Yvonne breit en haakt… ook in de zomer!

Zit je in een ver oord, ‘moet’ je nog of blijf je liever thuis? Hoe dan ook is de (na-) zomer een heerlijke periode vol buitenactiviteiten. Breien hoort daar vanzelfsprekend bij, want dat kun je overal doen. Bij een picknick, op een boottocht, met bamboe naalden zelfs in het vliegtuig… Niets is te dol! Met de hashtags #knittersofinstagram en #knittingoutside vind je foto’s van breisters op inspirerende plekken. Ik zou het leuk vinden jullie foto’s daar ook te zien. Gebruik gerust de hashtags #simplybreien en #yvonnebreit erbij, dan weet je zeker dat je wordt gespot…

Bananasplit

Heb je het programma Foute Vriendinnen gezien? Die met dat item bij de Nederlandse Breidagen? Hier kun je de aflevering terugzien, bij 3.45 minuten beginnen mijn 15 seconden roem… Ik sommeerde tijdens een lezing iemand de zaal te verlaten omdat maar steeds haar mobiel ging. Pas toen ze opnam en begon te praten, viel het kwartje…  Het was juf Ank, ofwel Ilse Warringa! We waren dus flink voor de gek gehouden. ‘Voor de schrik’ kocht ik drie mooie strengen garens en een patroon voor een shawl die ik alvast de Ilse-Warringa shawl heb gedoopt. Wellicht kan ik deze de volgende editie al dragen, 19 en 20 oktober in Zwolle.
Er zijn ook nog andere beurzen in aantocht. Op 28 en 29 september de Handwerkdagen in Rijswijk bijvoorbeeld. De workshop brioche breien spreekt me wel aan: een heel populaire techniek, hoorde ik afgelopen najaar bij het eerste Amsterdamse Breifestival. De tweede editie,  DAS Breifest, staat gepland voor 7 en 8 oktober. Voor de broodnodige breiverdieping leek het Zweedse Bohus stickning me wel wat, en Shaped intarsia breien. Ook voor Knit&Knot in Tilburg, 12 t/m 14 oktober, zijn de kaartjes al besteld. Maar eerst op vakantie!

Snel weg in de zomer

We gingen met de auto naar Zweden deze zomer, een uitgelezen kans om de podcasts te beluisteren die ik de vorige keer al aanraadde. Inmiddels heb ik er nog veel meer ontdekt. Fruity knitting bijvoorbeeld, met de toepasselijke ondertitel: Knitting inspiration from around the world. Episode 35 gaat over brioche knitting, met onder meer Queen of Brioche Nancy Merchant. Twee tijdschriften die ik op de Breidagen ontdekte, hebben ook een eigen podcast: Making – de nieuwste episode gaat over kleur en laat Anna Maltz aan het woord – en Pom Pom. Deze heeft een zomerse aflevering online staan waarin onder meer Amy Small van Knit Collage wordt geïnterviewd: je weet wel, van die supervrolijke garens uit India waaraan pailletten, lintjes, kleine gekleurde bloemen en kant zijn toegevoegd.
Over auto’s gesproken, in mijn oude woonplaats Arnhem is deze zomer de expositie State of Fashion te zien in de oude melkfabriek Coberco waar mijn vader ook ooit nog heeft gewerkt… Die wil ik dolgraag eens bezoeken, om dan ook de (in-)gebreide Renault 4 te bewonderen die Carolien Evers heeft gemaakt, echt een kunststuk! En ook het gebreide glas van Carol Milne zou ik graag eens live zien, maar dan moet ik naar Canada. Mmm, da’s geen straf.

Paardenkracht

Kunst en breien, het is en blijft een goede combi. Het begon eigenlijk allemaal met wildbreien maar die trend lijkt een beetje over. Toch gebeurt het in Amsterdam-West nog volop. De groep BreiWerkWest breide onlangs de letters in van het Filmmuseum Eye in Amsterdam. Dat was een paar jaar geleden ook al gedaan maar door weer en wind – de omstandigheden pal aan het IJ zijn natuurlijk niet optimaal – waren de brei- en haakwerkjes danig verweerd. Vandaar dat het tijd werd voor een nieuw en nog kleurrijker jasje.
Geen jasje, maar heuse paarden worden in Zeeland gebreid voor het komende Nazomerfestival. Carmen Schabracq ontwierp een installatie en performance over Zeeuwse trekpaarden: Kustpijn Paardenkracht. Deze performance vindt plaats bij een rij paalhoofden in Zoutelande. Tijdens het festival van 21 augustus tot en met 1 september trekt ze iedere avond een levensgroot gebreid paard de zee uit. Het publiek is elke avond welkom om deze krachtmeting mee te maken. Tegelijkertijd is een installatie in de Abdij van Middelburg, het hart van het festival, te zien. Het paard dat de hoofdrol heeft, wordt gebreid in de Werkplaats van het Zeeuws Museum. Hier kan iedere woensdagmiddag aan het project worden meegebreid.

Vakantiekoffer

Zomers heb ik altijd meer zin om te haken dan om te breien. Vandaar dat ik Bloemenpoppen haken van Zabbez ofwel Bas den Braver al lang had klaar liggen om mee te nemen.  Het was nog moeilijk kiezen welke ik als eerste zou gaan haken, lieve Pam Pioenroos of toch de stoere Zonnebloem Sam?
Gehaakte lappenpoppen de wereld rond is een must-have als je fan bent van Sascha Blase-Van Wagtendonk. Voor Zweden staan er een kerstman en een rendier in, maar misschien past een (mini-) flamingo beter bij dit seizoen.
Lisanne Multem maakte het boek Happy Living; Haken, breien en diy voor elk seizoen. Voor de zomer staan er onder meer gehaakte windlichtjes, een warme plaid en een wandhanger voor aan de schutting in, superorigineel! Dus ook dit boek ging mee.
Last but not least gooide ik ook nog The Knitters Bullet Journal in de koffer zodat ik alvast voor het najaar lekker een lijstje kon gaan maken van wat ik – jawel! – dan allemaal wil gaan breien. Via #knittingbujo en #theknittersbujo vind je ook hiervan de nodige voorbeelden. Mark my words: dit gaat nog heel populair worden in breiersland.

Ga mee naar buiten allemaal… Naar het museum!

Welke kant je ook opkijkt, overal is iets te zien. En eigenlijk weet je niet wat je mooier vindt: de kunst binnen in het gebouw of de natuur buiten eromheen. Waarin ook her en der kunst staat verspreid. Het ene beeld versterkt het ander, je zou je haast afvragen waarom niet ieder museum midden in de natuur staat. Want: kunst en natuur is een buitengewoon goede combi. Voor Krant van de Aarde zette ik de mooiste musea in de natuur op een rij.

Museum Singer, Laren

Een transparant, in 2017 gerenoveerd gebouw middenin ‘t Gooi, waarin zowel een concertzaal als een museum zijn ondergebracht. De laatste biedt sinds 1956 een breed overzicht van internationale beeldende kunst uit de periode 1880-1950. Wie voor het gebouw staat, kan tot ver achterin de door de bekende landschapsarchitect Piet Oudolf ontworpen tuin kijken. Ook het terras en de daktuin trakteren de bezoeker op een fraai uitzicht. Bijzonder aan de nieuwe inrichting is de terugplaatsing van de kas van oprichtster Anna Singer, een eerbetoon aan haar liefde voor kunst en tuinieren.
In de tuin rondom het museum bevindt zich de onlangs geopende en gratis toegankelijke beeldentuin. Hier zijn beelden te zien van hedendaagse Nederlandse kunstenaars die de relatie tussen cultuur en natuur als verbindend thema hebben gebruikt. Kunstenaar Guido Geelen liet zich bijvoorbeeld inspireren door het verhaal van de beeldenroof in 2007. Twee schapen als geharnaste ridders bewaken nu de tuin.

