (Het Zweedse geheim voor een gelukkig leven) beter aanslaan? Het zal me niks verbazen als daarin ook de nodige hoofdstukken staan over het sto(e)re buitenleven!

Speelnatuur Tiengemeten coolste natuurspeelplek!

Zodra ik op een boot stap, heb ik eigenlijk al een beetje vakantie. Of dat nu op het fietspontje bij ons in de buurt is of de nachtboot naar Zweden. Ook naar Tiengemeten kun je alleen maar met een veerboot en daarmee is ons uitstapje al voor de helft geslaagd. De andere helft: weidse vergezichten, bijzondere planten en dieren, lekker veel waterpret, prachtig weer, mooie musea; een dag is eigenlijk haast te kort om alles te zien. Dus zeggen we na afloop welgemeend: “Tot de volgende keer!”

Het dagje-uitgevoel begint al bij het wachten op de pont bij Zuid-Beijerland in de Hoeksche Waard, net onder de rook van Rotterdam. Gezinnen met kinderen, echtparen met toerfietsen, een enkele wandelaar/vogelspotter (te herkennen aan de verrekijker om de nek en de grote tas met fotoapparatuur op de rug): allemaal wachten ze in een relaxt meizonnetjeop de pont. Die stipt op tijd arriveert, alles en iedereen vlot inlaadt en ons in een gemoedelijke sfeer binnen een kwartiertje naar de overkant brengt.

Eenmaal van boord is het alsof de tijd heeft stilgestaan. Een uitgestrekt plattelandsgebied lijkt ons te omgeven. Overal groen om ons heen, in geen velden of wegen een auto te zien. Een slingerweggetje voert langs een dijk met volop bloeiende wilde bloemen tussen het gras. Een overstelpend concert van volop tierelierende vogels krijgen we er gratis bij. Onbekommerd slenteren we naar een groepje markante boerderijen die tot een tiental jaren terug nog als zodanig in gebruik waren.

Sinds Natuurmonumenten het eiland met alles erop en eraan heeft overgenomen hebben de gebouwen echter andere bestemmingen gekregen: behalve bezoekerscentrum voor Natuurmonumenten is er nu ook een landbouwmuseum in gevestigd, het Rien-Poortvlietmuseum (vol gezellige kabouters voor de kleintjes), een herberg (ja, je kunt op het eiland overnachten!) en een grote pannenkoekenboerderij. Het bezoekerscentrum is tevens de ingang naar Speelnatuur, een speelplek van meer dan 4,5 hectare ongerepte wildernis waar kinderen zich naar hartenlust kunnen uitleven en van alles kunnen leren over het rijke dieren- en plantenleven op het eiland. Het 5-jarig bestaan hiervan is de reden van onze komst. Straks mogen de kinderen losgaan, maar eerst is het tijd voor een lekkere lunch.

Onder het genot van een aantal gevarieerde pannenkoekenhapjes krijgen we een enthousiaste uitleg over het natuurgebied Tiengemeten. Het eiland is opgedeeld in de thema’s Weemoed, Weelde en Wildernis. Weemoed, waar we nu zitten, is het cultuurhistorische deel van het eiland met boomgaarden en knotwilgen. Hier grazen trekpaarden en vind je akkers vol weidebloemen als de klaproos. Weelde is het kommoeras midden op het eiland met natte rietlanden en waterpartijen waar veel steltlopers als de grutto en zelfs lepelaars zich thuis voelen. En Wildernis slaat op het ‘achterland’ in het zuidwesten van het eiland waar iedereen georganiseerd (met te huren fiets, tandem of huifkar) of op eigen houtje doorheen kan trekken. Alhoewel ‘slechts’ tien kilometer lang is het door deze indeling toch nog steeds mogelijk het idee te hebben dat je op een onbewoond eiland bent. Iemand die vogels wil spotten wordt niet gehinderd door het geluid van spelende kinderen en wie rustig wil wandelen wordt niet omvergereden door de zoveelste mountainbiker. Ideaal!

Na de lunch staat de huifkar klaar voor een rondje over het eiland. Zoonlief kijkt verlangend naar het water waar al wat kinderen in plonsen, maar is ook vereerd met een plekje voor op de tractor. Vanwaar hij een prachtig uitzicht heeft op onder meer de bomenrij waar een paar jonge zeearenden sinds kort hun eerste nest aan het bouwen zijn (uniek voor Nederland!) en de kudde Schotse hooglanders die ineens de weg verspert. Om de beverburcht te bezichtigen stappen we even uit, maar de familie bever is helaas niet thuis. Toch imposant om te zien wat ze hebben gebouwd, hun eigen droomkasteel met een modderglijbaan ernaast!