Geschilderde tuinen

Ter gelegenheid van de opening van de beeldentuin is t/m 26 augustus de tentoonstelling Geschilderde tuinen te bezoeken, met kleurrijke werken van Leo Gestel, Max Liebermann, Claude Monet, Emile Nolde, Gustave De Smet, Charley Toorop en Carel Willink. Een van de zalen is gewijd aan het werk van William Singer: de grondlegger van Singer Laren. Te zien zijn schilderijen die hij maakte in de tuin van villa De Wilde Zwanen, bakermat van de huidige beeldentuin.
Singer biedt ook onderdak aan bijzondere particuliere kunstverzamelingen. Laatste aanwinst: de gehele privécollectie kunstwerken van Els en Jaap Blokker: de Collectie Nardinc. Rode draad hierin is het werk van Jan Sluijters, aangevuld met tijdgenoten uit de eerste helft van de 20e eeuw als Leo Gestel, Kees van Dongen, Jan en Charley Toorop, Dick Ket en Carel Willink. Deze collectie zal vanaf eind 2020 te zien zijn in de nog te bouwen Nardinc vleugel.

Museum Kröller-Muller, Otterlo

Wie een bezoek brengt aan Het Nationaal Park De Hoge Veluwe, kan er eigenlijk niet omheen. Midden in het park, op een terrein van 25 hectare groot, is al sinds 1938 het museum en het aangrenzende beeldenpark te vinden. Het is jaarlijks goed voor 250.000 bezoekers uit binnen- en buitenland. Die komen natuurlijk allereerst voor de 5.500 hectare bos, heidevelden, grasvlakten en zandverstuivingen, het leefgebied van onder andere herten, moeflons en wilde zwijnen. Wandelend of op een gratis witte fiets (1.800 in totaal) kun je alle landschappen ontdekken, om vanzelf uit te komen bij het museum.
In het Kröller-Müller Museum vind je de op één na grootste Van Goghverzameling ter wereld: bijna 90 schilderijen en ruim 180 tekeningen. In de Van Gogh Galerij zijn in wisselende opstelling circa veertig van zijn schilderijen te zien. Daarnaast zie je er topstukken van moderne meesters als Claude Monet, Georges Seurat, Pablo Picasso en Piet Mondriaan.

Beeldenpark

In het beeldenpark eromheen, een van de grootste van Europa, staan ruim 160 sculpturen van beeldbepalende kunstenaars, van Aristide Maillol tot Jean Dubuffet, van Marta Pan tot Pierre Huyghe. Twee paviljoens van Aldo van Eyck en Gerrit Rietveld sieren de tuin: juweeltjes uit de jaren 60 die hier opnieuw een plaats hebben gekregen.
Vlakbij is ook het Museonder, het eerste ondergrondse museum ter wereld. Dit geeft een verrassend beeld van alles wat er onder het aardoppervlak leeft en geleefd heeft. De tentoonstelling neemt de bezoekers mee, steeds dieper en dieper de bodem in, om uiteindelijk bij het middelpunt van de Aarde te belanden. Onderweg is er van alles te ontdekken: een compleet wortelstelsel van een 135 jaar oude boom, stenen die hun verhaal van herkomst vertellen als je er je hand op legt en er is een waterlaboratorium. Ook liggen er botten van dieren die al duizenden jaren zijn uitgestorven, maar die ooit rondliepen in het gebied dat nu Het Nationale Park De Hoge Veluwe heet.

Museum Voorlinden, Wassenaar

Museum Voorlinden, vol moderne en hedendaagse kunst, biedt in de duinen bij Wassenaar een oase van rust waar mensen zich kunnen verwonderen en laten verrassen. De totaalbelevenis van kunst, natuur en architectuur staat centraal in de manier van presenteren en het benaderen van de bezoekers. Naast een breed aanbod van kunst hoort bijvoorbeeld een maandelijks klassiek concert hier absoluut bij.
De zalen in het grotendeels uit glas bestaande gebouw worden verlicht door het immer veranderlijke natuurlijke daglicht. Het kenmerkende licht van de Hollandse kust valt dankzij ingenieus afgesneden buisjes gedoseerd naar binnen. Een velum en transparant glasdak, waarin indirect LED licht is opgenomen, zorgt ervoor dat zowel op minder zonnige dagen als bij avond de kunstwerken zo natuurlijk mogelijk verlicht worden.
De permanent geïnstalleerde werken in Museum Voorlinden zijn stuk voor stuk belevingskunstwerken. Ze laten zich niet beschrijven, je moet ze ondergaan. Bijvoorbeeld het speciaal voor het Museum Voorlinden ontworpen Skyspace, een ruimte met een vierkant gat in het dak, waardoor je recht naar boven kijkt en de lucht ziet zoals je deze nog nooit hebt gezien.

Wayne Thiebaud

Vanaf dit voorjaar is het sleutelwerk ‘Nulpunt’ (2002) van kunstenaar Dave Meijer te zien in de schatkamer. Maar liefst 449 beschilderde, kleurrijke paneeltjes bekleden de wanden van de geheime tentoonstellingsruimte van het museum. Het werk van Meijer bestaat uit een spel van kleuren, lijnen en vormen, geïnspireerd op wat de kunstenaar dagelijks om zich heen ziet in zijn thuisprovincie Zeeland.
Tot en met 16 september is de eerste Europese expositie te zien van de van de Amerikaanse meester-schilder Wayne Thiebaud (1920). Hij wordt geroemd om zijn rijke schilderijen van taarten, ijsjes en hotdogs die je doen watertanden. Maar ook mensen en landschappen schildert hij veelvuldig. De carrière van deze invloedrijke Amerikaanse meester omvat maar liefst zeventig jaar. Tot op de dag van vandaag, op 97-jarige leeftijd, schildert hij nog dagelijks. Voorlinden brengt zo’n zestig werken bij elkaar uit de jaren 1961 tot 2018.

Museum Beelden aan Zee, Scheveningen

Museum Beelden aan Zee werd in 1994 gesticht door het verzamelaarsechtpaar Theo Scholten en Lida Scholten-Miltenburg. Het richt zich als enige museum in Nederland exclusief op moderne en hedendaagse, (inter-)nationale beeldhouwkunst.
Het gebouw lijkt op een schelp. Aan de buitenkant is alleen de zacht beige muur te zien en pas binnenin openbaart zich het door architect Wim Quist ontworpen museumgebouw. In de verschillende zalen en terrassen worden zo’n twaalf tentoonstellingen per jaar georganiseerd met internationale moderne beeldhouwkunst in de meest uiteenlopende materialen en stijlen.
Uniek is het uitzicht op zee vanaf de beeldenterrassen en de Zeezaal waar de wisselende collectie van het museum te zien is, met werk van Armando, Stephan Balkenhol, Iris Le Rütte, Tony Cragg, Per Kirkeby, Giacomo Manzú, Berlinde De Bruyckere, Igor Mitoraj, Jan Meefout, Kiki Smith en vele anderen.
Op de boulevard van Scheveningen is in 2004 een groot buitenterras aangelegd met drieëntwintig sprookjesbeelden van de beeldhouwer Tom Otterness (1952). Tussen bekende sprookjes als Hans en Grietje, Pinocchio, Gulliver en het tinnen soldaatje verwijst de metershoge Haringeter liefdevol naar het mooie Scheveningen.

Naked Roots

Onder de titel Naked Roots toont museum Beelden aan Zee t/m 23 september een selectie van circa vijftig, vaak monumentale, sculpturen in klei en brons van de ​Belgische kunstenaar Johan Creten​. Met zowel ouder als recent werk biedt deze tentoonstelling het Nederlandse publiek de mogelijkheid om uitgebreid kennis te nemen van zijn rijke oeuvre. Qua thematiek bieden mens en natuur Creten een onuitputtelijke bron van inspiratie, maar ook de klassieke oudheid, kunstgeschiedenis, opera, literatuur en poëzie dragen talloze onderwerpen aan. Zijn wereldbeeld geeft hij weer als ‘Wunderkammer’, zoals vroeger kunst- en rariteitenverzamelingen werden genoemd. Creten, zelf een enthousiast verzamelaar, boetseert al die invloeden tot een wonderbaarlijke wereld vol fantasiedieren, bloemen en mensfiguren. De bezoeker kan plaatsnemen op verschillende ‘observatie punten’ die verspreid in de expositie staan opgesteld om rustig de werken te beschouwen en te overdenken. ​

Museum Oud-Amelisweerd (MOA), Bunnik

Museum Oud Amelisweerd is een huis van kunst in de natuur. Naast het gebouw als Rijksmonument zelf is er ook de breedste en grootste collectie werken van Armando te zien en een collectie unieke Chinese en andere historische behangsels.
MOA is gelegen in het hart van landgoederen Amelisweerd en Rhijnauwen, op een steenworp afstand van Utrecht. Het eind achttiende-eeuwse landhuis waarin MOA is gevestigd, werd bijna 250 jaar geleden gebouwd door Gerard Godard baron Taets van Amerongen. Ooit was het gebouw het buitenverblijf van koning Lodewijk Napoleon. Vandaag de dag behoort het tot de top-100 van Rijksmonumenten.
Omdat het huis nooit intensief bewoond is geweest, zijn veel oorspronkelijke elementen bewaard gebleven. Een beroemd voorbeeld is het unieke Chinese behang dat de salons op de bel-etage siert. MOA beheert een brede collectie werken van kunstenaar Armando en biedt halfjaarlijks wisselende tentoonstellingen waarin huis, behang en spraakmakende kunst met elkaar worden verbonden.

Flower Power

Tot en met 16 september is de expositie Flower Power te zien. Bloemwerken uit verschillende disciplines – van (wetenschappelijke) aquarellen, driedimensionale bloemmodellen, speelklokken met bloemmotieven, antieke vazen en servies, mode, religieuze voorwerpen tot schilderijen in vrijwel alle kunsthistorische stijlen van nationale en soms internationale allure – vertellen het verhaal van de bloem in de kunst en geven tevens ruimte voor reflectie. De getoonde objecten gaan terug tot de vroege 17e eeuw: de tijd waarin het bloemstilleven een autonoom genre in de beeldende kunst werd, gestimuleerd door een groeiende interesse in de botanica en een ontluikende liefde voor de natuur. MOA biedt voor deze objecten een uniek decor. In het landhuis is bloemenbehang uit vele modes en stijlen bewaard gebleven. In Flower Power gaat het bijzondere behang een unieke verbinding aan met de bloemwerken.

Dorst? Ga voor een duurzame drinkfles!

Ook zo’n dorst deze zomer? En neem je overal een drinkfles met je mee? Ik kwam ineens de leukste duurzame exemplaren tegen en kon het niet laten een paar kunstzinnige aan te schaffen. Dit is mijn top 5! Zit die van jou er ook bij?

OP 5: de grasgroene Drinkfles van Pantone

Welke kleur je ook zoekt, met de Pantone kleurenwaaier in de hand en de bijpassende codering kun je iedere tint terugvinden. Dit concept is nu vertaald naar sokken, mokken en nog veel meer leuks. Ook roestvrijstalen drinkflessen worden inmiddels door Pantone geproduceerd. Helaas niet in de kleur van het jaar Pantone Ultra Violet (18-3838), wel in Pantone Yellow (012), Pantone 229, Pantone 2150, Pantone Cool Gray (9) en Pantone Greenery (15-0343).

Prijs: € 24,90 via www.wearunique.com

OP 4: een Drinkfles van 24bottles met flair

Of je nu van knal houdt of van camouflage, van fleurige bloemen of van zoete pastels, van grafisch of van de glamour van Vivienne Westwood: het Italiaanse merk 24bottles heeft voor iedereen een bijpassende drinkfles met een unieke print. Ongeacht welk ontwerp je kiest: op de roestvrijstalen drinkflessen is altijd het getal 0,08 gedrukt. Dit staat voor de hoeveelheid CO2 die je bespaart iedere keer als je deze 500 cl drinkfles gebruikt in plaats van weer een wegwerp plastic flesje te kopen.

Prijs vanaf 19,90 via www.vtwonen.nl

OP 3 een echt hebbeding: Drinkfles Dopper Vincent van Gogh

Al sinds 10 oktober 2010 timmert Dopper aan de weg met duurzaam geproduceerde drinkflessen waarvan vooral de dop opvalt. Omgekeerd vormt die een bekertje, waarmee je water letterlijk op een voetstuk plaatst. Ook de hippe kleuren en spetterende designs mogen er zijn. Je zou er hebberig van worden, maar het is helaas niet echt nodig om twintig verschillende Doppers in huis te hebben. Die met een print van Van Gogh hoort toch echter wel thuis in jouw collectie.

Prijs: €17,50 via www.vangoghmuseumshop.nl

Op 2 zelfs een museumstuk: Drinkfles SIGG

Al meer dan 100 jaar een ijzersterk (Zwitsers) merk en dus een echte klassieker. De recyclebare aluminium drinkflessen van SIGG zijn zelfs verkrijgbaar bij de shop van het Museum of Modern Art (MoMA) in New York. De fles met een inhoud van 1 liter (!) is extreem makkelijk te vervoeren, stabiel en met slechts een vinger te dragen. En, niet geheel onbelangrijk, 100 procent lekvrij. Ook voor koolzuurhoudende dranken of wanneer je de fles ondersteboven in je tas stopt.

Prijs vanaf € 19,95 via www.bever.nl

OP 1: Drinkfles Retulp, te (suiker)zoet voor woorden!

Begonnen als Tulper drinkflessen in 2015 werd twee jaar later de naam van dit puur Hollandse merk al veranderd in Retulp. Met als slogan ‘Refill to fulfill’: een mooie handige fles voor jezelf, schoon drinkwater voor een ander en goed voor de planeet. Tuurlijk staat het verminderen van plastic afval centraal maar voor iedere verkochte Retulp drinkfles wordt er ook nog eens duizend liter schoon drinkwater gedoneerd aan mensen in derdewereldlanden. Op deze manier drinkt er in feite iemand elders met je mee.