We waren het haast vergeten, maar het water in is uiteindelijk ook ons doel. In Speelnatuur is daarvoor een ideale mogelijkheid gecreëerd. Vanaf een klein en beschut gelegen strandje loop je zo het ondiepe water in. Kleintjes kunnen er heerlijk pootjebaden en voor de wat grotere kinderen ligt er volop materiaal waarmee ze bijvoorbeeld een vlot kunnen bouwen. Al zwemmend onder bruggetjes door en al tijgerend door tunnels kunnen de grotere kinderen ook verder het eiland verkennen. En wie weet nog veel meer avonturen beleven: de tipi van lange takken gebouwd zag er wat dat betreft al zeer aanlokkelijk uit. Ook de lange modderglijbaan blijkt niet te versmaden. Hier had zoonlief nog wel een paar uurtjes langer willen doorbrengen. Maar dat grote doolhof  vraagt om een wedstrijdje met mama: Wie vindt als eerste de uitgang? Na een frisse douche keren we om 17 uur met het laatste pontje weer terug naar huis. Voor de jarige Job aan boord draait de boot als extra traktatie een keer om z’n as: kleine moeite, groot plezier. Jammer dat het winkeltje bij de parkeerplaats al is gesloten, maar in een dorpje vlakbij scoren we toch nog een ijsje, een frisse afsluiter van een mega coole dag!

Weg met al dat oorlogstuig!

Morgen vieren we Bevrijdingsdag en daarna is de meivakantie al weer afgelopen. Dus ruim ik vandaag de slaapkamer van jongste zoon eens goed op. Verbazingwekkend hoeveel schiettuig er dan letterlijk uit alle hoeken en gaten tevoorschijn komt. Van grote plastic Nerf geweren, houten varianten daarop,  zwaarden en messen in alle soorten en maten tot tientallen, nee honderden minuscule Lego-en Playmobilwapentjes. En dat voor een jochie van 10 dat pas nog stiekem een beetje moest huilen om de film Oorlogswinter. Op een dag als vandaag puzzelt het me helemaal: kinderen en oorlogsspeelgoed: hoe ga je ermee om en: hoe kom je er (ooit) vanaf?

Vooral voor jongens is de oorlogsmachinerie op het gebied van speelgoed gigantisch. Van mini-houten zwaardjes als ze nog schattig samen riddertje spelen tot heavy games volop oorlogsgeweld. Oudste zoon vindt ze geweldig en Call of Duty is zijn favoriet. Die nu nog heel futuristisch oogt, maar met een nieuwe versie komt waarin het artwork is gebaseerd op de Tweede Wereldoorlog. In navolging van concurrent Battlefield die zich al eerder had begeven op het terrein van de geschiedenis met een game rondom de Eerste Wereldoorlog. Dus pief-paf-pauwen zowel jongste zoon van 10 als oudste zoon van 16-en-een-half lustig de  hele dag door. Maar of ze daarom ook staan te springen om echt soldaatje te gaan spelen?

Vorige maand kregen we een brief van het Ministerie van Defensie. Oudste zoon wordt dit jaar 17 en staat daarom nu ingeschreven voor militaire dienstplicht, begrepen we daaruit. Sinds 1997 worden er geen dienstplichtigen meer opgeroepen, maar in heel uitzonderlijke situaties zou dat wel kunnen gebeuren. Dat was even schrikken voor onze boy. Die het vervolgens oneerlijk vond dat zijn oudere zussen niet zo’n brief hadden gehad. Vanaf volgend jaar worden echter ook meisjes die hun sweet seventeen vieren ingeschreven. Zullen onze kleine nichtjes blij mee zijn. Misschien moet ik die maar laten spelen met roze speelgoedgeweren en ander meidenproof schiettuig? Kunnen ze alvast oefenen voor als het toch eens ergens mis gaat in de wereld… Of ben ik dan te cynisch?

Hoe denk jij over oorlogsspeelgoed? Mogen je kinderen daarmee spelen? Zowel zoon- als dochterlief of maak je daar toch verschil tussen? En wanneer stel je er paal en perk aan?

De 11 leukste jongenscadeaus, voor als je 10 wordt!

Jongste zoon is 10 jaar geworden! Een hele mijlpaal en ook weer een hele klus om leuke cadeaus te verzinnen. Terwijl er toch genoeg te vinden is op het gebied van natuur, wetenschap en creativiteit, de belangrijkste trefwoorden bij onze zoektocht. Maar die 10 is zo’n magisch getal dat de cadeaus ook superfantastisch moesten zijn. Zijn we geslaagd? Oordeel zelf 🙂

Van papa kwam er eindelijk het zo vurig gewenste zakmes, met zelfs een klein zaagje erin. En nieuwe Crocs, zijn favoriete schoeisel, in een stoere camouflageprint.

Mama vond de tijd nu wel rijp voor het grote alomvattende boek Het raadsel van alles wat leeft. Daarbij een mooie set om zelf een mieren-aquarium te bouwen. Ben benieuwd wat  de mieren in onze tuin ervan vinden…

Van grote zus 1 een scratch wereldkaart (waarop je alle landen kunt wegkrabben waar je bent geweest) en een set om zelf een vulkaan mee te bouwen en te laten uitbarsten. Daar is de Etna vast niets bij…

Grote zus 2 twijfelde tussen twee dozen speelgoed die allebei genonimeerd waren voor Speelgoed van het Jaar 2016: de Stikbot Zanimation Studio waarmee je zelf animatiefilmpjes kunt maken of de 3d-doodler startset waarmee je in 3d kunt tekenen. Het Fantastic Beasts kleurboek moest er sowieso bij, iedereen is fan.

De knaller kwam natuurlijk van grote broer: een voetbaldoel met daarbij een voetbal van de favoriete club: hopelijk schieten ze die niet gelijk over de schutting heen… En dat elfde cadeau? Een hoesje voor om de mobiel die jongste zoon afgelopen zomer al had gekregen, alleen om Pokemon Go te spelen hoor! In de kleur rood, toch echt zijn favoriete kleur.

Nou, zijn dit magische cadeaus of niet? Of zou je iets heel anders voor je 10-jarige hebben gekozen? Laat het me weten, ik ben benieuwd!

Wat ga jij doen op de Dag van de Aarde?

Vorig jaar ging ik op de Dag van de Aarde (22 april) op pad om te zien wat er her en der in het land gebeurde. Naarmate de grote dag naderde, bleken dat steeds meer leuke evenementen te zijn: van toespraken van de duurzaamste Nederlander (met de toepasselijke achternaam Groen!) tot workshops wildplukken. Moeilijk kiezen, maar uiteindelijk werd het Kerkrade, Delft en Amsterdam. Wat ik dit jaar ga doen? Dat lees je later nog 😉

Voor mijn bezoekje aan Kerkrade moest ik al om 6 uur opstaan. De zon liet op dat tijdstip net haar gezicht boven de einder zien, wat ik beloonde met een welgemeende zonnegroet. Na een aards ontbijt van yoghurt met veel granen fietste ik bepakt en bezakt richting station, voorbereid op een langdurige treinreis naar het zuiden des lands. Geen straf, want zelfs in Amerika weten ze inmiddels hoe mooi Limburg is. Onlangs werd zelfs de Parkstad Limburg, waartoe ook Kerkrade behoort, bekroond met de prestigieuze Tourism for Tomorrow Award 2016, als beste reisbestemming ter wereld! De regio kreeg deze prijs vanwege de transformatie van grijs mijnbouwgebied tot boeiende toeristische bestemming met voor elk wat wils.

Astronaut
Dat dit geen loze praat is, kon ik zelf aanschouwen in het Columbus Earth Theater, pal naast het station in Kerkrade. Hier was ik uitgenodigd om een expositie te komen bekijken met NASA-foto’s van de Aarde in de loop der jaren, met als thema de gevolgen van de klimaatverandering. Vervolgens kreeg ik in de speciale bioscoopzaal (Europa’s eerste National Geographic theater) een film te zien waarbij het leek alsof ik a la astronaut André Kuipers door de ruimte vloog. De hele entourage – een reling van waarachter ik naar beneden kijkend een rond scherm zich zag openen, met een grandioos uitzicht op de Aarde – maakte dit tot een onvergetelijke ervaring. Helaas had ik geen tijd het aangrenzende Continium Discover Center te bezoeken, maar ook dit zag er zeer interessant uit. De moeite waard om nog eens terug te komen dus!

Zaadbom
In Delft was in het Rietveldtheater een Aards café georganiseerd. Een activiteit speciaal gericht op kinderen ditmaal, die onder meer workshops mochten doen zoals zelf een zaadbom maken of een schilderij van ‘natuurvondsten’. Activiteiten waar je beslist ‘vieze’ handen van kreeg, dus de volwassenen bleven bedremmeld aan de kant staan en keken toe hoe de jeugd zich voortvarend hierop stortte. Vooral kinderen van een nabijgelegen Vrije School bleek later, die als openingsact van de middag ook al met net zoveel enthousiasme en toewijding een prachtig lied over de Aarde hadden gezongen. Het evenement was een eenmalige activiteit, vertelde organisatrice Alice Koenen, maar gezien het succes is ze volgend jaar vast van plan weer iets met de Dag van de Aarde te doen.

Brievenbuspost
Ook Pakhuis de Zwijger in Amsterdam opende dit jaar voor het eerst zijn deuren voor geïnteresseerden in een viering van de internationale Dag van de Aarde. Zo’n honderd man waren net als ik af gekomen op (vooral) de vertoning van de spectaculaire nieuwe natuurfilm Les Saisons van de internationaal bekroonde filmregisseur Jacques Perrin, voorafgegaan door een aantal toespraken van wetenschappers, politici en jonge ondernemers. Die laatste groep pitchten interessante concepten om veel meer met de daken in de stad te doen (Rooflife), voor de stad van de toekomst (Urban Greeners), om gezamenlijk feesten te organiseren in de natuur (Fête de la Nature), om mensen te leren bijen te houden (Wellbeeing) en om met brievenbuspost bijzondere planten met een verhaal te versturen (MountGreen).

Spirit
En zo werd op 22 april niet alleen in Nederland, maar overal ter wereld onze kostbare aardbol extra in het zonnetje gezet en vertroeteld. Ook dit jaar gonst het al weer van de goede wensen en ideeën. Laten we die spirit vasthouden en er iedere dag weer een Dag van de Aarde van maken. Dat is de Aarde wel waard!

Wat ga jij dit jaar doen op de Dag van de Aarde? Wie weet komen we elkaar wel tegen 🙂