Mijn nummer 1 omdat: Retulp naast roestvrijstalen drinkflessen en (bamboe!) thermosbekers ook als allereerste ter wereld biobased bidons verkoopt die van de hernieuwbare grondstof suikerriet zijn gemaakt. Een prettig bijkomstigheid hiervan is dat de bidons niet smaken en ruiken naar plastic.

Prijs vanaf € 8,99 via www.ecomundo.nl

Mamma Mia, here we go again… naar Zweden!

Mamma Mia, here we go again… Na het zien van het heerlijke vervolg op Mamma Mia hebben we helemaal zin om naar Zweden op vakantie te gaan. Gelukkig duurt het nu niet lang meer! Een van de tradities bij de voorpret is altijd het samenstellen van een mapje vol cd’s die mee mogen op onze roadtrip. Allemaal in stijl natuurlijk! Onze kast staat inmiddels vol met – naast bijna alles van ABBA – nog heel veel meer leuke Scandinavische muziek, dus dat wordt moeilijk kiezen. 😊 Wat vind jij van onze keuze, Zweeds genoeg? En welke muziek neem jij mee op vakantie?

1: ABBA

Bovenaan staan natuurlijk de cd’s met de soundtracks van Mamma Mia en Mamma Mia, Here we go again. Ik vond de tweede film haast nog leuker dan de eerste. Eigenlijk vooral omdat er wat voor mij onbekendere nummers voorbij kwamen, die naar ik eerst dacht nieuw geschreven waren voor deze film. Ze bleken echter juist van wat oudere ABBA-albums afkomstig te zijn, nog van voor mijn fan-tijd zeg maar. Terwijl ze wel net zo superfris klonken als de latere, veel grotere hits! Enfin: een perfecte combi om mee in de stemming voor Zweden te komen. 🙂

2: Astrid Lindgren

Eenmaal in Zuid-Zweden mag er vast wel een keer een kinder-cd op. Deze kochten we in Astrid Lindgrens Wereld. Een thema-pretpark , waar we ondanks het feit dat bijna alles in het Zweeds werd gesproken en gedaan erg van hebben genoten. Vooral de toneelstukken met Pippi Langkous, het ondeugende jongetje Emil en Ronja de Roversdochter waren zeer vermakelijk.

3: Sisters in music

Verder rijdend door Zweden gaat ongetwijfeld Sisters in Music aan, een zeer relaxte cd met allemaal hits van popzangeressen als Duffy, Amy McDonald, Alicia Keys en Katie Melua. Instant-vrolijkheid die op de een of andere manier naadloos aansluit bij ons Zweden-gevoel en gek genoeg – we draaien ‘m al sinds onze eerste Zweden-reis – nooit gaat vervelen.

4: Eurovisie songfestival

Rond Stockholm is het tijd voor wat Eurovisie-geweld, ook daarvan zijn we fan. De Zweden doen het goed de laatste jaren. In 2013 vond het spektakel dan ook in Malmö plaats, met onze eigen Anouk die het liedje Birds zong, en in 2016 viel Stockholm die eer te beurt. Douwe Bob zong toen Slow Down Brother, een song die prima bij de Zweedse way of living past. We branden iedere editie een cd-tje met daarop nummers in de volgorde waarin ze eindigden, de winnaar eerst, en geloof me: dat is best leuk om nog eens zo achter elkaar te horen!

5: Orsa Spelmän

Tijdens onze eerste vakantie in Orsa kochten we al een cd van een groep plaatselijke ‘spelmän‘, ofwel echte Zweedse volksmuzikanten.  Superleuk dat die ieder jaar dat we er kwamen weer een nieuwe cd uitgebracht bleken te hebben, zodat we er uiteindelijk drie in de kast hebben staan. Maar de eerste blijft het beste, daar sliep onze toen nog heel kleine Sky onderweg zo fijn  op!

6: Bruiloftsmuziek Victoria & David

Ook de cd met bruiloftmuziek uit 2010, toen kroonprinses Victoria met haar David trouwde, roept gelijk het on-the-roadgevoel op. Vooral omdat we de cd net draaiden toen we in de file kwamen te staan richting Idre, tussen allemaal klassieke auto’s in. Langs de kant van de weg stonden allemaal applaudisserende mensen, die waarschijnlijk niet begrepen waarom wij zo hard moesten lachen in onze gamle (= oude) Ford Galaxy…

7: Frozen

Via Noorwegen rijden we van Orsa naar Denemarken. Dan moet eigenlijk de cd van Frozen op, met de muziek van de film waar we in 2014 fan van werden toen we in Amerika waren en die de reden was dat we in 2015 voor het eerst naar Noorwegen op vakantie gingen. Maar manlief ontdekte in dat jaar ook de Hardanger-muziek, dus een cd daarvan moet beslist mee. Gelukkig hebben we een eindje te gaan…

8: Amanda Jenssen

Op de boot van Noorwegen naar Denemarken ontdekten we ooit een net verschenen cd van de Zweedse zangeres Amanda Jenssen met de toepasselijke titel Happyland. Denemarken is immers een van de gelukkigste landen ter wereld. Niet zo verwonderlijk als je denkt aan de eindeloze zandstranden. We hebben al veel mooie kustplaatsen bezocht, dit keer gaan we naar Ebeltoft. En dan mag Amanda vanzelfsprekend weer mee…

9: Queen

Voor op de terugreis ligt een cd van Queen klaar. Die kochten we in 2011 nadat we in het Deense Blokhus een geweldig concert van een Queen-tribute-band hadden gehoord. Manlief en ik zongen alle hits mee , maar de kids kenden het helemaal niet. Nou, daar hebben we snel verandering in weten te brengen! Ook de vikingen-hardrock-cd van Svartsot die papa tegelijkertijd kocht vonden ze best te pruimen. Laat deze Deense band nou net een groot hardrockfestival in Zweden organiseren als wij daar zijn… Here we go again!

10: Svartsot

Zweden in vogelvlucht: van Landskrona naar Orsa

We waren er snel uit dit keer: Zweden moest onze vakantiebestemming worden. Het was namelijk alweer een tijdje geleden… En dan krijg je als rechtgeaarde Nederlander met een Scandinavië-tic gewoon heimwee naar frisse berglucht, blauwe meren en overheerlijke kaneelbroodjes. Na wat puzzelen hebben we nu een mooie rondreis uitgestippeld. Grappig genoeg met Landskrona als beginpunt, de plaats waar we in 2013 onze laatste gezamenlijke vakantie in Zweden afsloten. Dit keer eindigen we in Orsa, waar het juist allemaal begon, tien jaar geleden alweer. Of nog maar, het is maar hoe je het bekijkt… 😊 Uit onze foto-albums plukte ik de highlights, kijk je mee?

Landskrona

Landskrona ligt in Zuid-Zweden, net over de brug van Kopenhagen naar Malmö.

Het is een gezellig vissersdorpje vlakbij het strand, van alle gemakken voorzien.

Met ook een mooie vestig waar  binnen de muren zelfs een handwerkwinkel zat verstopt.

In het park eromheen kun  je prima picknicken, zeker als je net lekkere broodjes hebt gekocht.

Wel oppassen voor piraten!

Malmö en Lund zijn vlakbij, in Lund aten we de grootste ijsjes ooit. Zou die zaak er nog zitten? 😉

Orsa

Orsa ligt midden in Dalarna, de provincie die bekend staat vanwege de beroemde paardjes.

Maar ook vanwege de mooie meren…

… de eindeloze bergen en bossen…

…en de rode huisjes natuurlijk!

Wel oppassen voor beren! Grapje, deze zagen we in Berenpark Orsa, vlakbij ons vakantie-adres. Daar gaan we beslist weer naar toe dit jaar.

Ook hopen we weer elanden te zien, de vorige keer zagen we zelfs een vrouwtje met haar jong.

In Zweden mag je overal fruit en bloemen plukken naar hartenlust.

Ook barbecuen en buiten eten hoort erbij…

Net zoals aan het water zitten, we lijken de familie uit de prentenboeken van Carl Larsson wel!

Skol (= proost), op hopelijk weer een mooie vakantie in Zweden!

Hurra, nog meer Scandinavische winkels in Utrecht!

Yes, yes, yes… Dochters en ik juichten als een gek toen we laatst ontdekten dat Söstrene Grene op vrijdag 13 juli haar deuren opent in Utrecht. Eerst op Hoog Catharijne en later ook nog verderop in het centrum! Dan kunnen we ons rondje Scandinavische winkels voortaan toch net even wat dichter bij huis houden. Want Utrecht heeft inmiddels de leukste Deense, Zweedse en zelfs Finse shopadresjes. Minstens net zo leuk als Amsterdam of Den Haag. Ken jij ze allemaal?

Opening Söstrene Grene

Om kwart voor 10 stonden we vrijdagochtend al bij de ingang van het nieuwe stekkie van Söstrene Grene in – of is het op?- Hoog Catharijne.  De mega-mall vlakbij het Centraal Station heeft een supersjieke facelift gekregen, alleen al daarom moet je eens naar Utrecht. Vanaf het station loop je nu buitenom, over het Stationsplein, naar dit winkelparadijs. Dat met zijn hoge façades en veel glas echt sterallures heeft gekregen. En niet te vergeten veel leuke en vaak ook nieuwe winkeladresjes. Zoals nu dus het van oorsprong Deense Söstrene Grene ofwel ‘de Zusters Grenen’ in het Nederlands genaamd. Via het logo maar ook op borden met wijze spreuken kom je de hoofden van Anna en Clara overal in de winkel tegen. Superschattig, zo wordt het winkelen toch meer een ‘beleving’.

Scandinavische touch

Binnen wordt meteen duidelijk dat de winkel volgens het vertrouwde concept is ingedeeld: veel licht hout tegen een zwarte achtergrond. Op alle tafels, schappen en planken mooie spulletjes waarbij de Scandinavische touch overduidelijk is. Veel pastelkleuren dus, bloemen- en grafische printjes, vooral ronde en ovale vormen (best retro) en bovenal veel hout en andere natuurlijke materialen zoals steen, marmer en kurk. Een feest om te shoppen dus voor mooie interieur-items, grappige accessoires (ik nam twee lovebirds mee), schrijfbenodigdheden (schriften en pennen komen altijd van pas), keukengerei (ook een mooie theedoek is nooit te versmaden), hobby-artikelen (van verf tot prachtige katoenen garens), kaarsen, typische Scandinavische snoepjes en theetjes, te veel om op te noemen. Door de slimme indeling a la IKEA loop je een vaste route zodat je steevast alles gezien hebt als je weer buiten staat met de tas net wat voller en de portemonnee net wat leger dan de bedoeling was, oeps!

Flying Tiger

Eenmaal buiten is de Oude Gracht niet ver weg. Je kunt een afsteker maken naar de Bijenkorf – waar ze op de woonafdeling veel Scandinavische merken verkopen, zoals FermLiving en Hay bijvoorbeeld – maar je kunt ook direct naar Flying Tiger lopen, net als Söstrene Grene van Deense herkomst. Daar heet het Tiger, dat niet alleen ‘tijger’ maar ook ‘tientje’ betekent, een verwijzing naar de ronde bedragen die alle hebbedingetjes kosten. Veelal onder de tien euro trouwens en dat maakt het shoppen hier wel extra verleidelijk. Dat en het feit dat er maandelijks drie- tot vierhonderd nieuwe artikelen in de schappen liggen… De winkel zit trouwens ook al weer tien jaar in Nederland, de eerste vestiging werd in 2008 in Arnhem geopend.  

Bolia

Heel andere koek is de ook Deense meubelzaak Bolia. Je vindt deze aan het Oudkerkhof, sowieso een winkelstraat om van te snoepen met allemaal bijzondere (woon)winkels.  Maar Bolia spant toch echt de kroon! Ten eerste vanwege de omvang van de winkel: die is veel groter dan je op basis van de kleine entree zou vermoeden. Eenmaal binnen val je van de ene interieurverbazing in de ander en zie je al gelijk banken en boekenkasten en tafels en stoelen en lampen die je echt wilt, nee moet hebben. Om dan, na een blik op het prijskaartje geworpen te hebben, toch eerst maar te gaan snuffelen tussen de kandelaars, bloempotten  en theedoeken, die zijn toch net iets betaalbaarder… Kijk vooral ook op de tweede verdieping, ook daar weer wooninspiratie genoeg. En neem gerust een stukje dropchocola, echt lekker!

Pentik

Schuin tegenover Bolia is Pentik gevestigd, een Finse winkel die eigenlijk veel meer ruimte verdient dan het pijpenlaatje waarin ze nu is gevestigd. Bij Fins design denken veel mensen aan strak en minimalistisch, maar dat is het juist helemaal niet. Wel zijn de kleuren en vormen veel meer uitgesproken en groter dan bij het Deense design. Denk maar aan Marimekko, met zijn bonte bloemmotieven bijvoorbeeld. Ook Pentik straalt een en al kleur, natuur en gezelligheid uit, niet zo gek als je bedenkt dat het merk bekend is geworden door handgemaakt keramiek. Alhoewel het sierlijke serviesgoed, de geurige kaarsen en de vele, vele andere decoratie-artikelen om van te smullen waren, viel ik vooral voor de fraaie stoffen. Hiervan kun je op bestelling tafelkleden, gordijnen, kussenhoezen en wat dies meer zij laten maken om zo je eigen Finse sprookjespaleis te creëren, geweldig toch!

Toetje

Pas toen we na een gezellige late  lunch bij Carla’s Conditorei al weer bijna in de trein zaten bedacht ik me dat we Emma B helemaal zijn vergeten, een winkel vol Scandinavische woonmerken die naar mijn gevoel al eeuwenlang aan de Oudegracht zit. Ze verkopen merken als Muuto, Ferm Living, Normann Copenhagen, HAY, Marimekko en sinds kort ook Moebe Frames en Floating Leaves, die bijzondere lijstjes heb je vast al eens op Instagram voorbij zien komen.
En de Zweden dan? Die lijken helemaal verstek te laten gaan, maar natuurlijk zit er in Utrecht ook een IKEA. Niet op loopafstand, maar met de sneltram ben je er zo. En ze hebben er heerlijke dingen: ik kan nooit kiezen uit een kanelbullar, een prinsessetorte of een daimtaartje. Mmm, als je met z’n drieën bent kun je van allemaal een hapje proeven, gezellig! Veel Scandinavisch winkelplezier gewenst en wie weet, tot een volgende keer!

 

Glasmuseum: om een lang verhaal kort te maken… GA!

Laatst betrapte ik mezelf er weer op… Ik had geen tijd om een kort bericht te schrijven, dus werd het verhaal over mijn bezoek aan de glasstad Leerdam veel en veel te lang. Jammer, want ik durf te wedden dat daardoor bijna niemand helemaal bij het einde is aangeland. Terwijl er na de spannende beschrijving van de workshop glasblazen juist nog een mooi stuk volgde over de huidige Art-Deco-expo in het Glasmuseum. Die expo is echt meer dan de moeite waard om gezien te worden. En verdient het daarom om nog een keer extra in the spotlights te staan. Bij deze dus! Lees je nu wel tot het einde door? Dan volgt er namelijk nog een nieuwtje…

Glasmuseum

De basis voor dit markante gebouw bestaat uit twee woonhuizen die op ingenieuze wijze zijn verbonden zodat er genoeg ruimte is voor tentoonstellingen en een transparante (!) opslag van de resterende collectie. Tot eind oktober is in het Glasmuseum de expositie ‘Art Deco Glas; Belofte voor het moderne’ te zien, met in de hoofdrol ontwerpster Lucienne Bloch, de eerste vrouwelijke glaskunstenaar.

Mooi materiaal

Niet alleen haar ontwerpen, maar ook van tijdgenoten en andere voorwerpen uit het begin van die prachtig art-deco-tijd (begin twintigste eeuw) stonden ruimschoots uitgestald. Alleen al daarom was de expo de moeite waard. Maar ook het getoonde glaswerk vond ik meesterlijk. Zo teer en delicaat: ineens besefte ik maar al te goed hoeveel moeite het wel niet moet hebben gekost om dit zo te maken. En wat een mooi materiaal glas is om mee te werken. Je kunt er letterlijk en figuurlijk zoveel kanten mee op.

Kunst in de tuin

Ook de drie kunstenaars die door het Glasmuseum waren uitgenodigd om in de glasblazerij nieuw werk te komen maken, hebben dat gemerkt. In de tuinkassen is nog tot het einde van de expositie hun werk te zien. Studio VANTOT maakte een prachtig spiegelend lichtobject, modeontwerper Karim Aducchi ontwierp een fraaie  jurk met glazen franjes en textielontwerpster Christie van der Haak blies met engelengeduld een aantal prachtige kleurrijke vazen en objecten. Maak vooral ook een rondje door de prachtige tuin, door Bernard Heesen onlangs omgetoverd tot een kleurige tuin met botanische glasobjecten. Een lust voor het oog!

Primeur

Fijn dat je weer tot het einde toe hebt gelezen! Als ‘beloning’ trakteer ik je zoals beloofd op een nieuwtje, namelijk dat ik me verder ga specialiseren op het gebied van interieurjournalistiek. Ik ga dat doen middels een cursus van Elle Decoration dit najaar, #zinin! Ook mijn blog zal verder op (duurzaam) interieur en design  worden toegespitst. Zonder handwerk, Scandinavië en natuur uit het oog te verliezen hoor, wees maar niet bang! Maar leuks genoeg dus in het vooruitzicht, ook na de zomermaanden! 🙂

Alle foto’s bij deze blog zijn van de hand van Ben Deiman, een vakman in hart en nieren die al heel wat foto’s van onder meer het mooie ambacht glasblazen heeft gemaakt. Blij dat ik je (weer) heb ontmoet en superlief dat ik deze foto’s mocht gebruiken! 

Summertime, ofwel: bijna zomervakantie!

Vanwege de slowdown-modus – het was gewoon te warm de afgelopen week – nu pas een blog over mijn plannen voor juli en augustus. Eigenlijk doe ik deze maanden niet meer zo heel veel. Behalve afronden van allerlei klussen en me voorbereiden op mijn werkplek vanaf 1 september bij de Klompenfabriek in Utrecht. Ja, je leest het goed: dan ga ik weer buiten de deur werken! Een vooruitzicht waarvan ik zo mogelijk nog blijer word dan van de naderende zomervakantie…

Zoals gezegd en ongetwijfeld herkenbaar: die laatste weken voor de zomervakantie zijn ‘killing’: volgepropt met zaken als een voorspeelavond ter afsluiting van de muzieklessen, diploma-uitreiking oudste zoon, nog maar weer een eindexamenreisje (en ik maar wassen!),  sportkleding inleveren, boeken terug naar school, voorbereidingen treffen zomerkamp scouting, tandartsbezoekjes zodat we geen kiespijn krijgen straks in het buitenland etcetera, etcetera. En dan tussendoor ook nog alle gewone dingen zoals werk en huishouden en zo…

Gelukkig is juli bij ons ook een feestmaand. Met  de aftrap van jongste broer die dan altijd de barbecue aanzet,  en daarom van ons een via Bulbby besteld barbecueschort kreeg. Een schot in de roos – hij trok het gelijk aan – en voor ons allemaal een eyeopener dat ze bij bij deze leuke webwinkel naast schoolspullen ook heel veel fraaie cadeaus voor volwassenen verkopen. Verderop in juli wordt mijn moeder 80 jaar, een feit dat ze groots gaat vieren in een mooi restaurant in haar geboortestreek: de Achterhoek. De uitnodigingskaart hebben we samen gemaakt bij Greetz, nu nog bij de Hema grappige taartjes laten maken met hetzelfde plaatje erop. En een mooi cadeau regelen, waarschijnlijk iets voor in de tuin die recent is opgeknapt.

Over tuin gesproken, die van ons ziet er treurig uit. We zijn druk aan het slopen geweest de afgelopen tijd, maar nu het inrichten nog. Daarvoor zijn oudste dochter en ik een dagje naar Appeltern geweest. We hadden ons opgegeven voor een workshop tuininrichting en een rondleiding door de eigenaar himself, superleuk! Er was keiveel tuininspiratie te zien, met werkelijk voor iedereen wat wils. Of je nu van een fleurige bloementuin houdt, liever voor landelijk gaat of een ecologische tuin overweegt…  Het wordt nog hard werken deze zomer, maar in ons hoofd zijn we nu een heel eind op weg. En door goed om ons heen te kijken, in de buurt of bij evenementen als Struinen in de Tuinen, ontdekken we steeds meer voorbeelden van wat we wel of juist helemaal niet willen.

Dat geldt ook voor het interieur. Alhoewel bijvoorbeeld onze slaapkamer nog steeds op het programma staat voor een restyling, weet ik inmiddels dankzij goed rondsnuffelen precies wat ik daar wil gaan doen. Waarschijnlijk weer lekker kleurrijk, maar heel anders dan nu. En met een Scandinavische touch natuurlijk, denk Rice of Søstrene Grene. Die opent op 13 juli een nieuwe vestiging in Utrecht. Geweldig, want dochters en ik zijn al heel lang fan van deze lieve, inspirerende en creatieve winkel vol redelijk geprijsde spulletjes voor interieur en hobby.

Juli is naast feest- en tuinmaand ook filmmaand bij ons, want vrijdag 13 juli ga ik met jongste zoon naar Incredibles 2 en woensdag 18 juli ga ik met mijn dochters naar Mamma Mia 2. Geweldige films waar ik me erg op verheug aangezien we van beide films de eerste al ettelijke keren hebben gezien. Bij Mamma Mia speelt ook nog mee dat ik al 100 jaar fan ben van Abba, om die reden wil ik ook echt naar de musical daarvan! Daar moet ik nog even op wachten, maar misschien ga ik ondertussen met de musicalbon die ik nog heb naar Annie MG Schmidt of On your Feet. Help, er is gewoon te veel leuks!.

Mijn blog wilde ik eigenlijk daarom deze maanden op een lager pitje zetten, maar ook de aanstaande zomervakantie biedt genoeg stof tot schrijven. We zijn al vaker naar Zweden geweest, dus hoe leuk is om in het kader van de voorpret wat tips met jullie te delen? En voor onszelf ook wat nieuwe tips erbij te zoeken, want de laatste echte Zwedenreis met de hele familie was in 2013! Daarna ben ik met manlief nog wel een keer(2015) in Zuid-Zweden geweest voor een culinaire trip en een jaar later (2016 dus) mocht ik mee op een perstrip naar het nieuwe IKEA-museum. Maar jongste zoon kan zich uit 2013 alleen nog het boom klimmen in het Pippi-Langkouspark herinneren, ernstig hoor… :-).

Enfin: en dan vraagt ook de verhuizing naar de Klompenfabriek de nodige aandacht. Op mijn creatieve werkplek daar hoop ik nog meer dan nu thuis los te kunnen gaan op mijn twee grote passies: journalistiek en bloggen. Het zou leuk zijn als ik tegen die tijd een nieuw WordPress-theme voor mijn website kan presenteren en wellicht nieuwe visitekaartjes. Ook de werkplek moet worden ingericht met sowieso een nieuwe computer (all-in-one) en een bureaustoel, misschien wel van Søstrene Grene? Die hebben zelfs een nieuwe kantoorcollectie namelijk, speciaal voor mij zou ik haast zeggen. Was het maar vast september… Nee hoor, van deze zomervakantie ga ik ook volop genieten! En jij, wat ga jij deze zomer doen? Laat het me weten, ik brand van nieuwsgierigheid!

Glas: blazen en kunst mooie combi voor dagje uit!

Als blogger mag je soms de leukste dingen doen. Zo werd ik onlangs uitgenodigd voor een bezoek aan Leerdam, van oudsher DE glasstad van Nederland. Waar ik me in een verzengende hitte in het zweet heb gewerkt voor een teer roze gekleurd belletje van glas. Om na het glasblazen met hele andere ogen te kijken naar alle schatten die in het naburige Nationaal Glasmuseum zijn verzameld.  En voorzichtig de kunstwerken te bewonderen die onder meer Christie van der Haak van dit mooie materiaal had gemaakt. Conclusie: een ambacht dat de moeite waard is om nieuw leven in te blazen! Heb jij al ooit glas geblazen? En/of is er een ander ambacht waar je graag meer over wilt leren? Misschien ga ik daar dan binnenkort ook naar toe!

Glasstad Leerdam

De glasstad van Nederland bleek vanaf mijn woonplaats helemaal niet zo ver weg als ik dacht. Op de grens van de provincies Utrecht en Zuid-Holland gelegen was het gemakkelijk te bereiken met het openbaar vervoer. Moet je kiezen tussen bus of trein vanuit Utrecht, dan zou ik echt voor de bus gaan: die brengt je in een sneltreinvaart naar je plaats van bestemming. Leerdam is een gezellig havenstadje met een glasroute die je vanaf het station langs alle bezienswaardigheden en veel leuke kunstzinnige winkeltjes voert. De Glasblazerij zelf is een industrieel pand met rondom allemaal ramen. Noodzakelijk omdat er bij het glasblazen zoveel hitte vrij komt dat het wel prettig is als de boel af en toe open gegooid kan worden om letterlijk stoom af te blazen! Geïmponeerd keken we in de werkplaats toe hoe de aanwezige medewerkers als een geoliede machine samenwerkten aan een nieuwe glascreatie.

Workshop glasblazen

Wij als influencers -deftig woord hoor- mochten een mooie bel van glas blazen die je als kerstbal of woondecoratie ergens kunt ophangen. Geweldig idee en in een kleur naar keuze ook nog! Een bellenrek vol voorbeelden en vrolijke potten met kleursel stonden al te lonken. Ik wilde eerst voor groen gaan, maar dat nam iedereen al, dus ging ik voor een mooie tint roze met de moeilijke naam amethyst rotlich. We mochten omstebeurt aan de slag: als nummer 3 kon ik de kunst lekker afkijken. Best wel spannend, want het zag er met de veiligheidsmouw en -bril toch best spannend uit. De eerste oefening was het al zittend rollen met de stok waar straks het vloeibare (!) glas om zou komen te zitten. Dat rollen moet met één hand gebeuren omdat de andere hand de natte schep vast moet houden waarmee het gloeiend hete materiaal wordt gevormd. Al een hele klus op zich.

work In progress

Nadat we waren geslaagd voor dit onderdeel konden we aan het echte werk beginnen. Uit een ‘voorraadkast’ vol gloeiend glas werd een bol geschept die in de oven op de juiste temperatuur werd gebracht. Daarna mocht deze een paar keer in het kleursel worden gedipt waarna het draaien kon beginnen. Dat moest in een paar etappes omdat het glas snel afkoelde en dus steeds weer even opnieuw in de oven moest worden verwarmd. Vervolgens door naar stap 2, het blazen! Iets dat je echt niet alleen kunt doen, want de stok met de bel glas eraan moet ondertussen ook steeds in beweging blijven omdat de bel anders vervormd. De medewerkster van de glasblazerij nam dus het draaien over en instrueerde wanneer en hoe er geblazen moest worden: “Harder, harder, ho, stop, pas op, straks blaas je de bel door. Nu zachtjes nog wat blazen, ja toe maar, nog een beetje, goed zo, wacht even, ja, klaar!”

Eindresultaat

Intussen was de tribune behoorlijk gevuld geraakt en keek iedereen vol bewondering toe hoe er zelfs bij een leek als ik toch een mooie bel ontstond. Die na het blazen nog niet gelijk klaar was. Met behulp van een tang moest er nog een soort tuit worden gevormd zodat de bel straks mooi van de stok afgehaald zou kunnen worden. Dat aftoppen mocht ik zelf niet doen, stel je voor dat de bal zou breken! De medewerkster nam het weer over waarna de bal razendsnel met een apart stukje vloeibaar glas van een ophangoogje werd voorzien. We kregen een seconde om nog een foto te maken van het eindresultaat waarna de bel fluks in de koeloven ging om rustig uit te kunnen harden. De zweetdruppels stonden me toen al lang en breed op het voorhoofd, maar ik was apetrots op het kunstwerk dat ik had afgeleverd. En dat ik uit duizenden zou kunnen herkennen. Iedere bel werd namelijk weer anders qua grootte, vorm, kleuring, etc. Bij mij zaten er lichte spiralen in, heel mooi om te zien!

Glasmuseum

Nadat iedereen de workshop had gedaan liepen we samen naar het Glasmuseum een paar honderd meter verderop. De basis voor het markante gebouw waren twee woonhuizen die op ingenieuze wijze zijn verbonden zodat er genoeg ruimte ontstond voor tentoonstellingen en een transparante (!) opslag van de resterende collectie. Tot eind oktober is hier de expositie ‘Art Deco Glas; Belofte voor het moderne’ te zien, met in de hoofdrol ontwerpster Lucienne Bloch, de eerste vrouwelijke glaskunstenaar. Niet alleen haar ontwerpen, maar ook van tijdgenoten en andere voorwerpen uit het begin van die prachtig art-deco-tijd (begin twintigste eeuw) stonden ruimschoots uitgestald. Alleen al daarom was de expo de moeite waard. Maar ook het getoonde glaswerk vond ik meesterlijk. Zo teer en delicaat: ineens besefte ik maar al te goed hoeveel moeite het wel niet moet hebben gekost om dit zo te maken. En wat een mooi materiaal glas is om mee te werken. Je kunt er letterlijk en figuurlijk zoveel kanten mee op.

kunstwerken van glas

Ook de drie kunstenaars die door het Glasmuseum waren uitgenodigd om in de glasblazerij nieuw werk te komen maken, hebben dat gemerkt. Aan het einde van de dag werden de resultaten onthuld, heel toepasselijk uitgestald in de tuinkassen. Grappig om met alle genodigden in zo’n klein huisje rondom allemaal toch uiterst breekbaar werk te mogen staan. Maar het paste wonderwel en verhoogde alleen maar de magische sfeer rondom hun bijzondere toepassingen van glas. Studio VANTOT maakte een prachtig spiegelend lichtobject, modeontwerper Karim Aducchi ontwierp een fraaie  jurk met glazen franjes en textielontwerpster Christie van der Haak blies met engelengeduld een aantal prachtige kleurrijke vazen en objecten. Het was superleuk om haar en de anderen live te horen vertellen over hun glasavonturen. Op de site van het Glasmuseum zijn filmpjes te zien waarin ze uitleggen hoe het werken met glas ze is bevallen. Iets wat overigens niet alleen aan kunstenaars is voorbehouden: wie wil kan tijdens een bezoek aan het museum een workshop volgen in bijvoorbeeld het beschilderen van glas. Voor kinderen zijn er speciale excursies en ook zijn er leskisten te leen om in de klas (verder) aan de slag te gaan met het onderwerp.

Glas in tuin en winkel

Na een rondje door de prachtige tuin, door Bernard Heesen onlangs omgetoverd tot een kleurige tuin met botanische glasobjecten, mochten we vanzelfsprekend nog even snuffelen in de museumwinkel.  Daar zagen we mooie schalen, vazen, drinkglazen en bijzondere sculpturen. Maar ook Dutch Design van het eigen label By Nationaal Glasmuseum, met  onder meer werk van Richard Hutten, Chris Kabel en Daphna Laurens. Voor mijn moeders 80e verjaardag liet ik mijn oog vallen op een van de beroemde Oranjevaasjes, maar ik vond ze toch een beetje prijzig. Misschien schaf ik er toch eentje aan via de webshop. Daar kun je sinds kort de mooiste in de eigen glasblazerij vervaardigde objecten kopen die vanzelfsprekend netjes ingepakt worden thuisbezorgd.

PS Mijn glazen bel heb ik helaas nog niet ontvangen, ik had heel graag willen laten zien hoe het hier thuis hangt! Binnenkort volgt er dus wellicht nog een unboxingvideo. Ben jij ook aangestoken door het glasblazersvirus? En wil je binnenkort op bezoek naar het museum en/of de glasblazerij? Wie weet komen we elkaar daar tegen, want ik ga zeker nog een keer om alles nog eens rustig te kunnen bekijken. 🙂

Met dank aan de meiden van de blog Vincent van Blog voor het maken van de foto’s van mijn ‘work in progress’. En met de hartelijke groeten aan blogster Anne van Loves2love: haar enthousiasme inspireerde me tot het maken van een romantische foto van de cocktail die we kregen!

Foute vriendinnen op de Nederlandse Breidagen

Heb jij dat ook wel eens… Je bent bij een officiële gelegenheid en ineens gaat iemands telefoon af, of die van jezelf. Met het schaamrood op de kaken wordt het irritante ding op stil gezet waarna iedereen zich weer probeert te concentreren op de lezing, het concert, de film, de theatervoorstelling, de rondleiding door een museum… Maar als het rinkelende onding niet wordt afgezet en nog een keer afgaat, hoe reageer je dan? Ik werd mega-woest en moest me inhouden om de dader niet de zaal uit te smijten.  Totdat bleek dat het Ilse Warringa was, ofwel juf Ank…  Wat zou jij doen? Heb jij ooit zoiets meegemaakt?

Sidsel J. Hoivik

Het leek wel Bananasplit… Tijdens een gezellig bezoekje aan de Nederlandse Breidagen met mijn oudste dochter werd een lezing van de Noorse breister Sidsel J. Hoivik verstoord door een bellende mevrouw. Irritant, te meer omdat  de mobiel maar bleef afgaan en de betreffende mevrouw blijkbaar nog nooit van vliegtuigstand had gehoord. Met het schaamrood op de kaken nam ze uiteindelijk toch maar op en begon te mompelen. Ik stond al op haar schouder te tikken dat ze de zaal moest verlaten, maar hoorde een wel heel bekend stemgeluid… Ineens viel het kwartje: we worden voor de gek gehouden, waar hangen de camera’s?

Excuses van de cast

En ja hoor, even later kwamen de actrices Anniek Pheifer, Ilse Warringa, Jelka van Houten, Tina de Bruin en Anne-Marie Jung hun excuses aanbieden. Het was allemaal in scene gezet als ‘straf’ voor Ilse Warringa in het nieuwe programma Foute vriendinnen. Afgelopen donderdag werd de bewuste aflevering uitgezonden en was ik – eventjes maar hoor, vanaf 3.40 – pontificaal in beeld. Wat al gelijk werd gespot door Blaadjes en Draadjes… Achteraf viel het me nog mee dat ik niet heel hard schreeuwend en wild gebarend in beeld ben. Voor mijn gevoel en zeker voor mijn doen was ik namelijk echt erg boos. Maar blijkbaar kon ik me in  deze setting toch redelijk beheersen. Gelukkig voor Ilse had ik geen breiwerkje bij me, anders had ik haar zeker daarmee om de oren geslagen! 😉

Mooie expositie

Uiteindelijk kon iedereen er wel om lachen. Maar het duurde lang voor ik me weer een beetje op de breibeurs kon concentreren. En leuke kleurtjes had uitgezocht voor de sjaal die ik wilde breien. Na wat doelloos rond drentelen en het bewonderen van de mooie expositie van de truien van Sigrid (waar Ilse Warring echt toevallig net langsliep toen we een foto maakten), kocht ik bij drie verschillende kraampjes een streng. De frambozerode van Hey Mama Wolf sprong eruit bij de stand van Cross & Woods, waar ik ook het patroon voor de sjaal kocht. De roze plukte ik uit de mand bij de kraam van Craftfulness en de gele van By Night Creations maakte het helemaal af. Ik had ze allemaal al vermeld in mijn rubriek in Simply Breien, dus dat vond ik wel toepasselijk. En de sjaal heb ik nu alvast de Ilse-Warringa sjaal gedoopt. Als een leuke herinnering aan een bijzondere ontmoeting, zomaar bij de Nederlandse Breidagen.